Liber .II.Diſt. III. Ca. VIII.
Un̄ d̓t btūs bern̄. Nota crebris viciſſitudinibꝰ inter gr̄e viſitatōeꝫ ⁊ tēptationis ꝓbatōem in ſcola ꝟtutū mirabiliter ꝓficit hō. viſitatione ne deficiat.temptatōe ne ſuꝑbiat De hoc d̓t btūsrichar. de ſcō victo. ſuꝑ illud ꝓpheticūUenit mane ⁊ nox venit mane dīne ꝯſolationis. vt iteꝝ ſubſequat̉ nox diabolice tēptationis. ſub hac certe alternātiū viciſſitudinū varietate viuere nosoꝫ qͣꝫdiu ſumus in hac ꝑegrinatione.Hec richardusFilius.Eſidero etiā ſcire cur nonnunqͣꝫgr̄a ſubtrahit̉ etiā deuotis ⁊ qͣreiuſti viri nō pn̄t tm̄ ꝓficere quantumvolunt.Ca .VIII. Pater. NDIli hoc ſcire deIbes ꝙ multe tēptationuꝫ ſpēsde qͥbꝰ vna eſt viꝫ gr̄e ſubtractio ⁊ īnopia deuotionis. ſine qͣ alie tēptatōnesnullā vel modicā ꝟtuteꝫ hn̄t. cū ip̄a fitqͣſi domus refugij ab oī tribulatōe Un̄pͣs. Dn̄s mihi adiutor ⁊ ego deſpiciāinimicos Subtrahit̉ aūt nōnūqͣꝫ gr̄adeuotōis viris. vt ꝑ hoc ꝓbent̉ vtꝝ firmi ſint in fide ſpe caritate ac ceteris ꝟtutibꝰ. nā ſubtracto tam ſingulari refugio .ſ. deuotiōe. homo quodāmō inermis expoſitus ē hoſtibꝰ tēptationuꝫ. ⁊ideo pauidus efficit̉ ⁊ puſillanimis niſi fidei ⁊ ſpei firmitate ſe muniat. ⁊ patiētia ac hūilitate ſe defendat. qui tūcmaxīe hn̄t locū exercēdi ſe ⁊ magnaꝫgloriā ꝓmerēdi Fides ibi ꝓbat̉ ſi credat ꝟa eē. q̄ iā deſūt ꝑ guſtū dulcedinēexꝑiri dulcia ſunt nimis oīa q̄ de deocrediꝰ ſi ꝑ guſtū exꝑiam ſꝫ guſtus eoꝝiō ſubtrahit̉ bonis vt fides magis īnitat̉ auctoritati ſacre ſcripture qͣꝫ exꝑientie ꝓprie ⁊ magis hec meritoria fit.Spes ꝓbat̉ ſi ꝯfidit deū ſibi eē ꝓpiciūetiā dū flagellat. ⁊ ita ſtudioſe audeat
ei ſeruire ⁊ placere in oībꝰ ac ſi ſentiat⁊ videat eū ſibi eē placatū. Pacia ꝟbat̉ ſi nō murmuret ꝯͣ deū qͣſi ex ſua dericia hoīem tribulet. ⁊ deſolet̉ ⁊ ſoganimiter ſuſtineat bn̄placitū dei. ⁊ nodeficiat. in aduerſis humilitas ꝓbatꝰſi cogitet ſe digne puniri qͣſi ſit indisnus ꝯſolatiōe ſpūali. ⁊ ſi iuſtificet debꝙ iuſte iudicauerit puniendo reu ⁊ tngratū bn̄ ficio priuādo ꝯſolatōis inicne tm̄ nobis dꝫ deus placere ⁊ tm̄ detemus eū diligere qn̄ nos punit. ſicut qinos ꝯſolat̉. qꝛ tā pia intentōe nos ſnit vt purget. ſic̄ blandit̉ vt ꝯſolet. dicimus in ſubtractione gr̄e ⁊ ꝯſolatolrinterne de minimis etiā bn̄ficijs gratagere ⁊ minimas culpas ⁊ negligenꝰas timere ⁊ cauere ⁊ minima queqꝫ aduerſa diſcere patiēter tolerare. de bpꝰlenta eī mēſa multe mice imo aliqj ſtoſta qn̄qꝫ decidūt. Sic hō habūdansdiuerſis ꝯſolationū donis plurima bificia dei fine debita grārūactiōe p̄tetꝰplurimas grās negligit oꝑe exercereplurima ꝑua reputat que magna ſuiplurima nō agnoſcit Sꝫ his oībꝰ mnbtractis ſicut vir vidēs pauꝑtatē ſua tecolit qͣꝫtū prius habuit ⁊ potuit̉ q̄ ſamꝰnon hꝫ ⁊ ſicut mēdicus famelicus inedicā huccellā gratāter acciꝑet ⁊ ſiudꝰoſe colligeret. q̄ prius delicata fercuivilipendit. ſic iſte ad ſe reuertens intꝰpit colligere. que prius negligent erteriuit. vn̄ ꝓpter hoc etiā minimas copas cauere docem̄. qꝛ timendū nobꝰeſt. ne forte ex culpis nr̄is ⁊ magniꝰdine nr̄a ſit nobis ſubtracta gr̄a. vt carecupemus cauēdo negligentias: cadmiſimus ī tāta libertatē Diſcamusgͦͣ oīa pct̄ā ꝓ poſſe cauere ⁊ ꝓ his q̄ ſeemus oīa aduerſa hūiliter pati ⁊ oīsbeneficijs dei debitā ꝯſiderationem eꝰgratiarumactione exhibere ſempetgratiā dei nō in vacuū reciꝑe. vt disꝰ