Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LLiberDiſt. I. Ca. IIII..III.

tam qd̓ indecens qͣꝫ qd̓ decēs eſt clarolſpctū apprehēdere poteſt. ſꝫ venit̉ad bonā cord̓ ꝯſcīaꝫ niſi cord̓ cuſtopiam. Cor em̄ ſuo arbitrio dimiſſumiut ad vitā ſe vertit aūt ad mortē Un̄quidquid cor cogitat qd̓ ad vtilitateꝫſaam vel ꝓximorū quoquomō modonbn ꝑtineat reſpuendū eſt vt poſſit acſuiti bona ꝯſcīa. humana em̄ ꝯſcientia dei eſt vinea. quam extollere de betfeccatoꝝ ꝯfeſſio eoꝝ ſatiſfactō QExhibitō eciam bonoꝝ operū cuſtodla eorū. vnicuiqꝫ em̄ noſtrum liber ētpria ꝯſciencia ad hunc librū diſcurendum emēdādum alij om̄es reꝑtrſunt. R Anima egreditur detorꝑe nullum aliū p̄ter ꝯſciencie libyſecuꝫ portare p̄t. atqꝫ in illo cognoſcetquo debeat ire. quid debeat recipere.Ex his em̄ que ſcripta erunt in librisnoſtris iudicabim̄ ideo ſcribi debentfꝫ exēplar libri vite. Et ſi quid aliterpabuerīt corrigant̉. ne ī illa vltīa colracione ſi q̄ſpiam inuenti fuerint alitet habentes abiciētur. hec Ber.UEllē ſcire quid poſſit homo aſſeFiliusqui ſalutis. habendo bonā ꝯſciēciamCapittulum IIII Pater ECire debes qd̓per bonaꝫ cōſcientiā ꝑuenit̉ra pacē cord̓ ad ſabbatū ſiue gaudiꝯſpūale. Circa qd̓ notādū freq̄net pax gaudiū ſe comitantur. qꝛ exvace cordis cōcipit̉ gaudiū ex ſpiria ſancto de cōſciēcie tranqͥllitate. ſictoſrario eſt pax impijs vnde necoaūdiū quos em̄ ꝯſcīa remordet gaudrum vel paceꝫ ſpūalē habēt. Un̄e bonis Paulū dicit̉. Deus ſperepleat vos omni gaudio pace. Demnbijs dicit dn̄s ꝓphetam. Non eſtpat impijs. quō em̄ pax poteſt eſſe illi

qui guerrā litē in domo ꝯſcīe habet.cui omīa tam bona qͣꝫ mala nocēt. quiiacet ī ſpinis vicioꝝ. quē ꝟmīs ꝯſciēcie remordet. qui onus diaboli portatqui iacꝫ ī immūdicia Oportet ergo vtfaciat iuſticiā hoc ē vt habeat vitaꝫ virtuoſam. per quā ꝑuenit̉ ad bonā ꝯſcienciaꝫ. pacē cupit trāqͥllitatē cordis poſſidere. Un̄ bea. aug. Fac iuſticiam habebis pacē ſi em̄ amauerisris iuſticiā pacē hēbis bōa res eſtpax. vis ergo venire ad pacē ſac iuſticiā Hec aug. Qui aūt volūt pacifici inſemetipſis eſſe. neceſſe ē vt motus inordinatos carnales ꝯcupiſcenciasſibijpſis ſubiciāt ac in ſe domēt. mētēvero ſuā racōeꝫ ſubiciāt deo per obediēciaꝫ mādatorū eius. Un̄ bea. aug.Pacifici in ſemetipſis ſunt. omnesanī ſui motus ꝯponētes ſubiciētesracōni carnaleſqꝫ ꝯcupiſcēcias habentes edomitas fiūt dei regni filij. in quoita ordinata ſunt omīa vt qd̓ ē in hoīeprecipuū excellens imperet ſit ceteriſqꝫ reluctātibꝰ. ſunt nobiſbeſtijſqꝫcōmunia atqꝫ idipſuꝫ qd̓ excellit in homine id eſt mēs racio ſubiciat̉ pociori id eſt deo. Nec em̄ inferioribꝰ imꝑare quis poteſt. niſi ſuꝑioribꝰ ſubiciatur hec ē pax que dat̉ homībꝰ ī terrabone volūtatis. non tn̄ aliquis ad hocꝑuenire p̄t ī hac vita vt lex repugnāslegi mētis ſit omnino in ſuis membris ſed hoc nūc pacifici agūt domādoꝯcupiſcēcias carnis vt ad pacē pleniſſimā qn̄qꝫ veniat̉ Et notādū quātoꝑfectior ē vita in homīe. tanto maiorpax cordis. quies īterior copioſiorab eodē acquirit̉ ac poſſideturTSigna aūt ꝑfecte qͥetis īterioris hoīsIohānes ab. montis ſynai de ſcribitſic dicēs. Quies eſt inceſſabilis dei latria et aſſiſtentia. Iheſu memoria tuiflatui vniatur tunc cognoſces quie-

G. ij