Diſt. III. Ca. II.Liber.II.
emt. vt ei quedaꝫ de preteritis geſtisamemoriā reducat. audita quondaꝫndecēter verba reſonat ⁊ ſi qua dudūtia ſunt turpiter eoꝝ ſpēꝫ cordis ocunspreſentat. ⁊ quem de preſentibusibn̄ ppteſt violare. de malis trāſactisdiſult. vt deceptam mentem ſic in deectatōem inducat. vnde ſe iam diu ꝑpnam afflixerat. hec greg. Not andam etiam ꝙ antiquus hoſtis fidelesmmmos nonnunqͣꝫ temptare ceſſat. ⁊rus ab ipſis recedit. non vt maliciere ⁊ iemptatōnibꝰ finem prebeat. ſeddios iam quietos ⁊ ſecuros ab impuorationibꝰ reddiderat inopinate redins palidius temptet. Qui vero ſic inpmnate ⁊ fortiter temptat̉ fragilitatēam ain breui ſit moriturus atten⁊ taſibꝰ temptamētis fortiter reſiſtat.d̓ beatus grego. iij. morali. ſicremorat dicens Sepe antiquus hore toſtiqꝫ menti noſtre temptationuꝫelamen. inflixit. ab ipſo ſuo certamiad tempus recedit. nō vt illate maēſue finē prebeat. ſed vt corda queEt quietem ſecura reddiderat. repētenens facilius inopinatus irrūpat.ceſt ꝙ ad temptandū beatum iobcedit eiuſqꝫ cruciatus expetit quēct ſūperna pietas retinendo ꝯceditens. Ecce in manu tua eſt veruntūna illius ſerua. Sic quippe nos det cuſtodiat. ſic cuſtodit vt tn̄ perno temptationis articulo ſtatuꝫ nonoſtre infirmitatis oſtendat. Qui⁊ facie domini exit. atqꝫ aplantacals hſqꝫ ad verticem acceptum ſerido vulnerauit. qꝛ nimiꝝ cum licentiretcipit a minimis incipiens atqꝫb ad maiora ꝑueniens quaſi omnepns menti illatis temptationibꝰ laando tranſfigit. ſed tn̄ etiam ad aniin feriendo non peruenit. qꝛ cūctisdtationibꝰ interiora inter ipſa vul-
nera delectationuꝫ que ſuſcipit archāꝓpoſiti reſiſtit intentio. ⁊ qͣꝫuis delcātio mentem mordeat deliberatōem tn̄ſancte rectitudīs vſqꝫ ad ꝯſenſus molliciem non inflectit. debemus tn̄ ꝑ aſperitatem pm̄e ipſa vulnera delectationū tergere ⁊ cenſura diſcretionis rigide ſi quid fluxū emanat in cogitatōnemundare Unde bene mox ſubdit̉. quiteſta ſaniē radebat. Quid em̄ per teſtāniſi vigor diſcretionis. quid per ſaniēniſi fluxus illicite cogitatōnis accipit̉Percuſſi ergo teſta ſaniē radimus cūpoſt pollutōem cogitatōnis illicite noſmetipſos aſpere dijudicando mundamus. Pōt etiam intelligi teſta fragilitas nr̄e mortalitatis. Teſta em̄ ſaniēmundare eſt mortalitatis curſum fragilitatēqꝫ penſare ⁊ putredinē miſeredelectationis abſtergere. nā cū quiſqꝫꝯſiderat qͣꝫcitius ad puluerem redeatfeſtine ſuꝑat hoc qd̓ de carne ſe intusturpiter impugnat. Cū ergo ex temptatiōe praua menti cogitatio influxit.quaſi ex vulnere ſanies decurrit. ſed citius ſanies tergit̉ ſi in ꝯſideratōne nr̄afragilitas quaſi in manu teſta teneat̉.neqꝫ em̄ ꝑuipendenda ſunt. que qͣꝫuisvſqꝫ ad effectū non pertrahunt. tn̄ illicite in nr̄a mente verſant̉. ſed perfectamens ſolerter inuigilat vt nō ſolū peruerſa agere renuat. ſed oē etiā qd̓ in ſeper cogitatōes turpiter loquit̉ tergat.hec greg. A Notandū etiā ẜm dictū beati bern̄. in epl̓a ad carthuenẜ. ꝙille qui redit ad ꝯſcīam ſuam. inuenitibi de ꝯcupīa vel graues corroſiones.vel ſuaues delectationes. ⁊ inde multiplicat cogitationes. Qui vero iā cōcupiſcentiam ſuam aliquantulum vicit. qͣꝫdiu tamen veri boni maior ꝯcupiſcentia vel maior delectatō mentemeius non obtinuerit cum exoſa quadāvoluptate geſtorum. viſorum. audito-