LiberDiſt. I. Ca. III..III.
diti boni gaudiū ex bōa ꝯſcīa proceptt Pura aūt ꝯſcīa ꝓut dicit Hug. ēſe nō hn̄t de preterito iuſtā accuſationſem ac de pn̄ti iniuſtam delectatiōꝫōe ſuturo falſam volūtatē. hec hugo.Ande quietā ⁊ bonā ꝯſcīaꝫ duo faciant vicꝫ de p̄teritis mal̓ ꝯdigna ſatiſactio. ⁊ de futuris cauta declinacio.e hoc dicit Rich. de ſancto victoreCuletam ꝯſcīam faciūt p̄teritoꝝ maſbe̓ ꝯdigna ſatiſfactio ⁊ inſtanciū max puſda cautaqꝫ declinatio. Quiens eſt. quē ꝯſcīa ſua nec de preteritaec de pn̄ti culpa remordet. Ideꝫ ſertr otūs bern̄. ſic dicēs Duo faciūt boram ꝯſcīaꝫ de malis penitere ⁊ de mare abſtinere. Debet auteꝫ vnuſquiſqꝫrdiligēti examīe ꝯſcīaꝫ diſcutere q̄isſit. ne ꝯtingat euꝫ in ꝑiculū eternūraniē qͣꝫ corporis incidere. vn̄ beaang. dicit. Omnis ꝯſcīa que verā ſuiſcuſſionē amiſerit ⁊ iudiciū in ꝑicunn dergit tā mētis qͣꝫ corꝑis eternuꝫdec aug. Q Et notanduꝫ ꝙ qͣAū carms impetus ⁊ carnalis voluprs biget in homīe. ꝯſcīa tota ꝑturbavt Quia cū ſciamus omnipotētē deam teſpicere ⁊ intelligere occulta corre noſiti. qn̄ aliquo reatu culpe gramūt ꝯſcīa noſtra nos accuſat ⁊ id̓oceū leuare cordis noſtri faciē timems. poſtqͣꝫ vero poſt pn̄ie lamēta fueablūta. ⁊ cogitatiōes illicite cepenrin nobis langueſcere ⁊ de die inIm magis ac magiſqꝫ deficere tuncpit̉ noſtra ꝯſcīa ad pacē ⁊ tranqͣlſelpſaꝫ paulat ī ꝯponere ⁊ fiduce gaudio ſuperne tetributiōise Un̄ Richa. de ſancto victoreadiū viget in homīe vehemēter īo carnis ⁊ torrens voluptatis carꝰ. ſolet eſſe cauſa timoris ⁊ īdigſs ſolet ſane ꝯſcīaꝫ totā turbare.matitudīs fluctꝭ exagitare. poſtqͣꝫ
vero ceꝑint infirmaꝝ delectatōnū fluctus langueſcere atqꝫ euaneſcere. incipit ꝯſcīa pariter ad pacē ⁊ trāq̄llitatem ſe ip̄aꝫ paulatī ꝯponere. futuri iudicij metum magis magiſqꝫ deponere⁊ illas p̄teritas anxietatis eſtuaciōesamittere. beatus eciā Greg. xvi. mot̄.de hoc ſic ait. Sicut ꝑ corꝑis faciē homini ita ꝑ interiorē ymaginē deo notiatqꝫ ꝯſpicabiles ſumus. Cū vero reatu culpe d̓primimur ad deū leuare cordis noſtri faciē verem̄. Dū em̄ nulla operū bonoꝝ ꝯfidencia fulcitur iutuerimens ſūma trepidat qꝛ ip̄a ꝯſcīa ſe accuſat Dū ꝟo iā pn̄ie lamētis culpa diluit̉ ⁊ ſic ꝑpetrata plāgūt̉ vt plangenda mīme ꝑpetrent̉. magna menti fiducia naſcit̉ ⁊ ad ꝯſpiciēda ſuꝑne retributōis gaudia cordis noſtri faciesleuat̉. hec gre. Et qͣꝫuis diſcuſſio ⁊ remorſus ꝯſcīe in pn̄ti mētē multū perturbet. eternā tn̄ retributōꝫ ꝓpter hoc īfuturo acquiret. vn̄ criſo. Remorſusꝯſciencie multis nūc mentē diſcuſſionibꝰ ferit ⁊ ꝑcutit. ſed p̄miūtādē ſuꝑne beatitudinis acquirit NSciendū eciā ꝙ qͣꝫto quis maiorē graciāa deo ꝑcipit. tanto maiorē remorſumꝯſcīe hꝫ quociēs peccat. vn̄ ric. Quāto maiorem graciā a domino accipimus tanto acriore remordētis conſcientie ſtimulo vrgemur quociēs peccamus. qͣꝫdiuem̄ in nobis ipſa ꝯſciencia aliqͥd imꝑfectōis inuenire poteriteius nos reſpectus cōfundit ⁊ cruciathuius itaqꝫ cōſcientie ſtimulus nūqͣꝫfinit̉ donec omnis imꝑfectō de mediotollat̉ ⁊ ad integritatis plenitudineꝫhomo reformet̉. hec Rich. Quicunqꝫeciam de actibꝰ ſuis deo placere feſtinat. teſtem̄ ſe in celo ⁊ ſue conſcientiehr̄e d̓ſiderat. Quid em̄ nobis nocerepōt ſi hūana ignorancia ait maliciadijudicat cū cōſciētia excuſat. Un̄ ſi
G. j.