Diſt. III. Ca. VII.Liber .II.
gat̉ exercitat̉ erudit̉ ⁊ hūiliat̉. ꝓbaturaūt qꝛ qͥcquid durare dꝫ diuꝓbari ſolet ſi durabile ſit ⁊ oē nobile ⁊ caꝝ ꝓbatur ſi valeat ſicut dꝫ. ita ꝟtus hoīs boni q̄ nobiliſſima ē ⁊ q̄ in ꝑpetuū durare dꝫ. temptatōe ꝓbat̉. ſi ꝯſtās ſit ⁊ d̓sꝓbat amicos ſuos aduerſitate ſi fideliter in ip̄a ꝑſeuerauerīt. Un̄ d̓t ſapiēsUaſa figuli ꝓbat fornax ⁊ hoīes iuſioſtēptatio tribulatōis Et thobie d̓r Ꝙacceptus eras deo nccē erat vt tēptatōꝓbaret te. Purgat̉ etiā hō a pctīs pertribulatiōem tēptationis vt dignus fiat glorie celeſtis celeri introitu. ne poſtmortē īdigeat grauius ⁊ diutius purgari. Un̄ in apocal̓. d̓r Ego quos amoarguo ⁊ caſtigo Purgat̉ etiā hō vt maioris gr̄e capax fiat. ſicut vitꝝ obſcurūtergit̉ vt āplioris luminis ſit capax. exercitat̉ etiā hō ꝑ tēptationes. vt agilior ⁊ ꝓmptior fiat ad oꝑa iuſticie ⁊ ꝟtutum exercitia qꝛ in ſtatu ꝯſolationis ſola qͥes mētis ⁊ ſtudiū deuotōis videbatur ei ſufficere ad ſūmā ꝑfectionē. queiō ei ad tꝑs ſubtrahit̉ vt diſcat in alijsꝟtutuꝫ ſtudijs exerceri. nā religioſusnō tm̄ in qͥete deuotōis ⁊ dulcedīe cōſolatōis ſpūalis ſed etiā in labore certaminis ⁊ exercitio bone actionis q̄rere dꝫ ſtudiū ꝑfectōis ⁊ merēdi occaſionē. Erudit̉ gͦ hō tēptationibꝰ vt nonimitat̉ tm̄ exꝑientijs ꝯſolationū ſꝫ fiduciā hēat ad deū. nā ſicut qͥdā rudesin via dei qͥ ſtatī ſubtrahi ſibi ſentiuntꝯſolatōis exꝑiētiam aīo ꝯcidūt credētes a ſe deū eē auerſum ꝑ grāꝫ. vult ātdn̄s erudire nos ꝑ ſubtractōeꝫ ꝯſolationis ⁊ inniti ꝟitati ſcripture ⁊ fidei potius qͣꝫ nr̄e qͣlicūqꝫ exꝑiētie qꝛ fid̓s nōhēret meritū ſi in ſola exꝑientia ꝯſiſteret ⁊ ſpes ſi iā teneret̉ exꝑiētia ſpes nōeēt. ꝑ patīam aūt in ꝯſolatōm ſcripturaꝝ potius qͣꝫ ꝑ exꝑientiā ſpem hēam⁊credentes deū nūqͣꝫ auerti a nobis per
grām. qͣꝫdiu volūtas nr̄a a deo non eauerſa ꝑꝯſenſū pctī. vel torpore neegentie. ¶ Hec eī ſunt ꝟa teſtimoſigratie dei iuſticia in voluntate ⁊ oaone. ⁊ veritas dei ẜm ꝓmiſſiones ſaceſcripture que ꝓmittit nobis vita et enā ſi mādata eius obſeruemus.gͦ diffidere quicūqꝫ es religioſus nilatio interne dulcedinis tibi ſubttabꝰtur qͣſi d̓s detelinqͣt te vel bonā oꝑa iusnō ſint accepta ei ſꝫ reuertere ad iſſa eſtimonia ⁊ ꝯſolare in ip̄is .ſ. vt ꝯn̄dasꝟitati dei qͣꝫdiu tu nō diſcēdis ab eoꝝaſſenſum p̄uaricatōis mādatōꝝ eiuꝙ ip̄e nō derelinqͥt te ꝑ ꝓpiciatōeꝫ ſꝰnō em̄ eligimus eū ſꝫ elegit nos. tior dilexit nos ⁊ nō deſerit ſe nō deſotes q̄ etiā dilexit nos nōdū exiſtemeꝰei ꝑ pctm̄. D Dein̄ elegit ⁊ diſernō ꝓpter nos ſꝫ ꝓpter ſeip̄m ex ſolabꝰnitate ſua ⁊ ꝓpter hoc etiā ẜuabit̉ nohūiliat etiā nos d̓s ꝑ tēptationē ttiblationis. vt agnoſcamus qͥd ſimusnobis ne extollam̄ de eo qd̓ a deo adpimus De ip̄is etiā bonis humiluaividentes ꝙ nr̄a nō ſunt ſed dei qͥ dqͣꝫtū voluit dedit nobis ex gͦr̄a ſua noex meritis nr̄is E Et notandum ⁊maxīe ꝓpter elatiōeꝫ mētis ſolet dꝰhꝰmittere diabolū tēptare hoīes. ficiuꝰmittit non vt interimat ſꝫ vt etudlahūiliet. De quo beatus gre. ij. mo.ſic d̓t. Plerūqꝫ dū ꝟtutū fructus ſedde reddimus dū ꝯtinua ꝓſperitale ʰlemus aliquātulū mēs erigit̉ vt̓a lᵇſa exiſtere bona q̄ hꝫ arbitret̉. qͦ mꝰrū bona ātiquus hoſtis malicioſeꝯtꝰctare appetit. ſꝫ hoc d̓s nō niſi ſibi tete in bonis qͥbꝰ gaudebat ꝯcutit inꝰne ꝑmittit vt dū mēs tēptatōe fſimitatis ſue debilitate ꝯgnita ī ſpead iutorij robuſtius ſolidet̉ Fitqꝫ mꝰdiſpenſatōe pietatis vt vn̄ malisꝰhoſtis cor tēptat vt interimat. in m-