Diſt. I. Ca. XXVLiber .III.

iliquid nō viuens corporaliter. cibuꝫiſanducaret aliquē corꝑalē. ita monſttum eſt ⁊ contra naturaꝫ. ꝙ aliquisno biuens ſpūaliter ſumat hūc cibumranctuꝫ ⁊ ſpūalem. Cibus nāqꝫ ſpūaſis ſimilis eſt cibo corꝑali in hoc ꝙ ſiſe ip̄o vita ſpūalis eſſe nō poteſt. ſicutreqꝫ ſine cibo corporali vita corporal̓.Sed amplius hꝫ ab eo. qꝛ cauſat etiāinideficientem ſumenti qd̓ cibus cortoralis nō efficit. nō em̄ qui corꝑaleꝫtibum ſumit ſemper viuet. ſpūalem veto cibuꝫ qui digne ſumit habet vitamcternam. Hec Egidius Igitur vt ditir beatus Auguſti. ſuper iohan. Edamus inquit criſti carnem nō tm̄ in ſactamento qd̓ etiam multi mali faciūtred vſqꝫ ad ſpūs ꝑticipacōm mandutemus. vt in domini corpore tāqͣꝫ mēea maneamus ⁊ eius ſpū vegetemurec Auguſti. P Diligenter quob ⁊ hoc ꝯſiderandū eſt ꝙ aliqua ſuntfeccata venialia. que in nullo impedianit effectum huius ſacramēti. ⁊ ſuntronnulli que nō ex toto impediūt eūem effectum ſꝫ in parte. ⁊ cauſaꝫ iſtirs clarius aſſignat Thomas de aquiio ſic dicens. Peccata venialia dupliet accipiunt̉. vno mō ꝓut ſunt p̄teriralio mōprout ſunt acta exercitata.peimo mō venialia peccata nullo moSipediunt effectū huius ſacramentiroteſt nanqꝫ ꝯtingere ꝙ aliquis poſtmlta peccata venialia ꝯmiſſa deuotectedat̉ ad hoc ſacramentū. ⁊ plenare eiuſdem ſacramenti ꝯſequat̉ effec. ſcd̓o modo peccata venialia nō exdio impediunt effectū ſacramenti ſꝫparte. nam effectus huius ſacramēmnon eſt ſolū adeptio habitualis grarepel caritatis ſed eſt quedā actualisdectio ſpūalis dulcedinis. q̄ quideꝫrredit̉. ſi aliquis accedat ad hoc ſaamentū mēte diſtracta ꝑ peccata ve-

nialia. nō aūt tollit̉ augmētum gratiehabitualis vl̓ caritatis. vn̄ ille qui cūactu peccati venial̓ accedit ad hoc ſacramentū habitualiter quidē manducat ⁊ ſpiritualiter ſed nō actualiter etideo habitualē hꝰ ſacramenti effectūꝑcipit nō aūt actualē. Ex quibꝰ colligere poſſumus ꝙ aliqͥs exn̄s ſine mortali peccato ⁊ accedēs ad hoc ſacram̄tum in peccato veniali ⁊ tn̄ faciens qd̓in ſe eſt vicꝫ dolēdo de hoc ac ꝑ orōesſed ad hoc aptando ⁊ ſi talis nō ſentitactualē deuotionē in ꝑceptōe ſacram̄ti habitualiter. tn̄ manducat ſpūalit̓et ideo habitualē effectū huius ſacramenti ꝑcipit. Et qͣꝫuis venialia peccata nō tollāt effectū huius ſacramentivt dictū eſt. tamen maius bonū eſt ſihomo ꝑ ꝯfeſſionē ⁊ ꝑ alia remedia ec̄ab hmōi peccatis ſe ſtudeat emēdareqꝛ quanto quis cum maiori puritatecordis ac corꝑis ad hoc ſacramentumꝑcipiendū acceſſerit. nō dubiū quinmaiorem gr̄am ⁊ vberiorē fructū ſpiritualium bonoꝝ ex hoc reportabit. verendū nāqꝫ debet eſſe anīe deuote. cuꝫad celeſte ſacramentū ſumendū acceſſerit. ne celeſtis ſponſus ad ip̄ꝫ veniēsaliquam maculā cuiuſcūqꝫ peccati ec̄venialis quantū poſſibile eſt inueniatqꝛ per cōionē ſacrā illi copulat̉. cuiuſpulchritudinē ſol ⁊ luna mirant̉. Un̄ſcd̓ꝫ apoſtoli dictū mūdemus nos abomni inquinamento carnis ⁊ ſpūs ꝑficientes ſanctificatōꝫ ī timore dei. vteiꝰ ꝑticipatiōe digni efficiam qꝛ nihilpurius ea mente eſſe debet. que in deihabitaculū p̄paranda eſt. Sed ⁊ hocnotandū ꝙ omnipotens deus ꝓpter ſuam pietateꝫ ⁊ miſericordiā nō abhorret etiā eos. qui in maxīs flagitijs carnaliū īmundiciaꝝ ⁊ voluptatū aliquādo fuerunt nam tales nonnūqͣꝫ poſt cōuerſionē ⁊ ꝑactā penitentianac viteiij.

R. iiij.