LiberDiſt. I. Ca. XXV.III.
ſcat non tamē pari iocunditate ſumiſūt cortex ſacramenti ⁊ adeps frumēti nides ⁊ res memoria ⁊ p̄ſentia eterinitas ⁊ tꝑs vultus ⁊ ſpeculuꝫ ymagocei ⁊ forma ſerui. nemꝑe in omnibusides eſt locuples. intellectus ꝟo paupet. hec Bern̄. F Sed ⁊ hoc coniderandū ꝙ ſacra communio ⁊ ꝑceptio huius ſalutiferi ſacramenti nō ſoſum facit in dei amore feruentes ſedctiaꝫ reddit homines ad reſiſtendumtemptamentis dyaboli fortiores quiamalignus ſpūs cū perſpexerit hoſpiciam cordis vniuſcuiuſqꝫ deuoti per hopitem fore occupatū. intelligit ꝓpterdiuinā p̄ſenciā locū ad temptandumibi eſſe precluſū ⁊ iō quodā ꝑcuſſustimore ꝯfuſus abſcedit. Un̄ dicit yſidtus. Suſcipe dominū iheſū tue mētis hoſpicio. cū aūt aduerſarius tuusbipiciū tuū viderit occupatū celeſtiſſuigore pn̄cie intelligit temptamētisſuis intercluſuꝫ eſſe ꝑ criſtū. Hec yſidrus. Nā ſcd̓m ꝙ d̓i Criſo. Ut leons nammā ſpiritātes. ſic ab illa menliſcedīꝰ terribiles effecti dyabolo.FiliusApio etiā hoc ſcire an ſcꝫ hoc ſacramentū deleat venialia. ⁊ vtrūtoſſit homo accedere ad cōionē ſancam inpenialibus peccatisSepitulum XxV Pater ICire debes qd̓ſacramentū corporis dominitrmaxime efficacie eſt. qꝛ homo cū actuſt ad hoc ſacramentum ſumendonūd deuote. peccata venialia ſi queant delentur ⁊ in gratia dn̄i roboraCeſtat̉ hoc bea. bern̄. qui ſic ait.Inn ſacramento altaris peccatū veniaecelet̉. homo in gratia robotat̉. anira celeſti dulcedīe inebriat̉. Et notāX xp̄s ſemel obtulit hoſtiā corꝑio
ſui in cruce moriendo ꝓ nobis. Nūcvero vt d̓t bea. Augu. Quottidie oblatio iterat̉ licet xp̄s ſemel ſit paſſus. qꝛquottidie peccauimꝰ peccatis. ſine qͥbus mortalis īfirmitas viuere nō p̄t⁊ qꝛ quottidie labim̄. quottidie xp̄s ꝓnobis miſtice ymolat̉. Dedit etiā nobis hoc ſalutis ſacramētū vt quia nosquottidie peccamus. ⁊ ille iā mori n̄poteſt. per hoc ſacramentū remiſſionēpeccatoꝝ ꝯſequamur. Quottidie cōeditur ip̄e ⁊ bibit̉ in veritate ſed ītegeret viuus manet. hec Aug. Dic̄ ⁊ de eodem beatus Ambro. xp̄s ſemel vnamobtulit hoſtiā corpus ſcꝫ ſuū. ⁊ ꝙ hocſacrificiū ſepius a nobis repetit̉ ideꝫquottidie cauſa eſt nr̄e infirmitatis qꝛquottidie peccamus. Si quocienſcūqꝫ effundit̉ ſanguis criſti in remiſſiōꝫpeccatoꝝ effūdit̉. debeo illū ſemꝑ accipere. vt ſemꝑ mihi peccata dimittāt̉qui ſemper pecco. ſemꝑ debeo haberemedicinā. qui em̄ vulnus habet. medicinā requirit. vulnus eſt qꝛ ſub peccato ſumus medicīa eſt celeſte ⁊ venerabile ſacramentū. Hec ambro. MUbi etiā ꝯſiderandū ꝙ res hꝰ ſacram̄ti eſt caritas que excitat̉ in hoc ſacram̄to ꝑ qd̓ peccata venialia remittūt̉ maior em̄ eſt virtus caritatis cuiuſ eſt hocſacramentūqͣꝫ venialiū peccatoꝝ. Dehoc thomas de aquino ſic dicit. In ſacramento criſti duo poſſunt ꝯſiderarivicꝫ ip̄m ſacramentū ⁊ res ſacramētiet ex vtroqꝫ apparet ꝙ hoc ſacramentūhabet virtutē ad remiſſionē venialiuꝫpeccatoꝝ. nam hoc ſacramentū ſumitur ſub ſpecie cibi nutrientis. nutrim̄tum aūt cibi eſt neceſſariū corpori adreſtaurādū id quod quottidie deꝑdit̉ex actiōe caloris natural̓. ſpiritualit̓autem a nobis quottidie aliquod deꝑditur ex calore ꝯcupiſcentie ꝑ peccatavenialia. que diminuūt ſeruoreꝫ cari.iij.
ceꝫR. iij.