Liber .II.Diſt. III. Ca. XII.
tam ⁊ preſentem de ipſius rurſuꝫ gracia ⁊ illuminatōe eſſe poſcendā. SSecunda vero ꝓbatōis eſt cauſa. vt perſeuerancia noſtra vel mentis ꝯſtanciaet deſideriū ꝯprobet̉ ⁊ qͣ intētōe cordis vel oracōnū inſtancia deſerentemnos viſitatōꝫ ſpiritus reqͥramus māifeſtetur in nobis. ac ꝑiter ꝯgnoſcentes. qͣꝫto labore amiſſum iſtud ſpirituale gaudiū ⁊ puritatis leticia ꝯquiratur ſollicitus. inuentā cuſtodire ac tenere attencius ſtudeamus. quēadmodum etem̄ negligencius cuſtodiri ſolet. quicquid ęredit̉ facile poſſe recuperari. hec Daniel ab. S Et notandū ꝙ ſunt religioſi aliqui qui temptant̉ ex difficultate bn̄ oꝑandi. hn̄tnāqꝫ aliquā bonā voluntatē. ſed nonfortem. nā quidē horror terret eos cuꝫcogitant de ꝓfectu ſpūali quaſi dicātapud ſe. bona eſſet victoria. ſed duraē pugna. dulce premiū. ſꝫ labor merēdi grauis. ſic exploratores miſſi ī terram ꝓmiſſiōis reuerſi ꝯmēdabāt vbertatem terre oſtenſis fructibꝰ eius. ſedterruerunt ppl̓m ꝓ difficultate expugnatōis hoſtiū ⁊ ꝓceritate inhabitātiūita religioſi quidē explorātes terramꝑ ſcripturas q̄ magna gaudia celi predicant. ſed pugnas tēptatōnū ⁊ labores ſpūaliū exercitioꝝ. ita exhorrēt. ꝙpocius in d̓ſerto mori volunt qͣꝫ introduci ī terrā ꝓmiſſōis. hoc ē magis voſūt quodā torpore ī quodā mediocriſtatu remanere inter ſecularē vitam ⁊ſpūalē quaſi īter egiptū ⁊ terrā ꝓmiſſionis in deſerto aride ꝯuerſaciōis. qͣꝫꝑ laborē ⁊ terribiles pugnas ꝑueniread graciam ꝑfectōis. Gigantes eciāterre mirant̉ ⁊ timent cū magnoꝝ factoꝝ virtutes ꝯſiderant ⁊ de ꝓpria puritate diffidentes. illoꝝ ꝑfectōꝫ attīgete nō humilitate ſed pauidi deſperātT Un̄ eciaꝫ tam pauci ad ꝑfectiōꝫ.
perueniūt qꝛ illi ſoli ꝑfecti ſunt ītet teligioſos q̄ in pugna tēptatōis ⁊ exelcicio virtutis infatigabiliter ꝯſtalerfuerint pugnando ꝯtra tēptatiōes sreſiſtendo malis vſqꝫ in finē. Oiſctcors eciam deus quo difficilius qͥs ᵐtēptatōis pugna certauerit eo maloris ꝑfectōis ei graciam in pn̄ti reltꝰbuet. ⁊ maioris glorie ī futuro vn̄ qͥdlibet religioſus ſtudere debet. vt pͥnciat ⁊ non deficiat in vita virtuoſa. ⁊ teligioſa ne ꝯtingat eū cadere a ſtatu vtutū ⁊ bonoꝝ oꝑum. nam paulati ſūtcreſcentibꝰ vicijs ex negligencia ⁊ mpugnatōe dyaboli expellit mens a niꝰtu virtutis. De hoc theodorus ad. icollatōe patꝝ ſic ait. Lapſus quiſpieneqͣqͣꝫ ſubitanea ruina credendus eiꝰſed per longā mentis incuriam prolatim virtute animi decidēte ⁊ lſenſimvicijs decreſcētibꝰ caſu miſcihocbili ꝯcidiſſe. an̄ ꝯtritōꝫ em̄ precedit̉ incuria. ⁊ ante ruinam mala cogitatisquem admodū domuſ nūqͣꝫ ſubitantꝰad ruinā ꝓcūbit īpulſu. mſi lōga inbitanciū deſidia ſtillicidijs primū ēuiſſimis penetrātibꝰ corrupta ſemꝰfuerint monumēta tectoꝝ. quibꝰ hvetuſtaꝫ negligēciaꝫ ⁊ maiorē mobꝰnate factis atqꝫ collapſis tiuatiꝫ. polhec īfluit pluuiaꝝ ymbriūqꝫ tēpeſtisQd̓ anime euenire ſpūaliter ſalomoꝰita d̓ fignat. Stillicidia inquit eſcipꝰhominē in die hyemali d̓ domo ſuaꝰEleganter ergo mentis īcuriaꝫ domꝰꝯꝑauit. tectoqꝫ neglecto ꝑquam ptiꝰquidē velut minutiſſima q̄dam perꝰtrant ad aīaꝫ ſtillicidia paſſiono. qdꝰſi velut ꝑua ⁊ leuia negligit. corrumꝰpit tigna ꝟtutū ⁊ poſt hec īfluunt īplbre latiſſime vicioꝝ. ꝑ quē in hyemꝰli die ideſt in tꝑe tēptatōis ingruenꝰtēptatōe dyaboli expellit̉ mens dbebitatōe ꝟtutū. in qͣ ſcꝫ aliqn̄ circulb