LiberDiſt. I. Ca. II..III.
ſberamnl. Ctrſa nonnulla illius eſtſe cū anima ſiricapax quicquid inta deum eſt animā replere nō pōt. vn̄mnus tei cogitatōe veniente in animāemnꝑ locum hꝫ adhuc alia. donec illd̓Adeat quo ſaciata nihil aliud caperetoſſit ⁊ ꝑ hoc tūc erit īmutabilis coginiōe ⁊ affectōe quibꝰ naturaliter mualūt. De hoc ꝑ pͣs d̓r Saciabor cumppatuerit gloria tua. Un̄ eciam bea.g. ſuꝑ Ezech. de hoc ſic dicit. Perde ꝙ ꝯſpiciemus in futuro naturammaine eſſentie liberati a noſtra mutanſtate. figimur in eternitate. Immurolinūt em̄ in ipſo quē videbimus ⁊⁊tebimus morte videndo vitam muſlitatē noſtram tranſcēdemus vindo īmutabilitatē. ⁊ corruptōꝫ noImn pidebimus videndo incorruptirem. vn̄ valde ſalubre eſt vt homo īaliet ⁊ cuſtodiat ac cōſeruet cordismndiciam qꝛ mens pura eſt diuinenaleſtati familiaris ⁊ amica. De hoct Egeſippus Omnis qui eſſe voluprmaleſtati eſſentieqꝫ diuine familiro. in mētis ſe exerceat puritate ſꝑx ab eterno amica extitit diuinins ex celſe ip̄a mundicia ⁊ puritasentis noſtre hec ille. Nō ſolum autēIrs munda eſt amica ⁊ familiarisſed eciā ip̄m diuine maieſtatis donetet̉ in ſe recipere ⁊ eo frui ac indo quieſcere qꝛ tēplū ſūmi dei ē. qd̓reſt̉ beatus Ambro. ſic dicēs Muntia mentis ſola deum in ſe recipereretūt eo ſrui in eo quieſcere ⁊ gauEt hugo. Mens pollens mundipittute ipſa ſola eſt templū maiera excellens. Et ſicut criſtus munſe aīabꝰ libenter applicat ⁊ iungitmente ſordida fugit ⁊ ſe elongat.eatus gre. Cuꝫ ſumma felicitatistedine criſtus mūde anime ſe aptat. ſed a feda mente in infinitū in
damnatōnē corporis ⁊ anime elongatur. Nā quiſquis cordis mūdiciā adipiſci nō appetit a ſe mundicie auctorērepellit ⁊ fimentem polluerē in cogitatōe eius qui mundicie eſt auctor. eēhereditas neqͣqͣꝫ poſſuꝫ. Et caſſiodo.Quale igitur gaudiū. qualis nāqꝫ cōſolatō peccatrici anime eſſe poterit. vera aūt. ⁊ ꝑfecta delectatio munde menti diuinitus innoteſcit. vn̄ qui celeſteꝫdulcedineꝫ guſtare deſiderat. cordisniundiciam in ſe conſeruare ſtudeat.qꝛ ẜꝫ dictū beati Ieronimi. Niſi mēsmunda fuerit a ſcelere. nūqͣꝫ ei daturſuauitas dulcedinis ſempiterne. Dic̄eciā beatus Bern̄. Impoſſibile eſt ꝙniſi mundata fuerit anime domus aliquis infundatur liquor celeſtis roriset gracie. vt ergo mundum corquiſqꝫhabere valeat neceſſe eſt vt non ſolumab operibus prauis verumeciam a cogitationibꝰ malis ac vicioſis ſe abſtineat. quia ante dei oculos tociens labimur. quotiens a recta via per cogitationes illicitas deuiamus. Qd̓ beatus gregorius tangit .xxv. moraliumſic dicens. Notandum ꝙ ad deuꝫ totgreſſibus mens accedit quod bonismōtibus proficit. Et turſum tot greſſibus longe fit quot malis cogitacionibus decreſcit. Unde plerūqꝫ contingit vt necdū ꝓcedat ī oꝑe motꝰ mētis⁊ tn̄ iā ꝑfecta culpa ſit ex reatu ip̄o cogitatōiſ. qꝛ ergo nouimus ꝙ diſtricteomnia nō ſolū facta ſed eciā cogitatapēſent̉ qͥd faciemꝰ d̓ īceſſu mali oꝑisſi ſic ſubtiliter deꝰ iudicat greſſus cordis. Ecce occl̓ta mētis noſtre īter nanullꝰ hōinū videt ⁊ tn̄ an̄ dei ocl̓os totgreſſus ponimus quot affectus mouemus tociēs an̄ illū labimur quociēsa recto itinere infirme cogitationispede claudicamus. niſi enim ī cōſpectu eius iſte aſſiduus noſtrarum men-