Liber .II.Diſt. III. Ca. VII.
iberamittat mō tranqͥllitatē ſuā. qꝛ ꝑdiditdolꝫ mō ne vſqꝫ ad praua oꝑa corruatꝑtimeſcit mō in quo culmine ſteterat.meminit mō in quo vitioꝝ ꝓfūdo iaceat ꝑ delectatōeꝫ attēdat mō ad r̄ſumedas vires ſe reꝑat. mō ſe eas poſſe reſumere qͣſi victus iā fructuſqꝫ deſꝑat Cūqꝫ ad dictā mētē multiplices cogitationes ꝓdeūt hāc qͣſi in nocte ppl̓i ꝯſuigētes p̄mūt. quos nimiꝝ ppl̓s ne ꝑ ſe ſꝫd̓ine ꝓtectōis auxiliū ꝓpheta ſubigereſe poſſe p̄ſūpſerat cū dicebat. ꝓtectormeus ⁊ in ip̄o ſperabo ſubijciēs ppl̓osſub me Sanctis qͥppe mētibꝰ ppl̓i ſubgunt̉. cū ab eis ꝑ diſtricte ſeueritatispn̄tiū cogitatōes ſtulte diſſiliūt. vt nōabrupta fantaſmatū rapiāt ſꝫ rōni ſubdite a corde hūil̓r ꝯqͥeſcāt. hec gre. GEt ſciēdū ꝙ donū ſpūſſancti qͣꝫuis tribuat̉ hoībꝰ ad aīe ꝓfectū. tn̄ cuꝫ aliqͥsincipit de hoc īminēte p̄ſumere hec eadē gr̄a vtiliter ſibi ſubtrahit̉ ac tēptat̉vt p̄ſumēti de ſe qͣꝫtū in ſe infirmet̉ on̄dat̉. tūc eī ꝟe recognoſcimus bōa nr̄avn̄ ſint. q̄ hec qͣi amittēdo ſentimus qꝛa nobis ẜuari nō pn̄t. De hoc greg. ij.moral̓. ſic d̓t. Donū qͥppe ſpūs vt mentē ꝯtra ſingula queqꝫ tēptamēta erudiat̄ in ſeptē ꝟtutibꝰ tꝑat vt ꝯͣ ſtulticiaꝫſapīam. ꝯͣ ebetud inē intellectū. ꝯͣ p̄cipitatiōeꝫ ꝯſiliū. ꝯͣ timorē det fortitudinē. ꝯͣ ignorantiā ſcīam. ꝯͣ duritiā pietatē. ꝯͣ ſuꝑbiā det timorē. Sꝫ nōnūqꝫdū mēs nr̄a tāti muneris plenitud ineatqꝫ vbertate fulcit̉ ſi ꝯtinua ī his ſecuritate ꝑfruit̉ a quo ſibi hec ſint obliuiſcit̉ ſeqꝫ a ſe putat hr̄e qd̓ nunqͣꝫ ſibi abeſſe ꝯſiderat. vn̄ fit vt aliqn̄ ſe hec eadēgr̄a vtiliter ſubtrahat. ⁊ p̄ſumenti vtinqͣntū in ſe īfirmet̉ on̄dat. tūc em̄ ꝟecognoſcimus bona nr̄a vn̄ ſint. qn̄ hecqͣſi amittēdo ſentimus. qꝛ a nobis ẜuari nō pn̄t. ad hoc itaqꝫ intimāde hūilitatis magiſteriū fit plerūqꝫ. vt irruēte
articulo tēptatōis tāta ſtulticia ntamferiat. vt ꝑturbata mēs qͣliter mal imnētibꝰ obuiet vel ꝯͣ tēptatōem quo ſeyparet ignorat. ſꝫ hac ipſa ſtulticia prꝰdēter erudit̉. qꝛ vn̄ ad momētū deſeo poſtverius quo ⁊ hūilius ſapit ⁊ ſꝰpientia vn̄ qͣſi amittit̉ in̄ certius poſdet̉. aliqn̄ dū ſublīa ītelligēdo in eſatone ſe aīmus erigit. in rebꝰ imis ⁊ vlribꝰ graui ebetudīe pigreſcit vt repelcc̄ ſibi ima clauſa videat qͥ ꝑuix ſumapenetrabat ſꝫ ⁊ hec ip̄a ebetudo intellectū nobis dū ſubtrahit ẜuat qꝛ dū admomētū cor hūiliat verius ad ſubiuintelligenda ꝯfirmat. Aliqn̄ dū cūdinos agere ꝯſiliū grauitate gaudemuspulſante cē emergētis articulo. p̄ciptatōe ſubita rapim̄ ⁊ q̄ nos ſꝑ diſponꝰvixiſſe credimus. repēte ītima ꝯfunoꝰvaſtam̄. ſꝫ tn̄ eiuſdē eruditōe ꝯfundꝰꝰdiſcimus. ne nr̄is viribꝰ nr̄a ꝯſilia ſnbuamus. ac tāto maturius ad grauatē reſtringim̄. qͣꝫto ad hāc qͣſi aminꝰredimus Aliqn̄ dū mēs fortiter aduoſa ꝯtēnit. ſubortis aduerſitatis euetis.hāc metus vehemēs ꝑcutit. ſꝫ ꝑ hūc tocuſſa diſcit cui turbat̉ ꝙ in qͥbuſſda ſotiter ſtetit. ⁊ tāto poſt validius formꝰdinē retinet. quāto hāc irruēte ſordine ſibi iaꝫ qͣſi elapſam videt eiiadū magna nos ſcire gaudemus terete ignorātie cecitate torpeſcimus. ſequo ignorātia mētiſoculus ad mobꝰtū claudit̉ eo poſt ad ſcīam ꝟius alvt nimiꝝ flagello ſue cecitatis erudꝰſciat ip̄m a quo hēat Aliqn̄ dū reſſe cūcta diſponimus dū pietatis viera plene nos ht̄e gratulam̄ qͣdā mneiꝰduricia irruēte ꝑcutim̄ ſꝫ qͣſi obdutꝰcognoſcimus. cui pietatis ꝟſus t ercta recipit̉. dū qͣſi amiſſa āplius altur Aliqn̄ dū ſubiectū ſe d̓ine formaaīmus gaudet repente ſuꝑbia tepiorigeſcit. ſed tn̄ valde mox times. ti.