Diſt. I. Ca. XIII.Liber .III.

pientia eſt donum ſpūſſancti. ⁊ qͣꝫuisroeo detur L Eſt ⁊ quedam aliaapīa que deſurſum a patre luminumteata eſt Unde d̓r Iaco. jͣ. Omne daum optimū ⁊ omne donū ꝑfectum deſatium eſt deſcendens a patre luminūEt hec eſt vera ſapīa ⁊ donum ſpūſſctī.ſe ip̄ſa eſt veri ſplendoris ⁊ boni ſapotts. Spl̓endor namqꝫ eius dirigit intellectū ad veri cognitōem. ⁊ ſapor eiꝰtigit affectum ad boni ſaporoſam diectōem. Igit̉ quę ſurſum ſunt ſapite.roſi que ſuper terram ait apl̓s. Obietum ergo doni ſapīe principale eſt ders. ꝓut eſt excitatiuum voluntatis adras ſapproſam dilectōem. Actus aūtapīe eſt ꝯtemplari deū non quocūqꝫnodo. ſed ex dilectōe cum quadam exalinētali ſuauitate in affectu. Ex hisdit apparet ꝙ donū eſt habitus ſuperratutalis aīe a ſpūſcō infuſus ad deuꝫggnoſcendū ⁊ ſaporoſe diligendūEt notandū ẜm ꝙ d̓t beatus berat̉. in libro de amore dei. ꝙ ſicut corhas ſuos habet quinqꝫ ſenſus quibusmme ꝯiungit̉ vita mediante. ſic anīaſuos quinqꝫ ſenſus ſpūales quibꝰco cōiungit̉ mediante caritate. Peremſus enim corporis vetereſcimus. ⁊rulc ſeculo ꝯformamur. ꝑ ſenſum ꝟorentis renouamur in cognitōem dei.matiuitatem al̓s vite ẜm voluntateꝫtenēplacitū dei. Unde d̓t apoſtolusVolite ꝯformari huic ſeculo. ſed renoamm ini in nouitate ſenſus veſtri vt ꝓctis que ſit voluntas dei bona ⁊ benepracens ⁊ perfecta. Sicut aūt oēs ſenrs corꝑales vt viſus. guſtus ⁊cͣ. infitrant ⁊ ebetant̉ in omnibꝰ operibus ſunic omnes ſenſus ſpūales infirmanpe ⁊ ſangueſcunt in oꝑationibꝰ ſuis ſicauſtū ſpūali qui guſiabilia ſpūaliavbida facit. Qd̓ beatus bern̄. oſtendita cantica ſic dicens. Hunc ſaporeꝫ

perdidimus ab ipſo pene exordio generis noſtri. ex quo cordis palatū ſenſu carnis preualente infecit virus ſerpentis antiqui. ⁊ cepit anime non bonum ſaꝑe ac ſapor noxius ſub intrare.ſcꝫ ꝯcupīe. ⁊ ſenſus hoīs ꝓmpti ſuntad malum. ⁊ ideo multa bona fiunt q̄non ſapiunt facientibꝰ. qꝛ ſapor malinon eſt totaliter exterminatus. ſꝫ nūcaſſidue ſapīa vincit maliciam in mentibꝰ ad quas intrauerit. ſaporem maliqueꝫ illa inuexit ſapore meliore exterminante. intrans aūt ſapīa ſenſuꝫ carnis infirmat ⁊ infatuat. intellectuꝫ purificat. cordis palatū ſanat ⁊ reparat.ſanato palato iam ſapit bonū. ſapit ⁊ip̄a ſapīa. qua in bonis nullum eſt melius. hec bern̄. Senſu aūt guſtus in amma reꝑato per ſapīam omnes ſenſusſpūales ꝯualeſcunt ⁊ vegetant̉. hic em̄guſtus ſaporoſe ſapīe ſenſum viſus interiorem clarificat ad deū ſapide ꝯtēplandū. Hic guſtus ſenſum auditusinteriorē excitat ad verbū dei dulciteraudiendum. Hic guſtus ſenſum olfactus interiorē excitat ad dilectum ſuauiter odorandū. De hoc beatus bern̄.in libro de amore dei ſic di. Guſtū quiſit in ſapiētia quedam ſequit̉ dulcedoquam in interiori ſuo anima ſentiensmodo quodam ſingulari quo ſuſcipitguſtabilia cūcta diſcernit ⁊ iudicat ſeomneſqꝫ ſenſus vegetat ⁊ ꝯfortat .i. interiores. hec bern̄. Ad hanc ſapientiāquerendā ⁊ aſſequendam. hortat̉ nosapl̓s ad coloẜ. iij. di. Si ſurrexiſtis cūxp̄o que ſurſum ſunt querite vbi xp̄s ēin dextra dei ſedens. que ſurſum ſuntſapite. non que ſuꝑ terrā. N Inquibꝰ ꝟbis monet nos apl̓s adipiſcidonum vere ſapientie ⁊ hoc dupliciterPrimo veram ſapīam ſuadendo cumd̓t. que ſurſum ſunt ſapite. Secūdo vanam diſſuadendo cum add. non que

H. ij.