Liber¶ Diſt. III. Ca. XII..II.
tūt̉ qꝛ neqͣqͣꝫ in illa eterna beatitudineteptatōibus erudiēdi ſunt. in qua iaꝫtemmptatōnū laboribꝰ remunerāt̉. ſedtū leuiathā iſte cuꝫ ſuo corpore reprodis vicꝫ oībꝰ flāmis vltricibꝰ tradituc. quibꝰ ſine fine cruciet̉. quos ſcilitet cruciatus dum iuſti ꝯſpiciunt ī deiaudibꝰ creſcūt. qꝛ ⁊ in ſe cernūt bonūſuo temunerati ſunt. ⁊ in illis ꝯſpitiunt malū qd̓ euaſerūt ⁊ qͣꝫuis ex viſiꝯſē dn̄ica eoꝝ gaudiū nō ſit quo cretar tāto magis tn̄ auctori ſuo debitotes eſſe ſe ſentiunt. quāto ⁊ bonū cerrant qd̓ iuſti remunerati percipiunt.tmalum qd̓ miſericorditer adiuti vitetunt. id̓o ſi vtilitati iuſtoꝝ ⁊ hic tempratō leuiathā iſtius ⁊ illic dānatiopncit ſempiternus ſeruus eſt dum deiaudibꝰ neſciens ſeruit. ⁊ illic eius pehic voluntas iniuſta. hec Greg.FiliusEſidero ſcire quare nōnūqͣꝫ religloſi viri paciant̉ tepiditatem ⁊ſidā ignauiā in operibꝰ bonis etpiuino cultū ⁊ amore dei. de quibꝰſuam informatōꝫ habere a te paterPoſcoCa XII Pater RLire debes qd̓cepiditas ſeu deſidia mētisoris ſolet euenire tripliciter.tmo ꝓpter negligenciam ꝓpriā. cūſſe ſe hꝫ homo ī ſpūali exercicioū cor ſuū non cuſtodit a noxijs ⁊aua cuis cogitatōibꝰ vel cuꝫ aliquismmis fibi indulget de ꝯmodis corpobicꝫ de cibo de potu ſomno ⁊ cerie. que ꝑtinēt ad ꝯmodū corꝑis.vvtet huiuſmodi em̄ negligencias intit tepiditas ⁊ ſterilitas mentis etdoris que tepidū faciūt hominem.pllectōe dei ac ceteris oꝑibꝰ bonisudo tepiditas ſiue deſidia ſolet eſ īpugnatiōes dyabolicas. qd̓
accidit qn̄ homo facit qd̓ in ſe eſt bonis oꝑbꝰ inſiſtendo. ⁊ tn̄ ꝑ ſubtilē tēptatoriſ calliditatē efficit̉ accidioſus⁊ tepidus mēte ⁊ corꝑe ad exequēdūopus bonū. ⁊ ad ea que ꝑtinent ad ſalutem. Tercio tepiditas ſolet euenireex diſpenſatōe aut permiſſione dei.⁊ hoc ꝯtingit quando deus graciā ſuāſubtrahit homini ⁊ pauliſper d̓relīqͥtvt ex hoc homo ī ꝓpriā īfirmitatē hūiliter intuens ſuꝑ puritate cordis quāprius ex dono gracie dei habuit ſe nōextollat ⁊ poſt recuꝑatā graciā eādeꝫpoſtmodū cū maiore diligētia ī ſe ſtudeat conſeruare. De quo Daniel abin collatōe patrū ſic ait. Triꝑtita nobis a maioribus racio ſub ſterilitatemētis eſt tradita. aut em̄ de negligencia noſtra. aut impugnatiōe dyaboli.aut de diſpenſatōe dn̄i ac ꝓbatiōe noſtra deſcendit Et de negligēcia quidēcuꝫ vicio noſtro tꝑe p̄cedēte incircūſpecte noſmetipſos ⁊ remiſſius exhibentes. ⁊ ꝑ ignauiaꝫ d̓ſidiā noxijs cogitatōibꝰ paſci terrā cordis noſtri. ſpinas ⁊ tribulos facimus germinare. q̄bus ī ea pullulantibꝰ ꝯſequēter efficimur ſteriles ab om̄i ſpūali fructu ⁊ cōtemplacōe ieiunij. De īpugnatōe ꝟodyaboli cū eciā bonis nonūqͣꝫ ſtudijsdediti callida ſubtilitate mēteꝫ aduerſario penetrāte vl̓ ignorāteſ optimisintentōibꝰ abſtrahim̄ vl̓ īuiti. diſpenſatōis aūt ac ꝓbaciōis dn̄i duplex eſtcauſa. prīa vt pauliſper a dn̄o derelicti ⁊ mentis noſtre īfirmitātē hūiliterintuētes ſuꝑ p̄cedētē puritatē cordisque nobis eſt illius viſitatiōe donatanullatenus extollamur. ꝓbāteſqꝫ nosab eodē derelictos gemitibꝰ noſtris ⁊induſtria illū leticie ac puritatis ſtatūrecuꝑare nō poſſe intelligamꝰ. ⁊ p̄teritam cordis alacritatē nō noſtro ſtudio. ſed illius nobis dignaiōe colla.
F. iiij.