Diſt. III. Ca. XI.Liber.II.
cū labore vincamus. Un̄ de hoc maridicitur. Qn̄ erumpebat quafi de vulua procedēs. Uulua em̄ praua cogitationis adoleſcentia eſt. d̓ qua ꝑ Moyſen dn̄s dicit. Senſus ⁊ cogitatō humani cordis prona eſt ad malū ab adoleſcentia ſua. Corruptōis nāqꝫ malūqd̓ vnuſquiſqꝫ noſtꝝ ab ortu deſiderioruꝫ carnaliū ſumpſit in ꝓfectu etatisexercet ⁊ niſi hoc cicius diuine fortitudinis manus reprimat. om̄e ꝯdite nature bonum repete culpa in ꝓfunduꝫvorat. Nemo igit̉ cogitationū ſuaruꝫvictoriaꝫ ſibi tribuat cū veritas dicatQuis ꝯcluſit hoſtijs mare. qn̄ erūpebat quaſi de vulua procedens. qꝛ niſiab ip̄o cogitatōis primordio cordisfluctus diuina gracia retineret. tēptationū ꝓcellis mare ſeuiens terrā proculdubio hūane mētis obruiſſet. Solus ergo dn̄s hoſtijs mare ꝯcluſit qͥ p̄uis motibꝰ cordiſ clauſtra īſpirate formidinis obicit. Un̄ bn̄ ſubiūgit̉. Circūdedi illud terminis meis Terminiſſuis dn̄s hoc mare circūdat qꝛ cor noſtrū temptatōibꝰ tumidū occultis donoꝝ diſtributōibꝰ mitigat. mō agēſ nepraua ſuggeſtio ad delectatiōꝫ veniat.modo ne praua delectatō ad ꝯſenſū ꝓrumpat. Qui ergo illicitoſ motus cordis reſpicit ⁊ in quibuſdā eos vſqꝫ adconſenſum venire ꝓhibet in quibuſdaꝫvero illos eciā ad delectatōꝫ reſtrīgitnimiꝝ furenti mari terminos imponitvt neqͣqͣꝫ in oꝑe exeat ſed intra ſinummētis tēptatōnū ſubmurmurationisſe vnda collidat hec gre. Q Notandum eciā ꝙ dyaboli tēptamēta n̄ſolum electis nō nocēt ſed ꝓſunt. qͥadum tēptant̉ in humilitate conſeruātur ⁊ in pugna ſpūali erudiūt̉ ⁊ id̓o īpn̄ti ⁊ in futuro tēptatōes huiuſmodiſaluti iuſtoꝝ deſeruiūt. qd̓ bea. Greg.aliqualiter tāgit. xxxiij. mo. exponēs
illud Nūquid feriet tecū pactū ſubabdis vt mecū ⁊ accipies eū ſeruū ſempiternuꝫ ſubaudis vt ego ſic ait. 7lexter intuēduꝫ eſt ꝙ pactū cū dn̄o ꝰuiathan iſte feriat vt ſempiternus adeo ſeruus habeat̉. In pacto nāqꝫ dꝰſcordantiū ꝑtiū voluntas implet. ꝰad votum ſuum quiſqꝫ ꝑueniat. ⁊ ſuꝰgia defiderato fine ꝯcludat. Antiquiitaqꝫ hoſtis a ſinceritate diuine indt̓ecie malicie ſue face ſuccenſus diſcodat. ſed ab eius iudicio eciā diſcordꝰdo nō diſcrepat nā viros iuſtos ſemsmaliuole temptare appetit̉. ſed tn̄ ſodominus vel miſericorditer fieri vi ꝰſte ꝑmittit. hec ip̄a ergo temptatiolꝰlicentia pactū vocat̉. in qua ⁊ deſideꝰrium temptatoris agit̉ ⁊ tn̄ ꝑ ea mmiꝰmodo voluntas iuſti diſpēſatoris mplet̉. Erudiens em̄ electos ſuos dnꝰſepe tēptatori ſubicit ſed hāc ip̄a ſertatione diſponit̉. vt qui elati pitepterant humiliati a ꝑditōe ſeruēt̉.: ⁊creto ergo diſpoſitōis ordine vn̄ ſelꝰre ꝑmittitur iniquitas dyaboli. indꝰpie ꝑficit̉ bonitas dei. Et bene ex ſopacto qd̓ cū dn̄o ferite d̓r ſeruus acepi perhibet̉ qꝛ in̄ obtꝑat nutibꝰ ſotene gracie. vn̄ exercet iram nequimꝰvoluntatis ſue. Seruꝰ ergo ex pacꝰeſt. qui dū voluntatem ſuam īp̄ſereꝰmittit̉. a ſuperni ꝯfilij volūtate ſisꝰvt electos dei volentes tēptēt. ⁊ temtando neſciens ꝓbet. ſed qꝛ tā diu inlectoꝝ vita vſibꝰ ſeruit qͣꝫ diu̓ maneꝰſue nequiciā ſuā tēptatōibꝰ exetterꝰpotuerit. hoc aūt ī loco nō ſolū ex vꝰto ſeruus ſed ſempiternꝰ ſeruus adpi d̓r. inueſtigare ꝯpellimūt qp̓o ⁊ ppn̄tis vite terminū ſeruite cū dn̄oꝰꝑpetuum demonſtremus. Neqꝫ emꝰtuc iuſtos celeſti felicitate polletes ꝰꝰhuc temptare ꝑmittimur. cū an̄ eorꝰoculos eterne gehenne ignibꝰ mati