Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ELiber .III.Diſt. I. Ca. XVIII.

qui nequaqͣꝫ lugent ſemetip̄os qͣꝫ multi lugent dāna corꝑalia. qui lugeretemnūt damna ſpūalia qn̄ aliqͥs infirmat̉ aut moritur lugent amici. qn̄ aūtpeccant damnabiliter lugēt. O ſanitas inſana. o viſio ceca. o vita mortua. Ue iſtis qui lugenda paꝝ lugenda grauiter lugent grauiter lugēda ſpūalia .ſdamna lugēt. Lugeamus igit̉ fratres. lugeamus amiſſiōeꝫbonoꝝ opeꝝ. ꝟtutum. lugeat corruptus amiſſionē virginalis integritatislugeat malicioſus amiſſionē pietatislugeat ſuꝑbus amiſſionem hūilitatislugeat iracūdus amiſſionē interne trāquillitatis. lugeat auarus amiſſioneꝫlargitatis. lugeat ebrioſus amiſſionēſobrietatis. lugeat accidioſus amiſſionē ſpūalis exultatōis. lugeat īuidusamiſſioneꝫ caritatis. Beati nāqꝫ quilugent modo per pm̄am. qꝛ ꝯſolabunt̉ indulgentiā. de inde etiā iuſticiā.poſtremo aūt gloriā. G Poſſumus etiā dicere tria genera ſpūaliter fructuoſe coraꝫ oculis creatorislugentiū. alij nāqꝫ lugent indulgentia culpe. alij lugent ex ſuauitate diuinitus ſibi collata. alij ampliori feruore accēſi lugent ex deſiderio future glorie. Et in his oībꝰ beati ſunt qui lugētqꝛ ſi ſeminant in lacrimis in exultatōemetent. abſterget em̄ deus oēm lacrimam ab oculis ſanctoꝝ ſuoruꝫ. nonerit amplius neqꝫ luctus neqꝫ clamo:ſꝫ nec vllus dolor. qm̄ priora tranſierūtHec richar. Et notādū ſunt nōnulli qui in luctu lamento penitentieꝑſeuerant ſed poſt gemitus habitospctīs ad lenitates ſcurrilia alia inconuenientia ſe tradūt. ꝯſolationediuina priuant ſe. Un̄ beatus bern̄. Luctus eoꝝ qui ꝑſeuerantiaꝫ hn̄t nonmerent̉ ꝯſolationē. alios inquit lugētes video. ſꝫ ſi de corde ꝓcederet luctꝰ

Diſt.Inon tam facile ſoluerent̉ in tiſum. noēaūt habūdantius ocioſa ſcutriſꝰverba ꝓfluant qͣꝫ prius lacrime. h̓mode his arbitror quibꝰ ꝯſolatio euina ꝓmittit̉. qn̄ quidē poſt illos ta ſacile ꝯſolatio admittit̉ aliena. hec betiSed hoc ꝯſiderandū habendū ſuctū gemitū peccatis exceſſibꝰ ppetratis multū valet. vt mortis ſpriꝰrem metū gehenne ardebtis an̄ oeꝰlos habeat vt etiā tali luctū ꝯſoraonē a dn̄o tepromiſſam accipiat. doqd̓ hortat̉ beatus bern̄. ſic dices In diꝰnibꝰ oꝑbꝰ memorare nouiſſima iusmortis horrorē. iudicij tremendū dꝰcrimē. ardentis gehenne mētū ab ocꝰlis tuis elongari nullatenus patiatiscogita ꝑegrinatōnis tue miſeriā. telꝰgita annos tuos in amaritudine alꝰtue. cogita humane vite ꝑicula. costa fragilitatē ꝓpriā. in hmōi cogſtalne ſi ꝑſeueraueris. dico tibi paꝝ ſees. quicquid foris videt̉ eſſe moſci toto corde circa moleſtiā īterſorꝰte occupaueris. ſꝫ nec patiet̉ dn̄s mꝯſolatione te eſſe. qm̄ eſt patet mūdꝰcordiaꝝ d̓s totius ꝯſolatōis ꝯb̓ibit̉ oīno quod veritas Math. v. hꝫlicet̉ dicēs. Beati qui lugent qͥm ibꝯſolabunt̉.De eſurie ſiti iuſticie.Ca. .XVIII.Hparta bt̄ītudoeſt eſuries ſitis iuſticie.quit̉ īmediate luctū. qꝛ homo poſtꝰmenta pm̄e incipit iuſticiam eſutitēſitire. Un̄ d̓t beatus amb. Poſiqͣꝫdefleui viꝫ pctā. eſurire ſitite incliiiuſticiā. Un̄ ſequit̉ beati qui eſobꝰ fitiūt iuſticiam Eſuries ꝟo iuſtdevehemēs deſideriū iuſticie fine ſumꝰboni. Et notādū iuſticia hic acdꝰpt general̓e ꝓbitate vel bontate l