Liber .II.Diſt. III. Ca. VIII.
Liber .II.ra qͣꝫta diſcipline gr̄a p̄mebat̉. cū aitvelle adiacet mihi ꝑficere āt bonū nōinuenio. qͦ aūt velle ſe hr̄e aſſerit. iā ꝑinfuſionē gr̄e q̄ lateant ſemina on̄dit.ſꝫ dū ꝑficere bonū nō inuenit ꝓfecto īdicat. quāta illū ſuꝑne diſpenſationisglacies p̄mat. an eoꝝ corda nō p̄ſſeratqͥbꝰ dicebat. vt nō quecūqꝫ vultis illafaciatis ac ſi aꝑte dicat. Occulta cordis nt̄i ſemīa iā ꝓdire in frugē querūtſꝫ ſuꝑm moderamīs gelu p̄mūt̉ vt tāto poſt fecūdius exeant. qͣꝫto d̓ini iudicij p̄mentia pondera patiētius portāt.⁊ qꝛ plerūqꝫ hūana corda qm̄ erūperead v̓tutes qͣs appetūt nō valent eo ipſoquo ab intentōis ſue ꝑfectōe reſiliunttēptationū ſtimulis fatigāt̉. ſꝫ tm̄ eaſdē tēptatōes ꝯprimūt ſeqꝫ ꝑ exercitatiōis vſū in quēdā viuēdi rigorē ꝯponūt. vn̄ ſubdit̉ in ſil̓itudinē lapidis aque durāt̉. qꝛ ⁊ ſi fluxe cogitatōes interius laſceſcūt. nequaqͣꝫ vſqꝫ ad ꝯſenſūpraui oꝑis ꝑtrahūt. ſꝫ mens ſub inolita viuendi ꝯſuetudīe qͣſi ſub qͣdā duritia exterius abſcōdit. qͥcqͥd intus ex tēptatōis pulſatione molleſcit qꝛ prauacogitatio vſqꝫ ad ꝯſenſum nō ꝓfilit qꝛfluctuātes motus aī ſuꝑductus rigorſancte deliberatōis p̄mit. hec greg. Un̄op̄s d̓s vidēs de remedijs ſalutis hoceſt de ꝟtutibꝰ augeri infirmitatē nrāmmenſurā ip̄is ꝓfectibꝰ īponit vt hēamus q̄dā ꝟtutū dona. que nūqꝫ q̄ſiuimus. ⁊ q̄ramus q̄dā. nec tn̄ hr̄e valeamus. qͣtenus mēs nr̄a dū hec hr̄e nonp̄t q̄ appetit ⁊ intelligat illa de ſemetipſa nō hr̄e que hꝫ ⁊ q̄ extolli poterat exdonis q̄ hꝫ hūiliet̉ ex ꝟtute quā non hꝫDe hoc beatus gre xxviij. moral̓. ſic dicēs. Op̄s d̓s q̄ augeri infirmitatē noſtrā de remedijs ſalutis ꝯſpicit. mē furā ip̄is nr̄is ꝓfectibꝰ imponit. vt hēamus quedā ꝟtutū dona. q̄ nūqͣꝫ q̄ſiuimus ⁊ q̄ramus q̄dā. nec tn̄ hr̄e valea-
mus. qͣtenus mēs nr̄a cū hec hr̄e nō ptq̄ appetit ⁊ illa ſe intelligat de ſemetipſa nō habere. q̄ hꝫ. ⁊ ꝑ ea q̄ ſunt ꝯſiderāt̉ illa q̄ deſunt ⁊ ꝑ ea q̄ vtiliter deſbiſeruēt̉ hūiliter bona q̄ ſunt Un̄ rce diQuis poſuit mēſuras eius ſi noſti veqͥs tetēdit ſuꝑ eā lineā Quis eī niſi cōditor nr̄ hꝰ terre menſuras poſuit. qͥ interni iudicij ſecreto moderamine. eſiſermonem ſapientie. alij ſermonemſcīe. alij plenaꝫ fidem. alij grām ſamiatū. alij oꝑatiōem ꝟtutū. alij ꝓpheciamalij genera linguarum. alij ſermonū iterp̄tatiōm tribuit Sic itaqꝫ creatorenr̄o ac diſpoſitore cūcta moderāt̉ vt qͥextollerat ex dono qd̓ hꝫ hūiliet̉ ex vltute. quā nō hꝫ. ſic cūcta moderant vicū ꝑ īpenſaꝫ grām vnūquēqꝫ ſublenaꝰetiā ꝑ diſꝑem alteri alteꝝ ſubdat. ⁊ emeliora quiſqꝫ dona alioꝝ quo ſibi ſubijcit̉ attēdat. at illd̓ licet ſe p̄ire ex hiſentiat. eidē tn̄ quē ſuꝑat ſe ī alijs poſiponat. ſic cūcta moderāt̉ vt dū ſinguiꝰqueqꝫ ſunt oīm interpoſita qͣdā catuiatis viciſſitudine fiant oīa ſinguloꝝ vvnuſquiſqꝫ ſic nō qd̓ accepit in aſtetopoſſideat vt ip̄i alteri poſſidēdū qd̓ accepit hūiliter impendat. Hinc emiꝑ petrū da. dicit̉. vnuſquiſqꝫ ſic vt̓ acepit grāꝫ in alterutrū illā admimiſtꝰtes ſicut boni diſpenſatores multudꝰmis gt̄e dei. tūc nāqꝫ multiformis gedei diſpēſat̉. qn̄ acceptū donū ⁊ ei qͥdhec nō hꝫ credit̉. qn̄ ꝓpter eū cui ip̄ditur datum putatur. Hinc per pabiꝰdicitur per caritatem ſeruite inuicemꝰtunc em̄ caritas nos a iugo culpe ſisros reddit. cum viciſſim nos noſtto ꝑamorem ſeruitio ſubijcit cum ⁊ aſienbona noſtra credimus. alijs quan ſuofferentes exhibemus. ſed cum mmisconſilio auctor diſpenſatorqꝫ nonthuic illa largit̉ que alij denegat̉. qiſti largit̉ mēſuras ſibi poſitas estedꝰ