Diſt. I. Ca. XXV.Liber .III.

tatis ⁊ ideo ꝯpetit huic ſacramēto. vtremittat peccata venialia. Un̄ ambro.dicit ꝙ iſte pams quottidianus ſumitur in remediū quottidiane infirmitatis. Res autem huius ſacramenti eſtcaritas nō ſolum quantū ad habitumſed etiā quantū ad actū. qui excitaturin hoc ſacramēto. ꝑ quod venialia ſoluuntur. Un̄ manifeſtū eſt ꝙ ꝟtute huius ſacramenti remittunt̉ peccata vemalia. ⁊ ſi non ꝯtrariant̉ caritati quātum ad habitū ꝯtrariant̉ tam̄ ei quantum ad feruorem actus. qui excitaturin hoc ſacramento. rōe cuius peccatavemalia tollunt̉. Maior eſt virtus caritatis. cuius eſt hoc ſacramentuꝫ. qͣꝫvenialiū peccatoꝝ. nā caritas tollit ꝑſuū actū peccata venialia que tamen n̄poſſūt totaliter īpedire actū caritatiset eadeꝫ racio de ſacramento. hec tho.N Utrum tn̄ aliquis accedere debeat ad hoc ſacramentū in peccatis venialibus. Sciendū ꝙ ſi quis in peccatoveniali fuerit ⁊ habet graciā cōicandiaut miſſam celebrandi prius debet d̓oſatiſfacere ꝑꝯpunctōꝫ cordis ⁊ orationes. ⁊ habeat bonū ꝓpoſitū de ceteronon peccandi. ⁊ ſecurus confidensde dei miſericordia ⁊ pietate accedatUn̄ bea. Augu. qͣꝫuis quis mordeat̉ veniali peccato. tamen de cetero nō habeat voluntatē ſatiſfaciat lacrimis ⁊ oratōnibus ⁊ ꝯfidens de dn̄i miſeratiōe⁊ miſericordia accedat ad euchariſtiam intrepide ⁊ ſecurus. hec auguſti.Un̄ dicit beatus Ambroſi. Illi indigne ſumūt hoc ſacramentū euchariſtiequi vel ſunt in criminibꝰ. id eſt mortalibꝰ peccatis vel ſine penitentia de venialibꝰ ideſt quadā ſecuritate ⁊ negligētia de venialibus nolunt penitere. hecAmbroſius. O Et notanduꝫ ꝙcorpus criſti quattuor modis ſumit̉.Quidā em̄ ſpūaliter tm̄. vt qui accipi

unt rem ſacramenti id eſt graciā ⁊ noip̄m ſacramentū corꝑis. De hoc modo ſumendi dicit bea. Ambro. Credetmanducaſti ideſt corꝑi criſti miſtico īcorꝑatus es. Quidā accipiūt ſacramtaliter tm̄. vt cōicantes ī peccato mortali. quidā ſpūaliter ⁊ ſacramentalitvt qui cōicant in gr̄a ꝑcipientes temet ſacramentū. Quidaꝫ nec ſpūaſiternec ſacramentaliter vt qui nec reꝫ necſacramentū ꝑcipiūt. primi nō madbcantes manducant. ſcd̓i manducatesnon māducant. tercij māducātes maducant. quarti nō māducātes nō maducāt. Ubi aduertendū ꝙ bonus viqꝫ criſti carnem ideſt ſacramētū ⁊ teaccipit. malus vero tm̄ ſacramentumideſt corpus criſti ſub ſacramēto ⁊ irem ſpūalē ſumit. Utriqꝫ tn̄ vera catnem ⁊derū ſanguinē criſti accipium.Un̄ bea. Augu. Eſt quidem in peccateribꝰ ⁊ indigne ſumentibꝰ vera cenecaro ⁊ verus ſanguīs ſed eſſentia nolſalubris efficientia. hec auguſti. Qulꝰmalus ſumit criſti corpus ad iudicibꝰ⁊ dam natōꝫ. iuſtus vero ad eternamſalutem. De indigne ſumentibꝰ dicꝰꝰOrigenes. Corpus quidē ⁊ criſti ſaguinē in damnatōꝫ ſibi ſumūt ta mētis qͣꝫ corporis. qui abſqꝫ guſtū acceſerint interne dei dulcedīs ⁊ amorahec Orige. Un̄ illi ſolūmō dicunt vtutem carnis criſti ſumere ⁊ peremalducare qui ſpūaliter manducāt. quosaffirmat bea. Ambro. ſic di. Qui maducāt ſpūaliter virtutē carnis ⁊ ſansuinis criſti dicūt̉ ſumere ⁊ vere madꝰcare. qꝛ ip̄ꝫ corꝑis criſti efficacia qridie ſumunt in remiſſionē peccatotꝰhec Ambroſius. Id circo non habelꝰvitam ſpūalem ſpiritualiter nultiꝰnon poteſt in ſumptōe corporis ctndꝰvn̄ dicit Egidius. Sicut monſituꝰeſſet naturaliter et contra naturam ⁊