LiberDiſt. III. Ca. II..II.

pitiat. nec in itinere ſupplantat. ſed opas bonum in fine actionis illaqueat.fuantoqꝫ vel domo cordis vel ab itinete oꝑe longius ſe receſſiſſe ſimulat. tād ad decipiendū bone actionis terminū aſtutius expectat. ⁊ quo īcautū quēb quaſi recedendo reddiderit. eo illoerentino nōnunqͣꝫ vulnere durius inanabiliuſqꝫ tranſfigit. intentōem qͥpte in bono oꝑe polluit. qꝛ cū facilia adEtipiendū corda hoīm ꝯſpicit eoꝝ deruetijs auram tranſitorij fauoris appont. vt in his que recta faciunt ad appeenſda yma fortitudine intentōnis inment̉. Unde recte de vnaquaqꝫ aīardueo miſere intentōnis capta per ꝓeretam d̓r Facti ſunt hoſtes eius in capte. Ac ſi aperte diceret̉. Cū bona intentōe ſumit̉ hinc aduerſantes vel ſpimns ab ip̄o cogitatōnis exordio prinpant̉. tantoqꝫ eā plenius poſſident.maanto per initiū dn̄antes tenent. CūAto intentōem vitiare non preualēt.pia poſitos laqueos tegit. vt ī eo qd̓re agit̉ cor ex latere invitium dirue⁊quatenus qd̓ inchoans aliter ꝓpoceat̉ in actōe longe aliter qͣꝫ ceperatrcuttat. ſepe eī dum bono operi lausmmīana obuiat. mentē operantis immtat. que qͣꝫuis queſita non fuerit tn̄dolata delectat. cuius delectatōe dumrens bene oꝑantis reſoluit̉ ab oī intēoms intime vigore diſſipat̉. Cum vezantiquus hoſtis neqꝫ in exordio inIonis ferit. neqꝫ in itinere actionistcipit duriores in fine laqueos tēſo tanto nequius obfidet. quantoIn ſibi temanſiſſe ad decipiendū viDos nāqꝫ fini ſuo oppoſitos ꝓpheaqueos ꝯſpexerat cū dicebat. Ipſianſeū meuꝫ obſeruabunt. qꝛ em̄ inaneo finis eſt corporis quid ꝑ hūcrerminus ſignat̉ actionis. Un̄ ⁊ eiretpenti d̓r. Ipſa tuuꝫ obſeruabit

caput ⁊ tu eius calcaneū. Caput quippe ſerpentis obſeruare eſt initia ſuggeſtionis eius aſpicere. ⁊ manu ſolliciteꝯſiderationis a cordis aditu fundituſextirpare. Qui tn̄ cū ab initio dep̄hendit̉ ꝑcutere calcaneū molit̉. qꝛ etſi ſuggeſtione prima intentōem nō ꝑcutit.deciꝑe in fine ꝯtendit. ſi aūt ſemel corin intentōe etiā corrumpit̉ ſequentisactionis medietas ⁊ terminꝰ ab hoſtecallido ſecure poſſidet̉. qm̄ totā ſibi arborē fructus ferre ꝯſpicit quā venienteradice vitauit. Tota itaqꝫ ꝟtute ꝑſpiciendus eſt fluuius oꝑis ſi purus emanat ex fonte cogitatōnis oī cura ſeruādus eſt a malicie puluere oculꝰ cordisne hoc qd̓ rectū in oꝑatione hoībꝰ oſtētat. ꝑ vitiū praue oꝑationis intorq̄at.Cauendū itaqꝫ eſt ne bona nr̄a paucaſint. curandū ne indiſcuſſa ne aut pauca agentes inuenīamur ſteriles. aut indiſcuſſa relinqn̄tes vecordes. hec gre.U Sed ⁊ hoc cū diligētia eſt ꝯſiderandū ꝙ antiquus hoſtis culpas an̄ ꝑpetratas ⁊ iā per pm̄am ⁊ dei mīam deletas an̄ oculos mentis reuocat ⁊ cogitatōe illicita nolentes pulſat. ⁊ quemoꝑe ꝑuerſo non p̄t maculare. laboratvt per cogitationes prauas valeat coreius inquinare. ſed idcirco homo nonnunqͣꝫ iſta patit̉. qꝛ in quibuſdā terrenis actibꝰ qͣꝫuis licitis libēter occupat̉vel ocio torpeſcit infrctūoſo. ꝑ qd̓ datoccaſionē dyabolo ſeip̄m temptandi.De hoc beatus greg. ix. mora. ſic dicitSciendū eſt ꝙ in quibuſdaꝫ factis ⁊certi de venia reddimur. ⁊ poſt ꝑpetratas culpas ad abſolutōnis nr̄e fiduciācorreptione ⁊ penitentia ſubſeqn̄te roboramur. ꝑpetrate tn̄ noſtre nequicieadhuc memoria tangimur. ⁊ cogitation illicita auerſi nolenteſqꝫ pulſam̄.Unde per iob dicit̉. Si peccaui ad horam peperciſti mihi. cur ab iniquitate

B. iiij.