LiberDiſt. III. Ca. VII..II.
ticors conditor hoc erudiat vt viuat.Qui etiā ſi ꝟtutes mentis plerūqꝫ turbat. eoip̄o foris qͥ reſiſtēte deo vſqꝫ adtteritū bōꝝ corda n̄ vulnerat. qͥppe ꝯͣ ilſa ſeuite ꝑmittit̉ quantū nccē eſt vt tēptationibꝰ erudita ſolident̉. ne ea q̄ adūt bōa ſuis viribꝰ tribuāt. ne in ſecutitatis torpore ſe deſerāt ⁊ a formidīsaccinctōe diſſoluāt. ſed ad ꝓfectus ſuituſtodiā tāto ſolertius inuigilēt. qͣꝫtoſed aduerſariū ſtare in acie tēptatōnūeidet. hec gre. Sepe nāqꝫ dū viri iuſtialus in ꝟtutibꝰ ꝓficit. ex illo ꝓfecu rcītudīs quadā vana gl̓a tangit̉ ⁊ ī tumoēpprie p̄ſumptōnis eleuat̉. ſꝫ ꝯditorſt ſubleuatū in ꝓſꝑis aīm ſubita ꝯcurteptatōe ꝑmittit. vt ſuā infirmitatēa ſocheriꝰ agnoſcat ⁊ de ꝟtutibꝰ hītisno p̄ſumat. Qd̓ bea. gre. xxvj. mor̄. tābit̉ nc di. Sepe dū viri iuſti aīus in ipa intentōis arce ꝯſiſtit. dū ab oī mutapilitatis ſꝑſione ſe colligit. dū quicqͥdin ſe ſuꝑflue abhorit̉ p̄mit. ipſa ſue rcītudis gl̓a tangit̉ ⁊ in tumorē ꝓprie preſamptōis eleuat̉. qꝛ eī magna agit qͣꝫais de ſe huīlia ſentiat. ſcit tn̄ magnaSnē qͥ agit. nā ſi magna eē neſcit. ea ꝓtuidubio mīme cuſtodit. q̄ dū cuſtoditenegligit aut in eis minus ꝓficit auta funditus aīttit. duꝫ gͦ nr̄a oꝑa ſcireſece eſt vt cuſtodiamus. ex ipſa eoruꝫcia elatōnis aditus pādit̉ ⁊ ad oꝑanscor culpe manus admittit̉ q̄ a vaſtāctapiat. mira aūt diſpenſatōe agit̉ vtAdſtor nr̄ ſubleuatū ꝓſꝑis aīm ſubitoꝯtutī tēptatōe ꝑmittat. qͣtenus ſemerbm in infirmitate verius videat. ⁊ aboquē de ꝟtutibꝰ p̄ſumpſerat iā de ſect ip̄ſo melior elatōis faſtu deſcēdatAnl etiā ꝑ heliud̓r. depone magnitudire luā abſꝫ tribulatōe ⁊ oēs robuſtosdetitudine. Robuſti q̄ppe ſunt motuſdedis cū nulla niſi q̄ ꝟtutis ſunt ſentiant ſed magnitudinē ⁊ robuſtos motꝰ
deponimus qn̄ pulſante vitō cogimurpenſare qd̓ ſumus. robuſtos motus deponimus qn̄ nō iā ꝟtute attollimur ſꝫin culpa ꝯſentiendo obrui de ipſa qͣ qͣtimur infirmitate formidamusMultū nāqꝫ de ſe ꝯfidit qn̄ ſibi adhucvires ſuppetere ꝯſpicit. iā ſibi fiduciāſanitatis arrogat. iā ſe ydoneū etiā adcūcta ꝟtutū culmina q̄ ſola cogitatiōeꝯceꝑat putat. ſꝫ cū hūc tēptatio ſubito ſuborta trāſuerberat eas q̄ nate de ꝟtutibꝰ fuerāt elatas cogitatōs funditꝰturbat qͣi ſecurā vrbē inopīatus hoſtisingredit̉ ⁊ repētino gladio ſuꝑboꝝ ciuiū colla feriunt̉. nihil gͦ tūc niſi ꝯtinuus luctus agit̉ dū capta vrbs aī ⁊ magnatoꝝ ſuoꝝ gl̓a cede interueniēte vacuat̄ Un̄ nūc dr. depōe magnitudinē tuāac ſi aꝑte diceret̉. Oē qd̓ intrinſecusde bona actōe intumueras reprime. ⁊cordis motus quos ex rcō opere robuſtos hūeras depone. qꝛ ipſa iā aduerſitatis tēptatōe ꝯſideras q̄ fruſtra priusde te magna elatus eſtīabas. q̄ viꝫ magnitudo idcirco abſqꝫ tribulatōe deponēda d̓r. qꝛ nimiꝝ cū tēptatōe humilitas ꝓficit. ꝓſꝑa ē ipſa aduerſitas quementē ab elatōe cuſtodit ſꝫ tn̄ ſine magna tribulatōe nō agit̉. cū tranquillamēs irruēte tēptatōe qͣi repētino hoſteturbat̉. ip̄a nāqꝫ tēptatōis aduerſitaſdū ſe mēti inſerit. qͣſdā in illa tn̄brasgignit. eāqꝫ obſcuritatis ſue amaritudine turbat. q̄ apd̓ ſe dudū dulcedineꝟtutū irradiāte claruerat. vn̄ ⁊ aperteſubd̓r. Ne ꝓtrahas noctē vt aſcēdantppl̓i. ꝓ eis qͥppe nox ꝓtrahit̉. cū ſuborta de tēptatōe triſticia ꝯſolatiōe ꝯcitanō finit̉. nā dū mēs poſita in tēptatōeꝯſiderat ꝙ a ꝟtutis ſue priſtina ſoliditate repellit̉ ſuꝑductis meroribꝰ qͣſi qͥbuſdā tn̄bris cecat̉. atꝫ oī luce gaudijeius ocl̓s claudit̉ dū ſollicite trepidatne hoc qd̓ deeſſe dudū ceꝑat funditus
E. ij.