Liber. .III.¶ Diſt. 1. Ca. XXIII

ſtu interno ꝑcipere meruit. qui hec perverā experientiā magis qͣꝫ ꝑ verba velſcripta ꝯgnouit. In hac felici vnioneſi ꝯceſſa fuerit deſuꝑ ineffabilis pauſatio raptica ꝯtēplatō ⁊ inuſitata fruicio illius ſūmi ⁊ vere pn̄tis boni. queaīam ſurſum trahat ad purā ꝯtēplationē dilecti pauliſꝑ tranſmigrare faciat. gracias referat homo bonarū oīmlargitōnū nec ſe verbis effūdat. ſed ſecretū ſecrete teneat. ⁊ cū ꝓfundo cordis gemitu ī hanc vocē erūpat ⁊ dicatvere tu es deus abſcōditus. Et ꝙ oculus nō vidit nec auris audiuit nec incor hoīs terreſtris aſcendit. nō ſolumque deus electis ſuis in futuro reẜuatſed nec ea que in hac vita ſuis amatoribꝰ dare ꝯſueuit. H Un̄ qͥ digne ad hoc ſacramentū accedit ⁊ ſumitmaximū ex hoc gaudiū in corde ſuo ꝑcipit. Teſtat̉ hoc bea. bern̄. ſic dicens.Qui ſanctā euchariſtiā digne ſumit.nunqͣꝫ maius gaudiuꝫ in tota vita ſuarefrigeriū quoqꝫ exꝑtus fuit. qͣꝫ qd̓ inſumptōe corꝑis ⁊ ſanguinis xp̄i fideliter deguſtauit. hec ber. Nec mirū qꝛꝑ dignā corꝑis xp̄i ſumptōꝫ mens deuota tranſmutat̉ in deū. ⁊ cor graciaꝝfonte potat̉. Un̄ hylarius. Digne acrite credit̉ ꝙ mens illa ſancta tota indeū ſalubriter tranſmutat̉ que dignaſancte euchariſtie demonſtrat̉. Itemfulgēciꝰ. Qui digne ſctāꝫ euchariſtiam miſerit in cor ſuū. in ip̄o ꝓculdubio fontes grāꝝ fluent ⁊ refluet ineternū. Iteꝫ damaſcenus. Qui digne pereſum corꝑis ⁊ ſanguinis xp̄i incorporatus xp̄o fuerit vnus cū xp̄o īcorruptus ⁊ floridus ꝑmanebit ineternum.I Notandū eſt eciā ꝙ inter oīa dona nulla gr̄a ita valēter accēdit ī amorē d̓i. que admodū corporis xp̄i dignaſuſceptio. De hoc ꝑ quendā ſic d̓r. Nota ꝙ pre oībꝰ alijs gracijs xp̄i corꝑis

coīcatō in nobis accendit caritatem.Qui em̄ panē calidū de clibano ia acceptū comederit. cū pane vtiqꝫ ſumeret ⁊ calorē. Sic qui corpus xp̄i comedit in clibano cordis ſui. in maxīa taritate decoctū. in eadē comedit etiamcaritatē. Ignitus quippe amor dei ſoſcipit̉ in corꝑe eiꝰ quo ſumpio ⁊ noꝰinardeſcimus ⁊ ip̄m ſemꝑ ampliuseſurimus. hec ille Hec vero eſuricaquanto maior fuerit tanto maiore caritatē in hoīe accēdit. ⁊ quanto quiꝰmaiorē caritatē habuerit. tāto corieius intimius ⁊ validius mādicabisTeſtat̉ hoc anſelmus qui ſic d̓t Sactamentum dn̄ici corꝑis ille plus madꝰcat. qui plus amat. ⁊ plus amādo tuſum ⁊ plus manducat ⁊ plus ⁊ plusꝰmat. licet huius amoris in hac vltaniſi vt pignus quoddam accipiamusplenitudinē eius in p̄miū in fututo ſeculo expectātes. hec anſelmus. Quauis em̄ ꝑfecti viri cū magna habūdacia gratie hoc ſumant ſacramētū. nulla tn̄ eſt ꝯꝑatio grarie ad eternā gibꝰam in quā angeli ⁊ ſanctoꝝ anīe ceſvident facie ad faciem. ⁊ d̓guſiāt duciter eterna xp̄i munera. De hoc tesBer. in ſermōe d̓ cena domini ſic alMihi apponit̉ veritas ſed in ſacramto. angelus ex adip̄e frumenti ſadiiꝰtur ⁊ nudo grano ſaturat̉. me oporinterim quodā ſacramenti corticeeſe ꝯtentū carnis furfure. palea ſiticiefidei velamine ⁊ hec talia ſunt que boſtata afferūt mortē. ſi nō de primicusſpūs quātulūcūqꝫ accipiunt ꝯdimemtū. qd̓ ſit per donuꝫ intellectus. Delqꝫ abſqꝫ ſpū ſacramentū ad iudiciulꝰſumit̉ qꝛ caro nō prodeſt et litteta dēcidit ⁊ fides ſine oꝑibꝰ ocioſa vt̓ motua eſt. ſed ſpirituſſanctꝰ eſt qui vibiūcat. vt viuamus in eis. Quantalibeꝰaūt habundancia ſpūs noſtet pingꝰ