Liber .II.¶ Diſt. III. Ca. VIII.
intitur. quiſqꝫ poſſe plus qͣꝫ acceperitconat̉. in precipicio em̄ pedē porrigitqui menſuraꝝ ſuaꝝ limitē nō attēdit.tpſeꝝqꝫ amittit q̄ poterat q̄ audacterta ad qͣ ꝑtingere non vꝫ arriꝑe feſtīat.rec gre. Q Miſericors etiā dn̄sꝯceſſaꝫ ſibi hic electis ſuis de ꝟtutibꝰdioriā. ſolet per immixtā infirmitateꝫgate. vn̄ quibuſdā temptationibꝰ reprimunt̉ vt nequaqͣꝫ tm̄ ꝓficere valeātſuantū deſiderāt. ⁊ ne extollant̉ vnuſquiqꝫ ſcōꝝ iā quidē interius ad ſūmaapit̉. ſed adhuc temptat̉ exterius neeſꝑationis lapſum. ne elatōnis incurtatpitiū. Iſta tangit beatus greg. xix.nora. ſic di. Conceſſam hic electis deotutibꝰ gl̓iam ꝑmixta infirmitate d̓sꝯſueuit tꝑare. Unde bene ꝑ iob d̓r. Etdijs appendit menſura. qꝛ ipſi ſctī quinoleuante ſpū ad ſumma rapiunt̉ ꝙͣdſū in hac vita ſunt ne elatōe aliqͣ ſuꝑdiant quibuſdā temptatōibꝰ reprimūvt. vt nequaqͣꝫ tm̄ ꝓficere valeant qͣnin voſunt. ſed ne extollant̉ ſuperbia.n eis ipſaꝝ quedā menſura ꝟtutū.Hinc eſt em̄ ꝙ helias dū tot ꝟtutibusraltū ꝓfeciſſet. quadā mēſura ſuſpēns eſt. dū iezabel poſtmodū qͣꝫuis regi⁊ tn̄ mulierculā fugit. ꝑpendo quippeanic mire ꝟtutis viꝝ ꝟbo celos a pluIs claudere. ſuſcitātē mortuos. venrea queqꝫ p̄uidentē Ecce turſum aīorecurrit qͣꝫtoqꝫ pauore an̄ vnā mulierna fugerit. cōfidero timore ꝑcuſſummali dn̄i mortē petere nec acciꝑe dei m l̓eris morte fugiēdo vitare Un̄ſe potēs vt tot illas ꝟtutes faciat vn̄infirmus vt ita feīam ꝑtimeſcat. niſe aque appendunt̉ menſura. vt ipſiancti dei hoīes ⁊ multū valeant ꝑ poentiā dei. ⁊ rurſum quadaꝫ menſuraoderati ſint ꝑ infirmitate ſuā ī illisAtutiMꝰ. Helias quid de celo acceꝑatnitis īfirmitatibꝰ quid de ſe poterat
agnoſcebat. illa potentia virtutis fuitiſta infirmitas cuſtos ꝟtutis. in illisꝟtutibꝰ on̄debat quid acceꝑat. ī iſtisinfirmitatibꝰ qd̓ acceꝑat cuſtodiebatin miraculis monſtrabat̉ ⁊ in infirmitatibꝰ ꝯẜuabat̉ Sic paulū video ieiunijs corpꝰ ac vigilijs frenātē. ſuſtinētēfrigoris ac nuditatis erumnā ad tercium celū raptū ⁊ audiſſe archana ꝟba.que nō licet hoī loqui ⁊ tn̄ ſathane angelo ad colaphiſandū ꝯcedit̉. orat vteximi debeat ⁊ nō exaudit̉. cuius cuminitie ꝯuerſionis aſpicio. ꝑpendo qꝛ eiſuꝑna pietas celos aꝑit. ſeſeqꝫ illi iheſus de ſublimibus on̄t. ⁊ tn̄ de ciuitateeadē quā poſt viſioneꝫ iheſu ingreſſusfuerat fugiens recedit. ſicut ip̄ē teſtat̉di. Damaſci p̄poſitus ⁊cͣ. Cui licēterdicā. O paule in celo iā ieſum ꝯſpiciſ⁊ in terra adhuc hoīem fugis. in ꝑadiſum duceris. ſecreta dei ꝟba cognoſcis. ⁊ adhuc ſathane angelo temptaris. Un̄ ſic fortis vt ad celeſtia rapiaris. vn̄ ſic infirmus vt in terra hoīemfugias. ⁊ adhuc a ſathane angelo aduerſa toleres niſi qꝛ ipē qui te ſubleuatrurſum te ſubtiliſſima mēſura moderat̉. vt ⁊ miraculis tuis nobis p̄dicesꝟtutē dei ⁊ rurſum in timore tuo reminiſci nos facias infirmitatis nr̄e. q̄ tn̄infirmitas ne in de ſꝑatōnem nos ꝑtrahat dū pulſat dū de infirmitate tua dominū rogares qꝛ auditus non es. nobis quoqꝫ locutus ē qd̓ audiſti. ſufficittibi gr̄a mea. nam virtus in infirmitate perficit̉. Aperta ergo voce dn̄i on̄ditur. qꝛ cuſtos virtutum eſt infirmitasTūc quippe bene interius cuſtodimur.cū per diſpenſatōem dei tolerabil̓r tēꝑtamur exterius aliqn̄ vitijs. aliquādopreſſuris. nam eis quoqꝫ quos virosnouimus fuiſſe virtutū temptatōes atqꝫ certamina nō defuere vitioꝝ Hinceſt ꝙ ad ꝯſolationē nr̄am idem p̄dica