Liber .II.Diſt. III. Ca. VII.
ma non valent vincere. de precipuisactibꝰ nō audeāt ſuꝑbire. Magna q̄pte eſt oīpotentis dei diſpenſatio vt illeImnalora dona p̄ſtat minora n̄ tribuit.bt ſꝑ eoꝝ animus hēat vn̄ ſeip̄m rep̄rendat. qͣtenus dū appetūt ꝑfecti eē ſꝫſo pn̄t. ⁊ laborāt in hoc qd̓ nō accepetut. nec elaborādo p̄ualent in his q̄ actepta hn̄t ſe mīme extollāt. ſꝫ diſcantdra ſeipẜ maiora bona nō hn̄t qͥ in ſemetipẜ ꝑua vitia atqꝫ extrema vīcereſpn̄t. ſit itaqꝫ miro mō vt vna eadēqꝫmens ⁊ ꝟtute polleat ⁊ infirmitate laſſeſcat. qͣtenus ⁊ ꝓ ꝑte ꝯſtructa ſit. ⁊ exatē ſe ꝯſpiciat eē deſtructā vt ꝑ bonuꝫſō qͣrit̉ ⁊ hr̄e nō vꝫ. illud ẜuet humil̓rdo hꝫ. hec gre. ¶ Sꝫ ⁊ ꝯſiderādūVꝯtingere ſolet freqn̄tius vt deuoti ⁊teligioſi viri quoꝝ mentē dū acuit cōpūctio afficit. aut ꝯtēplatio ſuꝑ ſemetpſam rapit. ſtatī poſt hoc etiā eos tēpatio ſeqͣt̉. vel etiā in ipſo actu ꝯpūctidns ſeu ꝯtēplatōis caro īportums tēptationibꝰ illos īpugnat. ne de dono cōalictōis aut ꝯtēplatōnis ſe extollantSe hoc btūs gre. ſuꝑ ezech. ſic d̓t Noandū ꝙ plerūqꝫ is q̄ plus ꝯtēplatiōetapit ꝯtingit vt āplius in tēptatōe fardet̉ ſic̄ qͥbuſdā ſepe ꝯtingere ſolet bn̄pnciētibꝰ quoꝝ mentē aūt ꝯpūctio aſreit aut ꝯtēplatio ſuꝑ ſemet ip̄m rapitlati etiā tēptatō ſequit̉ ne de his ad q̄capta eſt extollat̉. nā ꝯpunctōe ⁊ ꝯtemplatōe ad deū erigit̉. ſꝫ tēptatōnis ſuetoſidere reuerberat̉ ad ſemetipſaꝫ. qͣtems tēptatio aggrauet ne ꝯtēplatio inret. ⁊ ita ꝯtēplatio eleuat ne tēptatiocmm ergat. Si em̄ ſic ꝯtēplatio attollect pt teptatio funditus deeſſet. in ſuꝑdla aīus caderet. ⁊ ſi ſic tēptatio p̄mect pt ꝯtēplatio nō leuaret. plane ī culpa laberet̉. ſꝫ mira diſpenſatōe in quora medio aīa liberat̉ vt neqꝫ in bonistibiat. neqꝫ in malis cadat. Itē bea.
greg. de eodē. x. mora. ſic d̓t. Sepe cōtingit vt ad ſummā iā mentē ſpūs eleuet. ſꝫ tn̄ hanc īportunis caro tēptationibꝰ impugnat. cūqꝫ ad ꝯtēplanda celeſtia aīus ducit̉ abiectis actōnibꝰ illicite ymaginibꝰ reuerberat̉. naꝫ carnisrepēte hūc ſtimulus ſautiat quē extracarnē ꝯtēplatio ſcā rapiebat. nā vnaꝫeandēqꝫ mentē ⁊ ſubleuatio ꝯtēplatonis illuīat ⁊ īportunitas tēptatōis obſcurat. vt ⁊ videat intendēdo qd̓ appetat ⁊ ſuccūbendo in tēptatōe tolerꝫ qd̓erubeſcat. hec gre. Un̄ pius dn̄s elcōsſuos veniendo ⁊ grām ſuā in eis infundendo ꝯſolat̉ ⁊ adiuuat. derelinqn̄doꝟo ⁊ tēptādo ꝓbat. nā ſi poſt ꝟtutū munera nulla tēptatōe ꝯcuterent̉. hr̄e ſehmōi dona ex ſeipẜ eſtimarēt ⁊ ꝑ ꝯn̄sde hoc gl̓ari poſſent. ⁊ iō temptant̉ vtinfirmitatē ſuā humil̓r agnoſcāt. ⁊ degr̄a ſe eis collata nō eleuet. Qd̓ tāgitbea. greg. iij. mora. ſic di. Op̄s d̓s eosquos in eternū diligit aliqn̄ ad tꝑs relinqͥt. ſcōs etem̄ ſuos dn̄s veniēdo adiuuat. derelinqn̄do ꝓbat. donis firmat.tribulationibꝰ tēptat. iuſti qͥppe aīamgr̄a vocat. tēptatio interrogat MUn̄ de dn̄o ꝑ iob d̓r. viſitas eū diluculo ⁊ ſubito ꝓbas eū. Notandū ꝙ d̓spoſtqͣꝫ diluculo viſitat ſubito hoīem ꝓbat. qꝛ ⁊ accedendo corda nr̄a ad ꝟtutes ꝓuehit. ⁊ recedendo ꝯcuti tēptatōne permittit. ſi em̄ poſt virtutū muneranulla temptatōe ꝯcutiat̉. ea ſe hr̄e animus ex ſeip̄o gloriat̉ vt gͦ ⁊ firmitatisdona hēat ⁊ infirmitatē ſuā humil̓r agnoſcat. ⁊ per acceſſum gr̄e ad alta ſuſtollit̉ ⁊ ꝑ receſſum qͥd ex ſeipſo ſit ꝓbat̉. hec greg. Sub hac aūt alternātiūviciſſitudinū varietate videlꝫ gr̄e ⁊ tēptationis viſitationis ⁊ ꝓbatōis multum ꝓficit homo. ⁊ oꝫ eū qͣꝫdiu in hacvita eſt ꝯſtitutus. ſub hmōi varietateviuere .ſ. ꝯſolationis ⁊ temptationis.
E. iiij.