Liber.II.Diſt. III. Ca. IIII.

io ſubuenirem luctamen non ſentiresranqͣꝫ de tuis viribꝰ ſuperbires. ⁊ perſiam ſuperbiā nunqͣꝫ ad victoriam ꝑremtes. Dictum eſt quideꝫ. adhuc teioqͥnte dicam. ecce aſſum. ſed deus cūpinert adeſt ⁊ differendo adeſt. ne ꝓpetam cum implet voluntatē perfectamſon impleat ſanitatem. Non em̄ frēsrei apoſtolo paulo non aderat qui cūetlaret ne extolleret̉ timebat. in madntudine inquit reuelationū mearuꝫeex tollat ſed virtute medicamentuꝫſo ſibi dicit appoſitū. ne extollar inqͥtvatus eſt mihi ſtimulus carnis mee anpelus ſathane qui me colaphiſet. Capnt cedebat̉ ne caput extolleretur. Ovntidotū quaſi qd̓ de ſerpente ꝯficit̉. ⁊ꝓpterea tyriaca nuncupat̉. Sed nunInid in temptatōe dn̄s deerat. Denid vt ſciatis qꝛ aderat. videte quid tedanti rn̄deat. dixit inquit mihi. ſulceirtibi gratia mea. nā virtus in infitrte perficitur. Ego inquit noui meꝯtus optimus in quē tumorem ꝑgatotoſo ſanare. quieſce. adhibeam qd̓Sūfficit tibi gratia mea. non ſufIr tibi voluntas tua Opus etiam noin hac vita debet eſſe actōes carnispa mortificare. quotidie affligere mirte. ſcenare. inter imere. qͣꝫ multi em̄pnclentes iam non delectant que anelectabant̉ qn̄ delectabat ⁊ nō conrebat̉ mortificabat̉. qꝛ iam non deat mortificatū eſt. calca mortuum.am ad viuū. calca iacentē. ꝯflige cūmente. mortua eſt em̄ vna delectatōca viuit̉ altera. ſed illi dū nō ꝯſentisetiſicas. cū ceperis omnino non derati mortificaſti. hec eſt actio noſtraeir militia nr̄a. in hoc agone dū cōd dimus deū habemus ſpeciatoreꝫ. inadione cū laboramus deū habemuſprorē. ſi em̄ nos ipſe non adiuuat.Toleo vincere. ſed nec poterimus pu

gnare. Cū ergo dixiſſet apoſtolus. Siaūt ſpū actiones carnis mortificaueritis viuetis. ⁊ illas concupīas carnismortificare quibꝰ non eſt ꝯſentire magna laus eſt. quas non habere ꝑfectioeſt. hec auguſti. R Et notandū ꝙſunt nonnulli qui cū patiunt̉ aliquastribulatōes vel temptatōes locum alium querunt ad manendū vt ꝑ hoc poſſint quietius ⁊ cū minori impedimento deo ſeruire. ſed homo in hac vita poſitus in nullo loco qͣꝫuis etiam ſecretopoteſt ſine temptatōe viuere. imo plerumqꝫ ibi maior dolor temptatōnis inuenit̉ vbi mutando locū requies ſperabatur. Hoc aūt permittit omnipotēsdeus vt homo cognoſcat infirmitateꝫſuam ⁊ humiliet̉. ⁊ nō in pn̄ti vita requies ſed in futura querat̉. De hoc beatus grego. xxiiij. moral̓. exponens illud dictum. Increpat quoqꝫ per dolorem in lectulo. ⁊ oīa oſſa eius marceſſere facit. ſic ait. Cum quiſqꝫ curis ſecularibꝰ fatigaueris deſerere ꝑ diuināgrām huius mundi itinera laborioſaꝯpungit̉ cogitare ſolet quomō pn̄tisvite deſideria fugiat. ⁊ ab eius laboribus requieſcat. ſibiqꝫ mox deſideratequietis ordinē querit. ⁊ velut qd̓damſtratū ſic a cunctis laboribꝰ locū inuenire ꝯcupiſcit. ſꝫ qꝛ in hac vita adhuchomo poſitus in cuiuſlibet ordinis loco. in cuiuſlibet ſecreti receſſu ſine tēptationibꝰ viuere nullatenus p̄t. Pleꝝqꝫ in id qd̓ ad requiē ꝯſtituit maior dolor temptationis inuenit̉. Unde recteper ꝓphetam d̓r. vniuerſum ſtratū eiusverſaſti in infirmitate eius. ac ſi diceret. Oē qd̓ hic ſibi placuit ad requiē.hoc mutaſti ei occulto iudicio ad ꝑturbationem. quod ꝓ quodam ꝯſilio agitur vt huius peregrinationis temporeelectoꝝ vita perturbet̉ Uia quippe ē vita preſens qua ad patriam tendimus