Liber .II.Diſt. III. Ca. VII.
ſſſet ad humilitatē. ſe iteꝝ feſtinus inrectit. ⁊ tanto hāc ſolidiꝰ recipit qͣꝫtocius ꝟtutis pondus qͣi amittendo pēſaait Mira hoc nobiſcū diſpēſatōe agit̉et̓ mēs nr̄a culpe qn̄qꝫ pulſatōe feriat̉ſa eē ſe magnaꝝ viriū crederet. ſi nulſū vͥn̄qͣꝫ earūdē viriū defectū intra mētis archana ſentiret. ſꝫ dū tēptatōe irtuēte qͣtit̉ ⁊ qͣivltra qͣꝫ ſufficit fatigat̉ciꝯ hoſtis ſui inſidias munimentū humilitatis on̄dit̉ ⁊ vn̄ ſe ꝑtimeſcit enerſret vel enormiter cadere. ind̓ accipitſbrtitet ſtare. tēptatus āt n̄ ſolū vires⁊quo accipit diſcit. ſꝫ qͣꝫta eas vigilāſia ẜuet intelliget. hec gre. H Scocꝯſiderādū eſt ꝙ nōnunqͣꝫ iuſti virino ſolū tēptant̉ ꝑvitia. ſꝫ etiaꝫ flagellaltigant̉. cū aūt tēptant̉ vitijs pia dienſatōe ꝯditoris agit̉ ne de ꝟtutibꝰ īſbo ꝓficiūt extollāt̉. cū ꝟo flagellis atcetunt̉ admonent̉ ne md̓o blādiēte ſepacant̉. dū illos vitiā tēptant ꝓficientes in eis ꝟtutes huīliāt. Flagella dūnos tēptant ſurgētes in corde huiusnoī poluptates extirpāt. ꝑ illa reſtrinbint ne intrīſecus extollant̉. ꝑ iſta ꝯpͥnunt̉ ne qͥd extrīſecus appetāt Iſta tābit gͣre. xxiij. mot̄. ſic di. Aliqn̄ poſt ꝓͣciū dtutū nō ſolū tēptant vitia. ſed ⁊geſla caſtigāt. cū aūt tēptam̄ vitijspia diſpenſatōe nobiſcū agit̉ ne his ꝟatibꝰ qͥbꝰ ꝓficimꝰ extollam̄. cū flageleatterim̄ malis increꝑantibꝰ admonūt ne md̓o blādiente ſeducamur.ra dū nos tēptant ꝓficientes in noAs htūtes cauſant. flagella dū nos tēprant ſurgētes in corde hꝰ md̓i voluprres eradicant. ꝑtēptantia vitia diſcims qͥd de nobis ꝑ feriētia flagella comnoſcimus qͥd de md̓o fugiamus. ꝑ il⁊ teſtringim̄ ne intrinſecus extollam̄a ſta ꝯprimimur ne qͥd extrīſecus aprelamus In hac gͣ vita dū ſumus ⁊ fladeſt atteri ⁊ aliqn̄ vitijs tēptari nccē ē
Siue em̄ in laboribꝰ flagelloꝝ ſiue incerta īne vitioꝝ nō ſolū nobis nr̄a infirmitas īnoteſcit. ſꝫ etiā in qͣꝫta ꝟtute ꝓfecerimus agͦſcimus. neō em̄ vires ſuas in pace ꝯgͦſcit. ſi em̄ bella deſunt ꝟtutū exꝑimēta nō ꝓdeūt Improuidus ēmiles qͥ fortē ſe in pace gl̓iat̉. neō qͥppe qͣꝫtū ꝓfecerit niſi īter aduerſa ꝯgnoſcit. cū em̄ aſſunt ꝓſꝑa cerni viriū documēta nō pn̄t. vn̄ ſcriptū ē. In die mādauit dn̄s mīaꝫ ſuā ⁊ nocte cāticū eiꝰdecl̓auit. qꝛ viꝫ vnuſqͥſqꝫ ſuꝑn doni intranqͥllitate grām quietis ꝑcipit. ſꝫ qͣꝫtū ꝑcepit ī aduerſitate ꝑturbatōis on̄tPr̄nis igr̄ ferim̄ correptionibꝰ ⁊ qͣꝫtuꝫꝓficimus agͦſcamus Un̄ ꝑ heliu d̓r. apꝓpinqͣuit corruptōi aīa eiꝰ ⁊ vita illiuſmortiferis Tēptati igr̄ vniuſcuiuſꝫ iuſti aīa corruptōi a ꝓpinqͣre d̓r qn̄ eā neꝟtus poſſit extollere ꝑflagella ꝯpellit̉qͥd ſit ex ꝓpria infirmitate ſentire. corruptōi vicꝫ appropinqͣt. qꝛ ex ſuis ſe viribꝰ ꝑditōni ꝓxim n̄ ignorat ⁊ hoc qd̓a ꝑditōe lōge eſt nō ſibi ſꝫ dn̄o tribuatAppropinqͣt ꝟo mortiſeris qꝛ in infirmitate carnis ꝓximū ſe pctīs morteꝫinferētibꝰ reſpic̄. a qͥbꝰ dino mūere tāto magis lōge fit. qͣꝫto ſe eis ꝓximū exſuis meritis dep̄hendit Corruptioni gͦvel mortiferis appropinqͣre eſt ꝯſiderata infirmitate hūanitatis ſue pctōrē ſeex ſuis meritis cernere. atqꝫ apd̓ ſe arrogātiā ex ꝓprijs viribꝰ nō hr̄e Quidem̄ ſumus ſi ꝯditoris nr̄i ꝓtectōe deſeramur. q̄ nimiꝝ ꝓtectio nunqͣꝫ nccāriacredit̉ ſi ſꝑ habeat̉. ſed vtil̓r plerumqꝫſubtrahit̉ vt ſibimet ipſi hō qͣſi ſine illa nihil ſit on̄dit̉ Manus igr̄ dei aliqn̄nobis ꝑ aduerſa inſinuat. q̄ etiā neſcientes nos in ꝓſꝑis portat. qꝛ deſtitutidū cadere incipimus ⁊ tn̄ adiuti retinem̄. ⁊ doctrina ſit ꝙ in lapſutrepidamus ⁊ cuſtodia ꝙ in ſtatu ꝑmaēmus.nemo gͦ ſe alicuius ꝟtutis eſtimet etiā
E. iij.