Diſt. III. Ca. XI.Liber.II.
ad temptandū dat ſed ſubito ab alijsreligat. Un̄ d̓t ad ſathande Iob. Uniuerſa que hꝫ in manu tua ſunt tm̄ ī eūne extendas manū tuā. ſubſtanciā prodit. ꝙ quidē poſtmodū temptari traditurus eſt ſed tn̄ non ſimul ad omniarelaxat hoſtem. ne vndiqꝫ feriens frangat ciueꝫ. mala em̄ cū multa eueniuntelectis mira ꝯditoris gratia ex tꝑe diſpenſant̉. vt que coaceruata perimerepoſſent diuiſa tolerari. Hinc Dauidait ꝓba me dn̄e ⁊ tēpta me ac ſi aperte dicat̉. Prius vires inſpice ⁊ vt ferre valeo tēptari ꝑmitte. hec gregori.N Sciēdū eciā ꝙ ſunt īter malignos ſpiritus quidā forciores. ⁊ qͥdaꝫinfirmiores ad īpugnādum. vn̄ īcipientes ⁊ nouiter ꝯuerſi per infirmiores ſpūs tēptāt̉ vel īpugnātur. robuſtiores vero ⁊ forciores in virtutibus acbonis moribꝰ maior pugna demonuꝫac forcior temptat ⁊ oppugnat. ⁊ ẜꝫ vniuſcuiuſqꝫ vires difficultas certaminis auget̉. ⁊ niſi clemētiſſimus dominus ẜm vires hominū temptatōes moderaret ⁊ refrenaret demonū incurſusnullus eoꝝ nequiciā eciā qui ſancti videntur ſufferre poſſent. De hoc Serenus ab. in collatōe patrū ſic ait. Illudnequaqͣꝫ ignorare debemus. nō eē omnes ſpiritus eiuſdē ferocitatis ac deſiderij ſed nec vnius quidē fortitudinisatqꝫ verſucie ⁊ incipiētibꝰ quidē atqꝫinfirmis nō niſi īfirmiores ſpūs in certamine ꝯꝑari. Et hijs nequicijs ſpiritalibus ſuꝑatis gradatī ſꝑ aduerſusatlethaꝫ criſti robuſtior pugna ſuccedit. ꝓ ꝯꝑatōe ſiquidē viriū ac ꝓfectꝰhumani eciā difficultas colluctatōisauget̉. nullo etem̄ modo quilibet ſanctoꝝ ſufficeret taliū tātoꝝqꝫ hoſtiū ſufferre nequiciā vel īſidijs eoꝝ poſſet occurrere. ſed neqꝫ crudelitateꝫ quideꝫac ſeuiciam ſuſtinere ſi nō certaret ꝓ
nobis clementiſſimus arbiter atqꝫ agoniꝫet preſidens criſtus ⁊ exequat ecolluctanciū vires ⁊ īmoderatos eorinſultus repelleret ac refrenaret īcuiſus. faceretqꝫ cū temptatōe exituꝫꝰſuſtinere poſſimus. Ceteꝝ nemo poſet nō dico iuuenū quos videmus iihoc heremo ꝯſtātiſſime ꝯmorari. ſꝫ neqꝫ ꝑfectoꝝ quidē tantis taliū hoſtiū asminibꝰ circūſeptus in heremo fingulꝰris habitare. ſi in ip̄is eſſet ꝓ hoſutateſua nocendi vel temptādi faculias velibertas. hec Serenus ab. De eodeleciā beatus gre. ix. mora. exponēs indCōſiliuꝫ īꝑiorum nō adiuuēs. ſic altQuos nāqꝫ īpios niſi malignos ſpiꝰtus vocat. qui cū redire ip̄i ad vita ſequeunt. crudeliter ſocios ad moriemquerūt. quoꝝ nimiꝝ ꝯſiliū fuit vt cestū Iob diuina correptio tangeret. ⁊in tranquillitate iuſtus extiterat. ſalꝑflagella peccaret. ſed impior omodn̄s nō adiuuit. qꝛ eoꝝ temptatōibbꝰcarnem iuſti ꝓdidit. animaꝫ negauꝰhoc indeſinenter ꝯtra bonos ꝯſilibꝰmaligni ſpūs ineunt vt hi quos ſelꝰre deo īnocue in tranquillitate ꝯip̄ieunt vexati aduerſitatibꝰ ad voragintꝰculpe rapiant̉. ſed eoꝝ ꝯſilij acumdeſtruit̉ culpa qꝛ pius cū viribꝰ nasla moderat. ne virtutē pena tranſeaꝰſꝫ ꝑ aſtutiā fortiū īfirmitas huma lexcedat. niſi enī miſericors deus pibotēptamēta modificet. nullus pteto eſſet q̄ malignoꝝ ſprituuꝫ inſidiaꝰnō corruens portet hec gregSed ⁊ hoc ꝯſiderāduꝫ ꝙ maliom ibritus tanto validius inſurgūt conꝰꝰdei famulos qͣꝫto magis cōſpicimtꝰꝑ eos victoſac in amore dei feruiddꝰac bonis oꝑibꝰ ſtudioſius intētosᵐhoc bea. gre. ſic dicit. Quātuꝫ anfidꝰhoſtis ſuꝑatuꝫ ſe ꝯgnoſcit. tāto inꝰari acriuſ nō quieſcit. nā ad ſeruſtus