Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſt. ſ. Ca. XII.Liber .III.

De dono intellectus.FCapitulum XIIOnſequenterſcies fili ſextū donum ſpūsſancti eſt donum intellectus. qd̓ ſequitur donum concilij. Un̄ dicit be. Aug.poſt quintū gradū ſcꝫ ꝯſilij. per quodanima leuat̉ ab appetitu ſordiū infertorū aſcendit in ſextū gradū ſcꝫ donuꝫintellectus vbi ip̄ꝫ oculum purgathec Aug. Quare autem donuꝫ intellectus p̄cedentia quinqꝫ dona ſequitur.Anſelmus. de hoc racionem aſſignatdicens. Quinqꝫ dona p̄cedentia pertinent ad vitaꝫ actiuā. hec aūt duo ſcꝫintellectus ſapiētia ꝑtinent ad vitācōtemplatiuā. que duo ſpūs ſanctuspoſtqͣꝫ mentē facit pauentem donūtimoris. ſibiqꝫ compaciētem donūpietatis. ea agat que ſunt faciendaper donū ſciencie. illa fortiter exeotur per donū fortitudinis. ip̄is ſuiexemplo facit alijs ꝯſulentem per donum confilij. poſt ſpūſſanctus accēditmenteꝫ ad intelligendum cur hec illa fieri debeant. vltimo a ſolo deoremunerationem querat iſtorum hecAnſelmus. Et notandum ſitordinatus ad beatitudinem ſicut ad finem ſuꝑnaturalem. id̓o oportet ponere intellectum ſiue lumen aliqd̓ vt eſthabitus ſuꝑnaturalis que ſunt articuli fidei. ex ꝯſequenti quarūdaꝫ oꝑacionū que ordinant̉ ad fidem que perdilectionem oꝑat̉ vt dicit apoſtoluset hoc ſumen ſuper naturale ſuperadditū ītellectui hōi datū vocat̉ donūintellectus et notat quandam excellēciam ꝯgnitōis penetrans vſqꝫ adintimas reꝝ intelligēdaꝝ eſſencias veritates. qd̓ non ſit ita explete ex virtutenaturalis intellectus ſicut ex ꝟtute luminis ſuꝑnaturalis ſuꝑadditi intelle

ctui De hoc in libro de ſpiritu anſaſic dicit̉. Intellectus eſt ea vis amiꝰqua potencia quantum homini pomole eſt ꝯgnoſcit̉ ad celeſtia archana fenetranda. que penetrari non poſſimꝰniſi per ſpūm eius qui eciam ꝓfundꝰdei ſcrutat̉. Unde dicit apoſtol. ī ībis aūt reuelauit deus ſpiritū ſantuꝫ. qui omnia ſcrutatur eciā ꝓfunodei. Cum igit̉ veritates nece ſſarie aoſalutem ſint nobis abſcōdite velate in reꝝ naturis qͣꝫ ec in diuinis ſndꝰmētis figuris. tm̄ in vt inteſleciohumanus ſine ad iutorio ſuꝑnatutauꝰlumīs poſſit ad eas apprehēdedꝰcontingere. planū eſt neceſſe miꝰſpūſſanctus intellectui humano ſpeadderet aliqd̓ lumē ſuꝑnaturale. ddꝰvelamina dictaꝝ virtutū penetrateꝰveritates abſconditas apprehendelꝰ ſic eas nobis manifeſtaret. qd̓ vt̓uiſpūſſanctus facit. nobis donū lilectus inſpirat. hoc em̄ donū intenetus primo facit nos penetrare velalꝰna ſiue tenebras mentis noſire. donad noticiam ꝓpriam peruemanus.ſanctam trinitateꝫ ad cuius ymagiꝰcreati ſumus agnoſcamus. Prio lbtur donum intellectus facit nos ad ꝰꝰteriora noſtra ingredi. dum mentiſpirat vt primo ſeipſaꝫ cognoſceteꝰſcat. in hoc diligenter ſe exetceatonec ſe vere videre quid ſit īcipiat. 2hoc dicit richar. de ſancto vicio. etcꝰcicō cordis oculus mundat̉. ingentꝰacuitur. intelligentia dilatatut. neldꝰem̄ quantum ſub pedibꝰ eius ommundana gloria iaceat. qui conolbꝰnis ſue dignitatē pēſat. neſcit dlnino quid de ſpiritu angelico. quisſpiritudiuino ſentire debeat̉ qu ipitum ſanctum prius non cogitat. equitur. Si nōdum ydoneus esmanduꝫ ea intra in te metipſo ioꝰ