Liber¶ Diſt. III CI. XI..II.
bei dum quis ꝓperat. acriores contratū temptatōes excitat. Tunc em̄ conita dei famulos hoſtis noſter validiusdatedit̉ ⁊ inſurgit. dum ip̄os in amote dei feruidos ⁊ in ſacro oꝑe ſtudioſbs aſſiduoſqꝫ ꝯgnoſcit. Nam eciamtm ꝙ dicit Hilarius. ī ſanctificatisnaxie dyaboli tēptamēta craſſanturqꝛ victoriam magis exoptāt de ſancis ſed om̄ipotēs deus mētes hominūnquocūqꝫ ſtatu exiſtant temptari qͣnem volunt malignos ſpūs nō ꝑmittited maliciā eoꝝ teprimit ne electi permmīā temptatōꝫ vexati obruant̉ ⁊ deſciant. qd̓ bea. Gre. xxvij. mora. exporens illud qd̓ dominꝰ Beemoth. aitAui fecit̉ eū applicuit gladiū eius ſicdicens Gladius quippe iſtius Beenot̓h ipſa nocendi malicia eſt. ſed abco a quo bonus ꝑ naturā factus eſt eiꝰdadius. qꝛ eiꝰ malicia diuina diſpēnōe teſtringit̉. ne tm̄ mētes hominūctite qͣꝫtū appetit ꝑmittat̉. ꝙ gͦ noſterditis ⁊ multū p̄t ⁊ minus ꝑcutit eiuſvadiū pietas ꝯditoris ꝯſttīgit. vt replicatus intra eius ꝯſcienciā lateat ⁊nta qͣꝫ deſuꝑ iuſte diſponit̉ ſeſe ī mēce nominū eius malicia nō extēdat.x auteꝫ ad multa fortiter p̄ualet. hocpt incipio humane ꝯditiōis pōt. ꝙcto a quibuſdā vincit̉ eius nimiꝝ gladus ab auctore replicat̉. Sed notārm ꝙ multos exigētibꝰ meritis feramittit̉. vt cū deū deſerunt dānatopti famulentur. ab electis vero valērus vincit̉. quo ſoli auctori om̄iū humius ſubſternūt̉. qꝛ igit̉ ꝑ hoc ꝙ permtēdo deo malignus ſpūs valde inAletabil̓ demōſtrat̉ aꝑte ꝯgnoſcimuſrduāto hoſte pugnamus. ſuꝑeſt virulquiſqꝫ noſtꝝtanto ſe plenius aucai ſubiciat. qͣꝫto ꝯtra ſe verius violēgaduerſaxij vires penſat. Quid nādnos niſi puluis ſumus. Quid vero
ille niſi vnuſ ex celeſtibꝰ ſpiritibꝰ ⁊ qd̓adhuc maius eſt ſūmus. Quid ergode ꝓpria virtute audeat qn̄ ꝯtra āgeloꝝprīcipē puluis pugnat. ſꝫ qꝛ ſuꝑnoꝝſpūuꝫ ꝯditor terrenū corpus aſſumpſit recte iā ſuꝑbiētē angelū humil̓ puluis vīcit. nāqꝫ dignū eſt vt vincatur apuluere qui fortem ſe credidit deſertocreatore. vt agnoſcat ſuꝑatus. qꝛ de ſeelatus ſit. ſic ſuꝑbia meruit deici. ſichumilitas exaltari. qtūs ⁊ celeſtis ſpiritus erigendo ſe tartaꝝ toleret. ⁊ terram poſſidens humilis fine terminoſuꝑ celos regnet. hec Gre.PUn̄ cū aliquis cogitatōes malas ſibiadueniētes ſuꝑat. nō ſibi de hoc victoriam tribuat. ſed deo. qꝛ niſi adiutorium dei ⁊ timor dn̄i qui cordibꝰ fidelium ꝑ donū ſancti ſpūs infundit̉ adeſſet et carnalia deſideria reprimeret.neqͣqͣꝫ homo tēptatōibꝰ ⁊ prauis cogitationibꝰ reſiſtere poſſet. De hoc beatꝰgre. xxviij. morali. tractās illd̓. Quidꝯcluſit hoſtijs mare ſic dicit Quid eſtmare niſi cor noſtꝝ furore turbidū. rixis amaruꝫ. elatōe ſuꝑbie tumidū. fraude malicie obſcuꝝ. qd̓ mare quātū ſeuiat attēdit. quiſquis in ſe occl̓tas cogitacōnū tēptaciones intelligit. Ecce em̄ iam ꝑuerſa relinquimus iā deſiderijs rectis inheremus iaꝫ praua opera foris abſcidimus ſed tn̄ latenter intus ea cū qua huc venimus vite veteriſꝓcella fatigamur. quaꝫ niſi reſpectusiudicij eterni pauor tormēti īmēſiqꝫtimoris clauſtraqꝫ ꝯſtringerēt. cunctain nobis penitus ſuꝑedificati oꝑis fūdamēta corruiſſent. ſi em̄ qd̓ ꝑ ſuggeſtionē ſeuit intriſecus ꝑ deliberatōnēcōem foras erūperet. vite noſtre fabrica funditus euerſa iacuiſſet. iniquitate nāqꝫ ꝯcepti ⁊ in delicto educati velediti ⁊ ꝑ inſite corrupcōis moleſtiaspugnā nobiſcū huc deferimi.quam
F. iij.