Diſt. I. Ca. XXIIII.Liber .III.v

Liber .III.vUdito igit̉ ꝑiculo indgine tractantium ac ꝑcipientiuꝫ corpusdominicū. nūc de fructu ⁊ vtilitate quāaſſequunt̉ hi qui in ſtatu gratie illudſacroſanctum corpus xp̄i ꝑcipiant cupio informari.Ca. .XXIIII.Aoc precipue ſciIre debes ꝙ aīa nullam ſalutemaſſequi poterit ſine huius ſalutiferi cibi xp̄i corꝑis viꝫ digna ſumptione.Teſte remigio qui dicit nulla ē nobisſalus corporis ⁊ anime abſqꝫ carnis ⁊ſanguinis ſuſceptōe. in hoc em̄ ſacramento vt d̓t richar. de ſancto victore.tota ſalus ꝯſiſtit fidelis aīme. qꝛ oēmgratiā quā hꝫ homo. mediante xp̄i ſacramento illi tribuit̉ Un̄ beda d̓t. Oēdonū celeſtis gratie ſancta euchariſtiatribuit̉ mediante. Unde notanduꝫ ꝙdn̄s noſter declarare volens magnamcaritateꝫ quā erga nos habet non ſolūad videndum ſed etiā ad palpandū ⁊comedendū ſeip̄m nobis tribuit. Un̄criſoſto. Hoc fecit xp̄s docens nos admaius amicicie fedus ſuamqꝫ caritatem declarans erga nos. p̄ſtans ſe nōſolum videri deſiderantibꝰ ſed ⁊ palpari comedere ⁊ amplecti. hec criſoſt.Tractare aūt ⁊ māducare corpus xp̄ieſt vitam eternā habere. Unde ip̄e dominus d̓t panis quem ego dabo. caromea eſt ꝓ mundi vita. Et bene d̓t vita.ſicut em̄ vita naturalis eſt in membriseo ꝙ vniunt̉ capiti a quo recipiunt influentiā ſenſus ⁊ motus. ſic in fidelibꝰqui ſunt membra xp̄i vita ſpūalis conſeruat̉ eo ꝙ vniunt̉ capiti xp̄o per hocamoris ſacramentum. Bene aūt dicitmūdi qꝛ alia ſacramenta ſolū ꝓficiūtip̄i recipienti. ſolus em̄ baptiſatus recipit grām baptiſmalē ⁊ non alij. Sacramentum aūt euchariſtie non ſoluꝫ

ꝓficit ſacerdoti ſumenti ſed etiaꝫ toleccleſie etiam illis qui ſunt in putgatorio. Et ratio eſt qꝛ eūchariſtia nō eſitm̄ ſacramentū ſed ⁊ eccīe ſacrificiumin quantū ꝯtinet xp̄m paſſum Et ſdeodū offert̉ ab ipſo ſacerdote ꝓficit oībꝰxp̄ifidelibꝰ. ſi aūt ſumat̉ alio modo ncut a layco tūc ſolū ꝓficit ſumenti. q.officiū eius eſt non offerre ſacrificiumſed tm̄ ſumere ſacramentū. SequſiuꝰQui manducat meam carnem ⁊ bibꝰꝰmeū ſanguinē habet vitam eternaꝫ:poſt hanc vitam. aut p̄t dici hꝫ vitameternam etiam in pn̄ti. ſicut em̄ cibuscorporalis non ſolum nutrit ⁊ ꝯſetusvitam. ſed deducit etiā ad ꝑfecta qͥdtitatē ſic vſus ſacramenti ꝑducit hoſꝰnem ad gratie ꝯſummatōem que ē sria eterna. Et hoc eſt qd̓ d̓r Aui malducat meam carnem non tm̄ ſacramꝰtaliter ſed etiam ſpūaliter ꝑcipiens ᵇfectū ſacramēti habet vitam et et̓naqꝛ habet deuꝫ inhabitantem qui eſtꝰta eterna. Ad hoc etiā in pn̄ti vita prꝰuulis eſt hec menſa cū in illa ſumat eceuchariſtia. que quidem liberat a mlo ac conſeruat in bono. deſet vemcauet mortalia. huius etiā virtutē lꝰcramenti vniuerſe virtutes augent.j⁊ oīm gratiaꝝ fructus exuberat.Ubi ſciendū ꝙ euchariſtia ſacrameiꝰtum eſt vnionis qꝛ ꝑ eius ſuſceptioleomnes efficimur vnū in xp̄o. Et iatꝰbene ſpūalis manducatio vocat̉ ꝯmꝰnio ꝑ ip̄am namqꝫ ſanctam ꝯmumdlꝰquaſi membra incorporamūt xp̄o dꝰdicit damaſcenus. Propterea ꝯmꝰnio d̓r ⁊ eſt vere qꝛ ꝯmunicamus ⁊ plꝰmur ad inuicem ꝑ ipſam xp̄o. ⁊ fpamus carne ⁊ deitate qꝛ ex vno pri1ſaſſumimus oēs vnum corpus ⁊ vmꝰꝰſanguinem ⁊ membra generamut lcorꝑati xp̄o. hec damaſ. Un̄88⁊ principalis eius effectus eius ſaꝰ-