Liber .II.Diſt. III. Ca. VI.
tetis alijs omnibꝰ acceperant. hec Richat. Unde penitentes cū primo ꝯuertunt ad dn̄m per malignos ſpūs infelant ⁊ ſepius pertrahunt̉. ⁊ ſi non adepūs peruerſum. tn̄ nonnunqͣꝫ ad contenſum peccati prauū. Sed tales dn̄iratim per pm̄am reſurgere. ⁊ ꝯtra huruſmodi inſultus ⁊ temptatōes demonū teſiſtendo pugnare. ⁊ de cetero madis cauti eſſe. ac etiam in puritate cordis de die in diem ꝓficere Quia ſcd̓mpictū hugonis Sicut ſepe cadendo dieit̉ ſpmo qualiter greſſum figere debevtt caute ambulare. ⁊ in cōflictu belliteant plagatus eſt. cautius venienteꝫcium accipit. ſic qui dyabolo ſepe depit. ſubtilius poſtmodum verſutiasceprehendit. ⁊ in quibꝰ ſepius ſepſciſſe gaudebat. iam non ſpoliaſſe ſiita armaſſe videat̉. hec Hugo de ſcōvicro.O Unde antiquus hoſtisraxime ſolet nouicios inuadere quiaeit ꝙ ſi nouiter ꝯuerſi eius prauis ſuggeitionibꝰ viril̓r repugnauerint. poſtbdū vires ad ledendū minime habeae hoc petrus dami. ſic d̓t. Idcirdinſidiator ſpūs totum fel ſue nequicit ca nouicios euomit. ideo omneꝯtis artificioſe ac deceptorie callidins effundit. qm̄ non ignorat. quia ſiInc effectum peruerſi conatus amiſeotortunitatē ledendi poſtmodū mirs habebit. imo qui ſupplantare nonAiuit. ruine poſtmodū turpiter ſubiat: ⁊ qui rudi non preualet. exerciſūccūbet. hec petrus dami. Fbtandū etiam ꝙ motus carnis illiv qꝫuis temptante dyabolo homīesrotos ſoleant vexare ⁊ moleſtare. nōen poſſunt eos ad ꝯſenſum peccatiritahetē. qui ⁊ cernentes vitā iſtamTenam eſſe aglictionibꝰ. tāto magisInē patrie deſiderant introitū. quāIin ſoc mūdo erum noſo laborioſius
⁊ periculoſius viuunt. ⁊ illam manſionē celeſtis patrie toto corde diligūt.quā aduerſitas nulla ⁊ ꝯtradictio perturbare p̄t. De hoc bea. greg. vj. mot̄.exponēs illud. Et beſtie terre pacificetibi erunt. ſic ait. Nō ait pacate ſꝫ pacifice. videlꝫ non qꝛ pacē habeant. ſedqꝛ pacē faciunt. Callidi quippe hoſtesinſidiant̉ ⁊ affligūt. ſed afflicta menstanto magis ad eternā patriā redituꝫdirigit. qͣnto in hoc erūnoſo exilio ſaborioſius viuit. ⁊ verius ſe gr̄e ſui adiutoris humiliat. cuꝫ ꝯtra ſe inſidiashoſtiū acriores penſat. Terre ergo beſtie electis pacifice fiunt. qꝛ em̄ maligni ſpūs cuꝫ bonoꝝ corda aduerſantesdeprimunt. hec nolentes ad amorē deiimpellunt. Inde ergo cum deo pax robuſtiororit̓ vnde nobis ab aduerſariis durior pugna generat̉. Pn̄t etiaꝫ ꝑterre beſtias motus carnis intelligi. qꝛdum mentē noſtram irrōnabilia ſuadendo liceſcunt ꝯtra nos beſtial̓r inſuigunt ſed dū cor ſub d̓ina lege deprimitur etiā carnis incentiua detumeſcuntvt ⁊ ſi temptando ſubmurmurent. nequaqͣꝫ tn̄ vſqꝫ ad effectum opeꝝ quaſiad aperti morſus rabiē exurgūt. quisenim in hac corruptibili carne adhucſubſiſtēs has eī beſtias terre plene edomat. cū ille ad terciū celū raptus egregius predicator dicat. video aliā legēin mēbris meis legi mentis mee repugnantē. Sed alid̓ eſt beſtias in campooꝑis ſeuientes aſpicere aliud ꝯtra cordis caueā fremētes tenere. redacte nāqꝫ intra clauſtra ꝯtinentie. ⁊ ſi adhuctēptando rugiūt vſqꝫ ad morſuꝫ tn̄ vnius actōnis illicite nō excedūt. pacificeitaqꝫ ſunt beſtie terre. qꝛ motus carnis⁊ ſi ꝑ deſideria palpitāt. aꝑta tn̄ nosꝯͣdictōe oꝑis nō impugnāt. qͣꝫuis perhoc ip̄ꝫ ꝙ pacifici dicunt̉ etiā id qd̓ demalignis ſpiritibꝰ dixīꝰ n̄ incōueīent̉