Liber .II.Diſt. III. Ca. .II.

rum patit̉ ymaginationes. Unde ⁊ invtraqꝫ lumbi implent̉ illuſionibꝰ delectationū. ⁊ ad cogitanda ſpūalia ve diuina lumen oculoꝝ ſuoꝝ ⁊ ip̄m nō eſtſecū. cū qui impugnat ꝯtra ꝯcupiſcentias moleſtias patit̉. qꝛ vincere nō p̄ualet adhuc ad ꝑfectum affectiones.Qui ꝟo iam ad libertatem aſpirat excutere a ſe nō p̄t affectiones ymaginationū ⁊ noxias vel occupatorias ⁊ ocioſas. que exinde paſſimoriūt̉ cogitationes ⁊ pſalmodie ⁊ ceteroꝝ exercitioꝝ ſpūaliū in corde ſerui dei etiā nolentis ⁊ reluctātis ymaginatōnes voluunt̉. ⁊ fantaſmata cogitationū ꝟſantur a quibꝰ velut auibꝰ immūdis inſidiantibꝰ ⁊ circūuolantibꝰ ſacrificiumdeuotionis. vel oīno rapit̉ de manutenentis. vel ſepe polluit̉ oratio offerentis. hec bern̄. B Sciendū etiā ꝓutd̓t beda in quadā omelia. ꝙ triplex eſtmodus cogitationum. nequaqͣꝫ vnuseaꝝ eſt ſuſtinendus que deliberationeꝓpoſita peccandi mentem ꝯtaminant.Alius eaꝝ que delectatione quidē pctīmentē ꝑturbant nec tn̄ hanc ad ꝯſenſum ꝑtrahūt peccandi. Tercius earuꝫque naturali motu mentē ꝑcurrentesnō tn̄ hanc ad patrāda vitia alliciuntquā a bonis que cogitare debuit īpediunt. Ueluti eſt cū fantaſmata reꝝ quealiqn̄ ſuperuacue geſta vel dicta nouimus ad memoriā reducimus. quaruꝫcrebra retractio quafi importuna mulcaꝝ improbitas oculos cordis circūuolat ac ſpūalem eius aciē inquietaremagis qͣꝫ execare ꝯſueuit A cūctis aūthis cogitationū generibꝰ monet noscaſtigari Salomon cuꝫ dixit. Omnicuſtodia ſerua cor tuū. qm̄ ex ipſo vitaꝓcedit. Cuius monita ſequentes agamus ſolliciti. vt ſiquidē ꝯſenſu ꝑpetrādi facinoris in aīo deliquimus. citohoc cōfeſſione ⁊ dignis penitentie fru-

ctibꝰ abſtergamus Si del ectationeipeccādi nos tēptari ſenſerimus. noam delectationē crebris p̄cibꝰ acſacmis amaritudinis perpetue recora done pellamus ⁊ ſi nos ſolos ad hacpulſandam ſufficere non poſſe vioemus. fratreꝫ queramus auxilio. vinoſtris viribꝰ nequiuimus. illoꝫ tolio intermiſſo ſumamus. Sed qꝛ ſoluacuis cogitationibꝰ ad integrum eꝰrere non valemus. has in quantoyſumus immiſſione bonarum cognꝰonū ⁊ maxime frequēti ſcriptutaroꝰmeditatōne fugemus. hec beda ex icaſſiani. Incipiamus bonas cogusones diligere ⁊ ſtatim ab alijs que mle ſunt nos dominus dignabit̉ ſiteraC Notandum etiam ꝙ non pꝰſari vel temptari cogitationibꝰ norꝰ⁊ inutilibus impoſſibile eſt. qꝛ ncutꝰtus earum non dependet a nobis letiam reprobatio vel electio hmor egitationū conſiſtit in nobis Undēſiſtendū ē nobis lectioni orōni ⁊ anſpiritualibus remedijs. vt pet tamꝰmedia facilius poſſimus inordinauꝰꝰcogitationibꝰ reſiſtere ⁊ eas a nobisꝰmonere. De hoc moiſes abbas inima ſua collatione ſic d̓t Mentem dꝰdem non interpellari cogitatiomeimpoſſibile eſt. ſuſciꝑe vero eas ſeſpuere omni ſtudēti poſſibile eſt. eꝰadmodum igitur ortus earum nō dꝰnimode pendet a nobis ita reprobꝰvel electio conſiſtit in nobis. nec taꝰex eo ꝙ diximus impoſſibile eſſe. mnetem cogitationibꝰ non adiri. vel indꝰrere ſibi ſed illis ſpiritibus tribuenoꝰeſt. qui nobis eas ingerere nituntutlioquin nec liberum in homine malret arbitrium nec in nobis ſtaret iaſtre correctionis induſtria. ſed eſt dꝰqͣꝫ noſtrum magna ex parte vt ſcintꝰcogitationum qualitas emendetu