Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber .II.Diſt. III. Ca. XI.

cendi. vbi viderit quēqͣꝫ diligenciusoccupari. Un̄ gre. xiiij. mor. Exiſtuntem̄ qualitates moꝝ que ceteris vicijsſunt vicine. mores aſperi aut crudelitati aut ſuperbie ſolent eſſe ꝯiunctimores autem blandi paulo ampliuſletiores qͣꝫ decet nōnūqͣꝫ luxurie diſſolutōni iungūtur. Intuet̉ inimicꝰgeneris humani vniuſcuiuſqꝫ mores.cui vicio ſint ꝓpīqui illa opponit ante faciem ad que ꝯgnoſcit faciliꝰ īclinari mentem vt blandis ac letis moribus ſepe luxuriam. nōnūqͣꝫ vanaꝫ gloriam. aſperis vero mentibꝰ irā ſuꝑbiāvel crudelitateꝫ ꝓponat Ibi ergo decipulam ponit vbi eſſe ſemitam mentiſconſpicit. qꝛ illic periculū deceptioniſmiſerit vbi viam nouerit eſſe ꝓppinōcogitationis hec gre. Dicit eciā de eodem Leo pͣp. Non deſinit ātiquus hoſtis tēptationū laqueos vbiqꝫ p̄tēdere vt quomodo fidē credētium valeatcorrūpere. nouit em̄ cui virus īfunditīuidie cui īcitamēta luxurie apponatnouit quē merore ꝯturbet. quē gaudiofallat. quē metu opprimat omniuꝫ diſcurrit mores. omniū ſcrutat̉ affectuſet ibi q̄rit cauſas nocendi vbi videritquemqͣꝫ diligencius occupari. hec leopapa. An̄ dyabolus prout dicit Hugo qn̄ deciꝑe quemquam temptat prius naturā vniuſcuiuſqꝫ intendit inde ſe applicat. Unde aptum homineꝫad peccandum aſpicit blandis leuibus moribꝰ ſepe luxuriaꝫ aut vanamgloriam proponit. aſperis vero mentibus iram ſuperbiā vel crudelitatē. hecHugo Et ꝯſideranduꝫ ẜꝫ dictū aug. non omnes cogitatōes noſtre maleſemper dyaboli inſtinctu excitantur.ſed aliquando ex noſtri arbitrij motuexcitantur. Bone aūt cogitatōes ſemper a deo ſunt. hec Aug. Cum igit̉ malignus ſpiritus interiora noſtra cor

poris motus indicia exteriora dephendere preualet. neceſſe eſt vt vitiliꝰter bono animo contra tēptameta inſultus dyaboli pugnemus. q.ſi viderit nos exterius ex pauore commutatos crudeliꝰ ꝯͣ nos aīat̉. De hoeiohan. abb.. ſinai ſic ait. Ocuttamus gaudio timore pulchro bo certamine dubitātes nec timetes inimicos noſtros. qm̄ in facie anime noſtre ītuēt̉. qͣꝫuis videant ſividerīt ex pauore ꝯmutatā. tuc cotra nos crudelius anīant̉ ītelligeciafraudulēti. qd̓ timuimus. Igitur gaadenter ꝯtra ip̄os armemur nimiꝝ coltra certantem ꝓmpte nullus cōcetiahec iohannes abbas.Trum maligni ſpiritus poſſieFiliustemptare homines. qͣꝫtuꝫ volūtFCapitulum. XIPaterCire debes qd̓Tantiquus hoſtis generis hoꝰCni̇ ad nocendū tēptādū ſꝑanheſatquāuis prauā volūtateꝫ ex ſemetipſohabeat poteſtateꝫ tn̄ nocendi htē nopoteſt niſi deus ꝑmittat. Qd̓ bea. d.ꝓbat ſic dicens Maligni ſpiritus asnocendum nobis inceſſanter ahelamſed prauam volūtatē ex ſeipſis hobeant poteſtatē tn̄ nocendi hn̄t. mmeos volūtas diuīa ꝑmittat. Et in ip̄lquidē iniuſte ledere poſſunt inſi loſte ꝑmittāt̉. hec gre. Un̄ malign ip̄ttus pn̄t nocere hominibꝰ ſuadēdoꝰ cogēdo teſte beato Aug. d̓t. Ebolus cogēdo ſꝫ ſuadēdo nocꝫ. ſolicitare ſuadere pōt. cogere poomnino hec Aug. Ergo antiquusſtis īmiſſor intētor malor eſſe polelꝰſed īpulſorqꝛ ſi ei ſubeſſet facuſtaad ꝯpellēdū ſicut ad ſuggerendū plus poſſet vitare peccatū. Un̄ ficut ſſadeſt copia ad inſtigādum. ita nobis-