Liber.II.Diſt. III. Ca. VIII.
ctimus vt gr̄a nobis ſubtracta ⁊ augſuentata reddat̉ ⁊ ad magnū virtutuꝫp̄fectū potuerimus ꝑuenire. OSeinde ꝯſidera nd̓ eſt ꝙ nemo iuſtoꝝinuenit̉ qui tantum ꝟtutes app̄henditbtuꝫ deſiderat. qꝛ op̄s d̓s interiora videns ipẜ ſpūalibꝰ ꝓfectibꝰ mod̓ ponitvt ex hoc qd̓ app̄hendere ꝯcupiſcit ⁊ n̄eꝫ in illis ſe nō extollat q̄ facere p̄t. delbe bea. greg. xij. mor̄. exponens illud.ditituiſti terminos eius q̄ pre. nō. po.ſe d̓t. qꝛ nōnūqͣꝫ in ꝟtutibꝰ ꝓficere coram ⁊ q̄dā dona recipimus a quibꝰ repuin in ymis iacemus. neō eſt qͥ tm̄ ꝟtates apperhendat qͣꝫtum deſiderat. qꝛep̄s d̓s interiora diſcernēs ipſis ſpirtaſibꝰ ꝓfectibꝰ modū poīt vt ex hoc hōIō app̄hendere conat̉ ⁊ nō p̄t. in illisſe nō eleuet q̄ valet. vn̄ ⁊ ille quoqꝫ p̄pſcator egregius qui raptus ad terciūcelūi ſuerat. ⁊ ꝑadiſi archana penetraretat eē poſt reuelatōꝫ tranqͥllus atqꝫimreptatus volebat. ſꝫ qꝛ op̄s deus termnos ꝯſtituit hoī qͥ p̄teriri nō poter̄treleuauit hūc ad ꝯgnoſcēda ſublīia.cteduxit iteꝝ ad infima toleranda vtodi ſui mēſuras aſpiciens dū ſecuritale app̄hendere conaret̉ ⁊ nō poſſꝫ ꝑdatōeꝫ extra ſe ire. ꝑ humilitatē cogetet intra ſuos ſꝑ terminos redire. hecptē. P Un̄ ſunt nōnulli qͥ poſt pctāetētrata corde ꝯpūgunt̉ ⁊ relictis imratibꝰ bona oꝑa agūt. ⁊ in ſummisvtutibꝰ ſe exercēt intm̄. vt nō ſolū culpa eooꝑatōem nō inqͥnet. nec cogialōꝫ impulſet ſꝫ interueniētibꝰ tēptarombꝰ reuerberant̉ vt vicꝫ infirmitars ſue recordent̉ ⁊ elati de ꝟtutibꝰ qͣsreteperūt nō ſint Hoc tangit bea. greceix̄. mora. exponēs illa ꝟba Quis eſteiaulē pt̄. ⁊ qͥs genuit ſtillas roris. devius vtero egreſſa eſt glacies. ⁊ gelu⁊celo quis genuit. ſic d̓t. Quid eſt ꝙdrs prius quidē ſe prēꝫ pluuie inſinu
at. poſtmoduꝫ vero de ſuo vtero egrediglaciē narrat. ſeqꝫ gelugignere de celo ꝓnuūciat. niſi qꝛ miro mō noſtri pectoris terrā ad ſuſcipienda verbi ſeīa.⁊ prius ꝑ occulte gr̄e pluuiā infundit⁊ poſtmodū ne in ꝯceptis ꝟtutibꝰ immoderatius ꝓfluat diſciplina intimediſpenſationis p̄mit. vt quē perceptegr̄e pluuia irrigat etiā diſciplīe rigoraſtringit. ne ſi aut ante qͣꝫ dꝫ. aut plusqͣꝫ ncc̄ē eſt ꝯceptas ꝟtutes ꝓſerat. frigus in herbā ꝯuertat̉. pleꝝqꝫ ab inchoantibꝰ opus bonū dū priuſqͣꝫ oꝫ on̄ditur a grano. nec imꝑfectionis inaniter⁊ pleꝝqꝫ ꝟtutes dū plus qͣꝫ eſt nccē exuberant exaltēt. vnde ⁊ electoꝝ ſuoruꝫdn̄s vel an̄ tꝑs deſiderio renuit vel rurſum in tꝑe vltra menſurā ꝓfectus premit. ne ſi aut anteqͣꝫ dn̄t. aut plus qͣꝫ debent ꝓficiant. per ꝓfectus ſui magnitudinem in elationis defectum cadant.nam cum cor poſt peccata ꝯpungit̉ terra que aruerat infuſione pluuie irrigatur ⁊ cum relictis iniquitatibus bonaopera exequi ꝓponit. quaſi poſt infuſionem ſemina accepit. ⁊ pleriqꝫ cum deſideria ſancta ꝯcipiunt ⁊ ſummis iamexerceri virtutibus inardeſcunt. vt nōſolum culpa operationem non inquinet. ſed nec cogitationem pulſet. ⁊ adhūc quidem in corpore poſiti ſunt. ſednil perpeti iam de cōmunione vite preſentis volunt imitari. per intentōnemeternam mentis ſtabilitatem appetūt.ſed interuenientibꝰ cogitationibus reuerberantur. vt videlicet infirmitatisſue meminerint. ⁊ elati de ꝟtutibusquas accipiunt non ſint quod duꝫ mira diſcipline repreſſione agitur. quidaliud qͣꝫ de dei vtero glacies producit̉quando de interno ſecreto diſpenſatioegreditur. ⁊ voluntates noſtre etiamin bonis deſiderijs refrenantur. Uideamus Paulum in ſua videlicet ter-