Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber .III.Diſt. I. Ca. XVII.

turbata eſt ſedes demonū. hec iohannes abbas. Sꝫ ꝯſiderandū ſuntnuiſi ita mites vt nullā curā habere veint cura vita aliena. neminē quipte curāt de bono ammonere. neminēcemalo corriꝑe talis māſuetudoIromendabilis ſed potius rep̄henſibis. Qd̓ tangit rich. de ſctō victore ſicpt Mites ſunt lenes patientes. quieminem cedunt improbis cedunt.dunt aūt quidā qui ita mites eſſe voant vt nihil curent de vita aliena. nenine de bono ammoneāt. neminē deralo corripiant. ſed talis lenitas nonIr multū laudāda qꝛ patit̉ defectū vbicoeret exercere ꝟtutis effectū. Talesvſt dn̄t eſſe mites vt neminē ledant.ala illata patienter ſuſtineāt ſomm ſuā ſed nec alienā negligant vitāni opus fuerit bonis ad meliora expibeant exhortatōem malis de maloeteptōem. Eſt em̄ modus in rebꝰ qꝛcūt homo dꝫ eſſe nimie aſꝑitatisſſec eſſe dꝫ nimie lenitatis. vt intercetram ſiniſtrā per diſcretā māſuedinē ad beatitudinis ꝑueniat terrā.ctich. Qui igit̉ ꝑuenre deſiderantTnereditatē celeſtē ad terrā viuentiront mites eſſe manſueti corde vtbaleant poſſidere. Un̄ bea. augu.nirent̉ igit̉ immites dimicent ꝓremns tꝑalibꝰ terrenis ſed beati mitesin ipſi poſſidebunt terrā. de qua euelnon̄ pn̄t. illā inqͣꝫ terrā de qua in pͣs Bortio mea dn̄e ſit in terra viuenSignat em̄ quandā ſtabilitatē heaitatis ꝑpetue. vbi aīa per bonuꝫ alctum in loco ſuo requieſcit ſicut corens in tetra. inde cibo ſuo alit̓ ſicutvebus ex tetra. Ipſa eſt requies vitanctoꝝ. hec auguſtinus.De luctu.Capitulum XVII. E

Diſt. I. CaErcia btītudoeſt luctus que ſequit̉ immediate mititatē ſiue manſuetudinē qꝛſuetus mitis d̓r reuocare ante mentis oculos pctā que fecit illis luctūhabere. Ad qd̓ hortat̉ beatus aug. ſic dicens. hoc feceris vt ſis pauꝑ mitis memento pctōres lugeto pctātua. Unde ſequit̉. beati qui lugent. Etbene tercia beatitudo eſt pctā deflentiūqꝛ trinitas ē que pctā ꝯdonat. Luctusaūt ꝓut ſumit̉ beatitudine eſt gratiavehementer dolendi de malo. qd̓ accidit vel de bono qd̓ deficit. Un̄ luctus ēlugere peccato odire pctm̄ ita vt inſurgamus ad deſtructōem ipſius. Lugere aūt de malo vt fugiamus ip̄m inqͣꝫtum auertit ab amato. ſic lugere eſtſolius caritatis Lugere vero de aliquoſpūali eſt cuiuſlibet caritatis vel virtutis. quelibet em̄ virtus luget de ſuo contrario. F Et notandū quatuorſunt ſpēs luctus. Primus eſt luctusꝓprijs peccatis De quo per pͣs d̓r. Exitus aquaꝝ deduxerunt ocuſi mei qꝛcuſt. le. tuā. Scd̓s luctus eſt alienispctīs. Un̄ ihere. ix. Quis dabit capiti meo aquā oculis meis fontē lacrimaꝝ plorabo die ac nocte interfectionē filie ppl̓i mei. Tercius eſt incolatu pn̄tis miſerie. Un̄ ꝓpheta dd̓. Heumihi qꝛ inco. me. ꝓlon. eſt. Quartuseſt delatōe patrie. Un̄ pͣs. Suꝑ fluīna babiloīs illic ſedimus fleuimus recordaremur ſyon. Sed ꝯſiderā ſunt nōnulli qui damna reꝝ tꝑalium mortem caroꝝ ſuoꝝ lugent.na vero ſpūalia ac detrimentū virtutūlugere curant. Sꝫ qui ꝯſolari a domino deſiderant nccē eſt vt peccatisſuis luctū hēant. defectu virtutuꝫplanctū ſibi aſſumant Un̄ rich. de ſcōvicto. Heu qͣꝫ multi lugēt caros ſuos

I. j.