¶ Diſt. I. Ca. III.Liber .III.
bonum de nobis dicit̉ qd̓ nō habem⁊triſtari debemus. Si vero malū de nobis qd̓ in nobis nō inueniit̉ nō ſoluꝫnon triſtari ex hoc. ſed pocius gaudere debemus. qd̓ ꝓbat bea. Aug. dicēsQuid obeſt illi fi d̓ illa tabula eū vulthumana delere ignorancia. ſi eundeꝫde libro viuenciū nūqͣꝫ ꝓpria deleat cōſcientia. nā ⁊ ſi bonū qd̓ de nobis dicitur in mente nō inuenit̉. magnā innobis debet triſticiam generare. Ecōtra ſi malū qd̓ d̓ nobis d̓r in nobis nōinuenit̉ in magnā debemus leticiā ꝓſilire. Et be. gre. mora. de eodē d̓t. Oīsem̄ qui ex eo qd̓ agit humanas laudeſappetit. teſtē in terra querit. Qui autēde actibꝰ ſuis om̄ipotenti deo placerefeſtinat. teſtē ſe habere ſe in celo ꝯſiderat ⁊ ſepe ꝯtīgit vt ip̄a quoqꝫ ī nobisbona oꝑa ab incautis hoībꝰ reprehēdantur. ſed qui teſtem in celis hꝫ rep̄henſionē hominū metuere non debet.hec gre. O Et notandū ꝙ ſunt n̄nulli qui membra corꝑis ſui veſtibusnitidis ⁊ p̄cioſis oꝑire ſolent. ꝯſcīaꝫvero ſuam bonis moribꝰ ac virtutibuſornare nō curant. Sed quid ꝓeſt exterius fulgere veſtibꝰ ⁊ intus in conſcīaſordere flagicijs. De hoc dicit leo papa. Ueſtimēta em̄ nitida mēbra operire pn̄t. ꝯſcīaꝫ ornare nō pn̄t. Interioris ergo hominis primo ornemur effectu vt exterioris quoqꝫ ſit amictusornatus. ſpūales maculas abluamusvt carnalia in nobis fulgeant veſtimēta. nihil eī ꝓdeſt fulgere veſtibꝰ ⁊ ſordere flagicijs vbi em̄ ꝯſcīa tenebroſa eſttotū corpus obſcurū eſt. Un̄ ꝓut dicitAuguſtinus. Quanto amplius corporis huius ideſt hominis exterioris appetunt̉ ornamēta. tanto ſunt maiorahōis īterioris detrimēta. qͣꝫto aūt minus appetunt̉. tanto magis moribuspulchris homo interior adornat̉. he
Augu. Qui eciam deſiderat in domno gaudere ⁊ nūqͣꝫ triſtis eſſe. ſtudeaiuſte ⁊ ꝟtuoſe viuere ⁊ ꝯſcīam mūdehabere. qꝛ ꝯſcīa īmunda ſeu mala ſelper eſt in pena. Un̄ yſidorus. Si nuqͣꝫ vis eſſe triſtis bn̄ viue. ꝯſcīa enī ſtꝰſemꝑ eſt in pena qꝛ nulla pena gradiꝰorꝯſcīa mala Reus em̄ animus no d̓ſecurus eſt. hec yſidorus. Cū igit exdictis intelligamus ſalutē hōīs mnꝰime ꝯſiſtere in bona ꝯſcīa valde ncceſe eſt. vt omnē oꝑaꝫ ad hoc demus.⁊tenus illibatam ī nobis illaꝫ cōſetusmus. qꝛ nihil dulcius ī tebus creaiinihil dicius in terra huic theſauto eepoteſt. De cuius ꝯmendatōe bea. tein tractatu de ſpirituali vita ſic diciP Magne diuicie bona ꝯſcia ereuera quid dulcius in rebus cteatꝰaut quid dicius interra aut ſecutiꝰaut quietius hoc thelauro. Cōſcia eiꝰbona titulus eſt religionis. Aget eeꝰdictōis. ortus deliciaꝝ archa deusdiū angeloꝝ. theſaurus tegni. habnꝰculū ſpūſſancti. Liber ſignatus ⁊ dꝰſus ⁊ in die iudicij aꝑiendo. mhicurius nihil iocundius ꝯſcīa bonꝰmat corpus trahat mūdus. terteat dabolus ⁊ ſecura exit conſcīa. Seclꝰqn̄ corpus moriet̉. Secura qn̄ amcorā deo pn̄tabit̉. ſecura qn̄ vtētcbꝰterrificū tribunal xp̄i iuſti iudſciſtituet̉. future eciā beatitudinis noᵈvtilius remediū nec certius teſtimꝰum bona ꝯſcīa. Corpus ſub̓met sin penam. verberibꝰ laniet̉ gladioꝰeidet̉ ſupplitio afficiatur ⁊ ſecuta dbona ꝯſcīa. In ſpeculo anime ſialbꝰterioris hominis ꝯgnoſcit̉. animoꝰro nō nouit ſe que fine ſpeculo ē æꝰculuꝫ em̄ mundū claꝝ ⁊ pug iocusꝰligionis eſt ꝯſcīa. nec immerito ſigtilo ipſam ꝯſcienciam cōꝑauerimniaꝫ in ea tāqͣꝫ in fpeculo cōis oculꝰꝰ-