Diſt. I. Ca. XIII.Liber .III.
men oculoꝝ ⁊ pax. Hec em̄ ſunt in bonō eterno. Prouer. iij. Longitudo dierū in dextera eius. ⁊ in ſiniſtra eiusdiuitie ⁊ gloria. Et pͣs d̓t. Apud te eſtfons vite. ⁊ in lumine tuo videbimuslumen. ibi em̄ debet eſſe oculus intellectualis q̄ rectificat. quē nō hēbant illi de qͥbꝰ d̓r in deutro. Gens abſqꝫ ꝯſilio ⁊ ſine prudētia vtinā ſap. ⁊ intelli.ac. no. ꝓui. per memoriā .ſ. p̄teritoꝝ.diſcretionēqꝫ pn̄tiū atqꝫ futuroꝝ ꝓuidentiā ⁊ ſic patet de dono intellectus.De dono ſapientie Ca. XIII. IOſtremo hocte non lateat fili ꝙ ſeptimū ⁊vltimū donū ſpūſſancti eſt donū ſapīeqd̓ īmediate ſequit̉ donū intellectus.Ad hoc itaqꝫ donū ſapīe .ſ. a timore incipiēdo qͣſi ꝑ quoſdā gradus ꝑuenit̉.Un̄ d̓t beatus aug. ꝙ a timore vſqꝫ adſapīam. que ſeptima in donis eſt ⁊ vltima ꝑ gradus tendit̉ ⁊ ꝑuenit̉ Et reddit rōneꝫ di. Sapīa hec vltima ⁊ ſumma eſt. qꝛ hac habita aīmus pacatus⁊ trāquillus ꝑfruit̉ ⁊ delectat̉. in ea gͦeſt vltima in qua eſt ꝯſummatō Similem rōem aſſignat anſel. di. Spūſſanctus mēti inſpirat ad poſtremū ſapiētiā. quā alijs donis ſuꝑaccumulat viqd̓ recte intelligit .ſ. in dono intellectꝰſit ſibi ſapidū atqꝫ dulciſſimū in donoſapīe. ſoloqꝫ rectitudinis amore ſequatur qd̓ intelligit eē ſequendū Non em̄ꝑfectū facit cognitio ꝟitatis. niſi etiāſe quat̉ experimētalis. qꝛ exꝑientia eſtmagiſtra intelligentie vt d̓t hugo. Etaddit anſel. dicens. in iſto edificio ſicꝯpoſito ſpūſſanctus reſid et totāqꝫ familiā domus interioris .i. oēs animeſenſus regit ⁊ ad ſuū obſequiū diſponit .ſ. aſcēdendo ad deū ⁊ deſcendēdoad ꝓximū. hec anſel. R Primo igit̉videndum eſt quid ſit ſapientia ⁊ que
dicat̉ donū ſapientie. Unde notanobꝙ obmiſſa ſapīa carnis que inimitadeo. ⁊ ſapīa huius mūdi que ſtuſticꝰeſt apud deū. que nec dicunt̉ ſapie mabuſiue. qꝛ non ſapide ſcīe ſunt. ſꝫ ſite ⁊ inſipide. nulla itaqꝫ iſtaruꝫ eſt donū ſapīe. Et eſt alia ſapīa ⁊ incrediaDe qua d̓r in ſapientie. vij. ꝙ ipſa eicandor lucis eterne ⁊ ſpeculū ſine mnacula dei maieſtatis ⁊ imago bomiatieillius qui eſt xp̄s dei filius. quem prolus appellat dei virtutē ⁊ ſapīam eeDe qͣ etiā btūs aug. d̓t Sapientia icreata que eſt dei filius nō ceſſat ocēꝰta inſpiratione ⁊ reuelatione ad inelectualem creaturā ſe tranſferre. vt dꝰſe ꝯuertat̉. Sed nec iſta ſapīa deſ ciꝰdo nū ſpūſſancti ſed potius ſargimꝰoīm donoꝝ doctrix eſt. Eſt ⁊ alia ſaptia creata que ⁊ duplex eſt qꝛ queddꝰeſt ꝑ ſtudiu humanum acquiſita ⁊ civtus ītellectualis. De qͣ loquit̉ phoin methaphiſica ſua que alitet ptci ſapīa cū in ea quidam ſapor inelꝰatur. hꝫ em̄ phīa admirabiles deſelꝰtiōes vt d̓r. x. ethicoꝝ. Licet ſapor inon ſit oleo gr̄e ꝯditus pōt etiā ſaphec ꝑ rōnis inquiſitionē aliquaſſiceꝰctū iudiciū circa aliqua d̓ina habelscet incōplete. ſicut on̄dit hugo inpgo ſuꝑ libro angelice ihetarchie. veſic d̓t. Philoſophis datum fuit anos quibꝰ ꝯſummatio ſeruabat̉ ⁊choatio parabat̉. vt inuenitent vedꝰtem illam. quam oportuit ſuſcipetelios vite ad obſequium ſumme vedꝰꝰtis. cuius labor ipſis appoſitus eibis aūt fructus ſeruabat̉. Nobiſuaūt theologiam quandam pro tatioꝰdiuinoꝝ ⁊ ſcrutationem inuiſibiuꝰquaſi ꝯſummaturam ſapientiamꝰdiderūt. ⁊ ibi corruere ceperunt in ꝰdacia figmentoꝝ ⁊ ideo defecerumuanuerunt. hec hugo. Unde nec iſdꝰ