Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſt. I. CaXXIIIILiber.III.

vmtū corpori criſti miſtico caritatēnagiſ vnire. magis āt vnire eſt triplicitet. quia aut quis vnitur maiori vinculo vt ille magis qui habet maiorē catuatem aut qꝛ eodē vinculo vnit̉ ſtricnus vt ille qui ſcd̓ꝫ eundē habitū ſerrencius amat aūt qꝛ eodē firmius vtlie qui in eodē habitu eſt magis radicatus. Dicit̉ ergo hoc ſacramentuꝫnagīs vnire qꝛ digne accedētem redpit ſeruenciorem. Et ex hoc redditatitatem magis ignitam. adiuuat adꝯſumēdum peccati venialis rubiginē.Et ex hoc magis firmat adiuuat adpitadū omnia ſcelera recte adiutoriim piriuſqꝫ valet ad augmentū virtutam maxime caritatis. feruor catatis. quottidie minuit̉ ꝑvenialia.deo oporret̉ hūc cibū reſtaurariditū. hec eciam eſca ſpiritualis ī illisſui ſalubriter percipiūt ſenſumnunit ab illicitis in grauioribꝰ pecatis cuſtodit omnino a conſenſu. Un̄raliquis rarius ſolito vel mitius ſenrmotus vicioꝝ gracias agat huic ſatamento. qꝛ hoc oꝑat̉ in ip̄o. CSe hoc bea. ber. ſic dicit. Duo ſacram̄.dm corꝑis dn̄i oꝑat̉ in nobis. vt viIſſcet ſenſum muniat. in grauioriAdo peccatis tollat oīno ꝯſenſuꝫ.dtātia. Si quis noſtrū tam creds vt ſolebat nec tam acres ſuſtinetracūdie motus inuidie luxurie ac cetoꝝ vicioꝝ. gracias agat corꝑi ſandrim dn̄i noſtri. qm̄ virtus ſacramētirat in eo. hec ber. Naꝫ poſt hꝰ cibi ſaetrimi perceptōnem ſit homoctior ad correptōꝫ. potencior ad laItē. ſeruēcior ad deuotionē. ac deuoad ceterarū virtutū oꝑacōꝫ. effecut virtutē hꝰ ſacroſancti ſacram̄e dicit beatus Ber. Corpus criſti ēatinantibꝰ dieta. egrotis medicīavecs ꝯfortat. valentes delectat. lāg

uores ſanat. ſanitatē ꝯſeruat. ſit homomanſuetior ad correptōꝫ. potēcior adlaborem. ardentior ad amorem. ſagatior ad cautelam. ad obediētiā pronior. ad graciaꝝactōꝫ deuotior. hec ber.Igitur accedamus ad hūc ſpūalē ci qui eſt panis vite cor hominis in bono ꝯfirmat remiſſionē peccato p̄ſtat De quo yfido. ait. hic cibꝰcorpus īpīguat ſꝫ cor hoīs cōfirmat.hic eſt pamis vite qui ergo vitā māducat. mori pōt. accedite igit̉ ad euꝫ ſaturem ī qꝛ pāis eſt accedite ad illuminamī qꝛ lux ē. accedite advt liberemini. qꝛ vbi ſpūs dn̄i ibi libertas. accedite ad vt abſoluam ī quiaremiſſio peccatorum eſt. hec yſidorusEt ſciendū ſicut filius recipit vitaꝫa patre ſic qui vnitur criſto corꝑisillius ꝑceptōnem habet vitaꝫ a criſtoſed differenter De qua differētia thomas ſuper iohānē ſic ait. Filius ꝓpt̓vnitatem quā habet a patre t̄cipit vitam a patre. ergo qui vnitur xp̄o habꝫvitam a criſto ſed differenter. filiꝰhabet ꝓprium qꝛ ſic eſt a patre tam̄recipit totam plenitudinē diuine nature intm̄ quicquid eſt naturale patri ſit etiaꝫ naturale filio. Creatura vero accipit aliquā ꝑfectōꝫ vitam ꝑticularem. id eſt participatā autē eſſentialem qd̓ ip̄m eſt vita in quolibetaūt genere reꝝ qd̓ eſt eſſenciā eſt cauſa eoꝝ que ſunt per participatōꝫ ſicutignis eſt cauſa oīm ignitoꝝ. Qd̓ igit̉per eſſentiam eſt vita. cauſa eſt principiū oīs vite. Sicut igit̉ pater prīacauſa eſt vite viuenciuꝫ. ita filius.autem dicit. Sicut miſit me viuēs pater loquitur proceſſione ſua a patrecum vero dicit Qui manducat me etip̄e viuet ꝓpter me. loquit̉ de ꝑticipation corꝑis ſanguinis ſui nos efficimur meliores hec Thomas.A

B. j.