Liber III.Diſt. III. Ca. III.

detſus ſpirituꝫ. ſpūs autem aduerſuscatneꝫ. habemus hic pugnam inuiſcetata quodammō corpori noſtro diſpēſatione dn̄ ꝓcurante Quicquid enimpeneral̓r ⁊ ſine exceptiōe aliqua omnidus ineſt. Quid em̄ aliud iudicari p̄t.ſin ipſi humane ſubſtantie poſt ruināpeimi hoīs velut natural̓r attributumqd̓ vniuerſis ꝯgenitū ꝯcreatumqꝫ deprehendit̉. qūo non cedendū ſit arbitio dm̄ nō nocentis ſed ꝯſolantis incttum. cauſam vero belli huius .i. carns ⁊ ſpūs hanc eſſe ꝓnunciat. vt nonmecunqꝫ illa faciatis que volumus erdo id quod deus ꝓcurauit vt a nobisromit impleri .i. vt non quecunqꝫ volurus illa faciamus. ſi impleat̉ quid and ctēdi poteſt eſſe qͣꝫ noxiū. ⁊ ē quoimmō vtilis nobis hec pugna diſpēalōe creatoris inſerta. ⁊ etiā ad ſtatūrelſorem nos ꝓuocans atqꝫ ꝯpellēs.ſa ſublata ꝓculdubio pax ecōtrarioancioſa ſuccederet. Unde dauid deonem dn̄ tam vtilem eſſe cognouit.ar nequaqͣꝫ orare maluerit ne a deo pems telinqueret̉. hoc em̄ ſciebat eē indnotuū pel ſibi vel humane nature admnam libet ꝑuenienti perfectiōem. ſeddnptari eaꝫ potius deprecatus ſic diIt n̄ diceret alijs verbis. Scio ꝙ de⁊on me derelinquas vſqꝫ quaqꝫarquere ſoleas vtiliter ſanctos tuosds ꝓbes. Aliter em̄ ab aduerſarioiptari non poſſunt. niſi a te pauliſꝑeinit detelicti. ⁊ ideo nō rogo vt nūme derelinquas qꝛ non expedit mivt bel meam infirmitatē ſentiēs dimr bonū mihi qꝛ humiliaſti me. velctcitiū non habeaꝫ preliandi. quodcolibio habere non potero. ſi mihitindirupte coheſerit diuina ꝓtectōamagis peto ne mevſqꝫquaqꝫ deſes.l. vſqꝫ ad nimietatē. quantum eīmpiptile eſt ſi me paululū ſub relin-

quas. vt deſiderij mei ꝯſtantia ꝯprobetur. tantum noxiū ſi ꝓ meritis ac delictis nimiū me deſeri patiaris. qꝛ nulla virtus humana ſi in temptatōe diuitius tuo deſerat̉ auxilio ſua poterit cōſtantia perdurare ⁊ non ꝓtinus aduerſarij vel potentia vel factione ſuccūbereniſi tuipſe qui es ⁊ humanarū virtusvirium ꝯſcius ac luctaminū moderator. non permiſeris nos temptari ſupͣid qd̓ poſſumus. ſed feceris cū temptatōne exitū vt ſuſtinere poſſimus. hecdaniel abbas. M Notanduꝫ eſtetiaꝫ debello qd̓ inter nos quotidie gerit̉. hoc eſt inter carnem ⁊ ſpūm ꝙ victoriam non poteſt habere ſpūs aduerſus carneꝫ ſine certamine ⁊ magno labore. Nam ſunt nōnulli qui virtutesquidē deſiderant habere. ſed certamē⁊ laborem ꝓ eiſdem virtutibꝰ obtinēdis nolunt ſubire. De hoc daniel abb.in collatione patꝝ ſic dicit. Cum igit̉vtraqꝫ deſideria hoc eſt carnis ⁊ ſpūsin vno eodemqꝫ ſtatu ſint. in hoīe inteſtinū quotidie ꝯtra nos gerit̉ bellum.dum ꝯcupiſcentia carnis que precipitanter fert̉ ad vitia his que ad pn̄temrequiem ꝑtinēt delicijs gaudet. quibꝰecontra ſpūs ꝯcupīa aduerſata ita deſiderat totis ſpūalibꝰ ſtudijs inherere.vt etiam nccārios carnis vſus oporteat excludere. Caro luxurijs ⁊ libidinedelectat̉. ſpūs ne ipſis quidem naturalibꝰ deſiderijs acquieſcat. illa cupit ſatiari ſomno. repleri cibo. hic ita vigilijs ieiunijs ſaginat̉. vt ne ad ip̄m quidem neceſſarium vite vſum ſomniū cibumqꝫ velit admittere. honoribus illalaudibꝰqꝫ hominū ꝯfouetur. hic irrogatis ſibi iniurijs ac ꝑſecutionibꝰ gloriat̉. inter has igit̉ vtraſqꝫ ꝯcupiſcentias anime volūtas in meditullio quodam vituꝑabiliore ꝯſiſtens. nec vitiorum flagicijs oblectat̉. nec virtutibus

C. iij.