Liber .III.Diſt. l. Ca. XX.

manus dei ponitur. ⁊ iam auferri nonpoteſt ei qui dedit cū non ſit qui de manu eius poſſit eruere. hec aug. Si ꝟo aliquis religioſus eſt vel pauꝑ qui nonhꝫ vnde tribuat neceſſitatē patienti.d̓r tn̄ facere qd̓ in ſe eſt viꝫ ꝯpaſſioneꝫerga ꝓximos. miſerias patientibꝰ exhibendo qꝛ nōnunqͣꝫ maioris eſt meriti ex corde ꝓximo ꝯpati qͣꝫ terrenamſubſtantiā eidē tribuere Un̄ d̓t beatusgreg. Exteriora largiens rem extra ſemetip̄m p̄buit. qꝛ aūt fletum ⁊ ꝯpaſſionem tribuit ꝓximo. ei etiā aliquid deſeipſo dedit. hec gre. Qui ergo mīama dn̄o ꝯſequi deſiderat ip̄e opus pietatis ⁊ mīe ꝓximo impendere ſtudeat.Un̄ richar. Beati miſericordes qm̄ip̄i mīam ꝯſequent̉ Si gͦ vis mīam acciꝑe exhibe miſericordiam. dimitte inquit ⁊ dimittemini. ſcd̓m em̄ menſurāqua menſi fueritis remetiet̉ vobis Beati quoqꝫ miſericordes. q̄ alijs in miſerijs ſuis aſſiſtunt ⁊ eos ẜm poſſibilitatem ſuam defendunt ⁊ protegunt.ſ. De mundicia cordis.Ca. .XX.LExta beatitu.do eſt mūdicia cordis ⁊ ſequitur immediate mīam. qꝛ qui oꝑa mīeexercet. niſi hoc mundo ⁊ ſimplici corde fecerit. mercede eterna ſe priuat.Unde beatus amb. Qui mīam differtmīam amittit. niſi mundo corde miſereat̉. nam ſi iactantiam querit. nulluseſt fructus. Un̄ ſequit̉. Beati mundocorde Mundicia vero cordis eſt integritas vtriuſqꝫ hominis. diuini amoris intuitu ſeruata. qua clarificat̉ cor⁊ mundat̉ ad videndū deū ⁊ ardentiſſime diligendum. Unde raba. ſuꝑ illoverbo Beati mundo corde ſic ait Mūdi corde ſunt. quos non arguit vlla cōſcientia peccati. Un̄ mūdus deus mū-

do corde ꝯſpicit̉. ⁊ templū dei non preſſe pollutum. deū em̄ mundi corde vtdent hic ꝑ gratiam in enigmate. in ſuturo aūt facie ad faciem. hec raba.ceſſe eſt ergo qui deū videre deſidetatvt oculos cordis ab omni ſqualore feccati tergant. Unde leo papa. Spſeſdorem veri luminis ſordēs acies vioere nō poterit. ⁊ qd̓ erit iocūditas in citibꝰ mundis. hoc erit pena maculoneDeclinent̉ gͦ terrenaꝝ caligines viſtatū. ⁊ ab oī ſqualore iniquitatis inꝰriores oculi tergant̉ vt ſerenus intultus tanta dei viſione paſcant̉. hec ſcopapa. Quāto magis vnuſquiſqꝫ aᵐꝰlis oꝑbꝰ ſe abſtraxerit ⁊ iuſticiā duxerit ac bona oꝑa fecerit. tanto amius ẜm poſſibilitatē humanaꝫ mentioculis videbit De hoc criẜ. ſic d̓t Quoēm iuſticiā facit ⁊ cogitat. mente ſiꝰdeū videt. qm̄ iuſticia figura dei eſt. ceus em̄ iuſticia eſt. ſcd̓ꝫ ergo ꝙ aliqdiꝰcorripuerit ſe a malis ⁊ fecerit bonẜm hoc videt deuꝫ. aut paꝝ aut amtus aut interdū aut ſemꝑ ẜm poſſibiitatem humanā. in ſeculo aūt illo inodi corde deū videbunt non in ſpeculꝰſed facie ad faciem. hec criſo. Ounomus ergo nos non ſolū ab oꝑibꝰ prꝰuis. verūetiā a cogitationibꝰ immulꝰdis vt deuꝫ videre mereamur in celꝰQuia ſcd̓m ꝙ d̓r richar. de ſancto dctore. Aundi ſunt illi corde. qui vtpolluūt̉ pollutiōe inutilis cogitatiolꝰnec luto fedant̉ praue delectationꝰUundi corde ſunt. quos nec tetigitbula terre ignorantie. nec corrupitꝰdor fede ꝯcupiſcentie. Mundemus ecorda noſtra ab omni ignorantia tꝯinquiſitionem veritatis. ⁊ ab omni xueſſa ꝯcupiſcentia per amorem virtutiꝰvt mereamur deum videre in gloriagni celeſtis. hec richardus.