Diſt. III. Ca. IIII.Liber .II.
41retur ſemper volunt ſupereſſe qd̓ vinceret. naꝫ nullis illecebris ꝯmoueri nullis cupiditatibꝰ tit illari non eſt iſtiusvite. que tota temptatio ē ⁊ qua nimirum vincit̉. qꝛ vinci ab eodem nō veretur. Suꝑbum eſt em̄ de non peccandifelicitate p̄ſumere. cū hoc ip̄m p̄ſumpſiſſe pctm̄ eſt ſic dicente iohanne Sidixerimus qꝛ peccatum non habemusnoſmet ip̄os ſeducimus. nemo ergo ſefallat. nēo decipiat neqꝫ ita quiſqͣꝫ decordis ſui puritate cōfidat. vt putet ſenullis temptationū ꝑiculis ſubiacere.cū ꝑuigil ille temptator acrioribꝰ eospulſet inſidijs quos maxime videritabſtinere a peccatis. hec leo papa. Dehoc d̓t beatus gregorius. iiij. vel. viij.moral̓. Nequaqͣꝫ in hac vita per exercitationē iuſticie pctm̄ deſerit̉. vt in eadem iuſticia inconcuſſe maneat. qꝛ ⁊ ſiiam a cordis habitaculo culpam rectitudo eliminat. ip̄a tn̄ culpa que repellitur cogitatōnis noſtre foribꝰ aſſidensvt ſibi aperiat̉ pulſat. Unde per moyſen d̓r. Factus eſt mane atqꝫ ſubijciēsfactuꝫ eſt veſpere. Mane quippe ad veſperum ducit quia nimirum lucem rectitudinis vmbra ſequit̉ tēptationis.ſed qꝛ electoꝝ lux temptatione nō extinguit̉. nequaqͣꝫ nox ſed veſpera factaperhibet̉. qꝛ nimirum ſepe temptatioin corde electoꝝ lumen iuſticie abſcōdit ſed nō interimit. quaſi ad palloreꝫtrepidationis pertrahit ſed funditusnon extinguit. electi gͦ poſt ſomnū reſurrectionē appetunt. poſt reſurrectionem veſꝑam p̄ſtolant̉. qꝛ de pctō ad iuſticie lumen poſiti ſemꝑ ſe ꝯtra illecebras temptationū parant. quas nimirum nō timent ſed expectant qꝛ humilitatis ſue rectitudini etiā temptamēta ꝓficere nō ignorant. quantalibet aūtꝯtra temptationem ſuam ꝟtute ꝯtenderint habere integram ſalutem neque
unt quouſqꝫ dies pn̄tis vite finiatitUnde ꝑ iob d̓r Et replebor dolore viqꝫ ad veſperā. mō namqꝫ aduerſa ſtiꝰunt. modo ip̄a quoqꝫ proſpera calſidꝰhilaritate blandiunt̉. modo ſurgentiꝰvitia bellum carnis excitant. modo suicta vitia animum ad elationem tocant. Bonoꝝ igit̉ vita doloribꝰ vſtad veſperā replet̉. qꝛ quouſqꝫ tempucorruptōnis agit̉ interna externachꝰftictione ꝯcutit̉ ⁊ ſalutis ſecuritatemnon inuenit niſi dū dieꝫ temptationꝰrelinquet. hec grego. Otn̄ vellent ⁊ defiderant non moueri ſ2citis ꝯcupiſcentijs ⁊ delectationiblꝰſed efficere hoc nō poſſunt qͣꝫdiu in eꝰne viuunt. Unde reſtat vt ip̄is ꝯculſcentijs ⁊ delectationibus carms teſtant. qͣꝫdiu in hoc corpore corruptili deo militant. Hec ⁊ quedā alia te-tus augu. in libro de ꝟbis apoſtoſt etmemorat ſic dicens. Caro cōcupſidꝰaduerſus ſpiritū. ⁊ ſpiritus aduetiūcarnem. hec ſibijnuicē aduerſamtnō ea que vultis faciatis. Quid eſt ꝰque vultis faciatis vt oīno nulle nconcupiſcentie malaꝝ ⁊ illicitatolectationuꝫ. ꝙ qͣꝫuis ſanctus hoc ſerſnon efficit. qͣꝫdiu hic viuit̉ hoc non ſupletur. quid ergo reſtat ſpiritu amdꝰlate ⁊ qꝛ non poteſtis efficere vt ꝯculſcentias carnis ꝯſummatis. concuſcentias carnis ne perficiatis Compꝰmare quidē illas atqꝫ finire ⁊ pemidꝰextirpare oīno velle debetis. ſed cu3diſint in vobiſ ⁊ ē alia lex in mēbris vꝰrepugnās legi mētis veſtrē. ꝯcupustias carnis ne perfeceritis. ſed cuꝰturbat vos temptatio. auditē p̄ſamꝰſtam dicentem. Miſerere mei domiquoniam infirmus ſum. ⁊ anima incꝰturbata eſt valde. ⁊ tu domine viequo Quid eſt vſquequo niſi quobiꝰprobes. quia ego ſubuenio. ſi enime