Liber .III.Diſt. I. Ca. XIX.
tectitudine vite. Quanto aūt magīsſuis eſuriē iuſticie hꝫ. tanto maioremſeticiā hꝫ oꝑandi iuſticiā. Amatoribꝰſaqꝫ veri boni nō eſt ſatis ꝙ iuſti ſunt.ſed ſꝑ fitiunt opus iuſticie. ⁊ reddereemcuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. viꝫ deo. ſibi ⁊ ꝓximis. naꝫ ꝓpter eſuriem ⁊ ſitim iuſticienūlti ſcī mortui ſunt mundo ⁊ mortuiſunt corꝑal̓r qꝛ ꝓ illa iuſticia morti ſetadiderunt. Eſurienda igit̉ iuſticia ēAt thezaurus alijs thezauris preualēs.ande eccī. xxix. Pone theſauꝝ tuumꝑceptis altiſſimi. ⁊ ꝓderit tibi mabis qͣꝫ auꝝ. Alios nāqꝫ theſauros relinſait homo cū morit̉. ſed hunc theſautum vicꝫ iuſticiā etiam poſt mortē ſendefert. Un̄ in apoca. dr. Oꝑa em̄ ilſbr ſequunt̉ illos. I Sed ꝯſideandū eſt ꝙ hoīes eſuriunt ⁊ ſitiunt diretnmode. alij malū. alij bonū. alij auam ⁊ argentū. alij poſſeſſiones innūeas. alij honores ⁊ ſeculi voluptates q̄tno ſatiare non pn̄t. ſola aūt eſt iuſtia que ꝑducit ad gloriā. vbi ſatietaseena poſſidebit̉. Un̄ rich. de ſctō vid. ſuꝑ illo verbo. Beati qui eſuriūt ⁊tiunt iuſticiā. ſic ait. Oēs hoīes eſurant ⁊ fitiunt ſed diuerſimode. alij nāgeſuriunt ⁊ fitiunt malū. alij bonum.mmi auꝝ ⁊ argentū vel veſtes precioſascredia vineas ⁊ poſſeſſiones innumers. iſta tn̄ oīa bona ſunt in ſe. ſed inrt quodammō mala eſſe dicunt̉ ꝙ aralis male eſuriunt̉ ⁊ ſitiunt̉. ſic ⁊ dormnus iniquū dixit māmona .i. diuitio: non ꝙ res diuitiaꝝ eſſent iniqꝫ. ſꝫee iniquitatē acquiſite. Alij eſuriūt ⁊nunt ptātes ⁊ honores. alij voluptad. alij ſalutatōes in foro ⁊ vocari abdibꝰ tabbi defiderant. ſed tales nonpſt ſatutari totus em̄ mundus nō ſufcit roīni. dn̄s hoī ſufficit. qui dn̄s eſtrundi. nō em̄ implet̉ oculus viſu necrtis implet̉ auditu. nec ī ceteris ſen
ſibꝰ p̄t homo ſaturari ex eoꝝ delectatōnibꝰ Qd̓ rex dd̓ bene ꝯſiderauit qui qͣꝫuis hrēt ad comedendū ⁊ bibendū nōſolū ad nccītatem ſed etiaꝫ ſi vellet adſuꝑfluitatē cū dixit. Satiabor cū apparuerit gl̓ia eius. Igit̉ eſuriemus ⁊ ſitiamus nō terrena ſed iuſticiā. qꝛ ꝑ eſuriē ⁊ ſitim iuſticie ꝑuenimus ad ſaturitatem eterne glorie. hec richar.De miſericordia.Capitulum XIX. RUinta beatitudo eſt mīa. ⁊ ſequit̉ immedia-te iuſticia. Un̄ dicit quedā glo. ꝙ mīa⁊ iuſticia ita ꝯiuncta ſunt. vt altera abaltera temꝑari debeat. iuſticia em̄ ſinemīa crudelitas eſt. mīa vero ſine iuſticia diſſolutio. Unde poſt iuſticiā dn̄sꝯſeqn̄r dicit. Beati miſericordes qm̄ipſi mīam ꝯſequent̉. Et notandū ꝙmīa eſt virtus per quā animus ſub calamitate afflictoꝝ mouet̉. Scd̓m daMīa eſt triſticia in alienis malis. Un̄illi miſericordes dicunt̉. qui de maloalterius quaſi de ſuo dolent. De hoc remigius. Miſericors d̓r quaſi miſeruꝫhn̄s cor. qꝛ alterius miſeriā quaſi ſuāreputat. ⁊ de malo alteriꝰ quaſi de ſuodolet. hec remi. Debet ergo vnuſquiſꝫfidelis cui ſuppetunt res temꝑales opus mīe in pauperes exercere elemoſinam largiendo. vt per hec deum creatorem omniū ad miſerandū ſibi debitorem faciat. qꝛ qd̓ pauperibꝰ tribuit̉ ingazophilaciū xp̄i mittit̉ ⁊ in manu d̓iponitur. Unde beatus aug. Dicit tibixp̄s. Da mihi de eo quod dedi tibi. demeo quero ⁊ mihi nō donas. da ⁊ reddo. habuiſti me largitoreꝫ. facito ⁊ medebitorem. hec aug. Item d̓t. Manuspaupeꝝ ſunt gazophilaciū xp̄i. Undeqd̓ in manus pauperum ponit̉ in gazophilaciū xp̄i mittit̉. imo qd̓ pꝰus ē in
I. ij.