Diſt. III. Ca. .II.Liber.II.

gitationem verſat torpet ab vtili oꝑe qꝛfatigat̉ illicita cogitatione. ꝯfilia multiplicat. ꝑuenire a concupita ſatagit.ad que obtinenda quoſdam ſecretiſſimos cauſarū meatus querit. Et qͣꝫuisnihil de concupitare receꝑit. habet tn̄in corde iam fructū concupiſcentie laborem rixe. graui itaqꝫ populo premitur. qui inueſtigantis auaricie tumultu vaſtat̉. Alius ſe tirannidi ſuperbieſubijcit ⁊ cor miſerum dum ꝯtra homines et igit vitio ſubſternit honoruꝫ ſublimiū infulas appetit. exaltari ſucceſſibus exquirit totumqꝫ qd̓ eſſe deſideratſibi apud ſemetipſuꝫ in cogitationibꝰdepingit. iaꝫ ſibi parare obſequia ſubditorū videt. iam ceteris eminet. iamalijs mala irrogat. alijs qui irrogauerint repenſat. iā ſemetipſum ſtipatuscuneis ad publicum procedit. iaꝫ quibus obſequijs fulciat̉ ꝯcupiſcit. Quiigitur tot fantaſmata cordi imprimitquid iſte aliud qͣꝫ ſomnium vigilansvidet. qꝛ ergo reꝝ cauſas fingit nimirum ſi iſte intrinſecus natas ex deſiderijs turbas portat. Ac contra ſancti viri qui nihil huius mundi appetunt nullis ꝓculdubio tumultibꝰ in corde premunt̉. Oēs quippe inordinatos deſiderioꝝ motus a cubiculo cordis manuſancte deſiderationis eijciunt ⁊ qꝛ tranfitoria cūcta deſpiciunt ex his naſcentes cogitationū moleſtias non patiuntur. ſolā namqꝫ eternam patriaꝫ appetunt ⁊ qꝛ huius mundi bona non diligunt magna etiam tranquillitate ꝑficiunt̉. Unde recte d̓r. Qui edificāt ſibi ſolitudines. Solitudines quippeedificare eſt a ſecreto cordis terrenoꝝtumultus expellere ⁊ vna intentione eterne patrie in amore intime quietisanhelare. an non cūctas cogitationuꝫrumultus expulerat. qui dicebat vnaꝫpecij a dn̄o hanc requiram. A tumultu

em̄ rerum tꝑalium magnum quoddſeceſſum pecierat. quietam menteꝫ:qua rāto purius deū cerneret qͣto hbatqꝫ ſe ſolum inueniret. hec gres.Sciendum etiā ꝙ antiquus hoſtis iibus modis bona noſtra inſequit̉ inetionem noſtrā ⁊ cogitationes poſſūcꝰdo vt rectū opus qd̓ gerimus cora eoſpectu ſummi iudicis viciet̉ aliqnein inchoatione boni oꝑis ꝓpoſituintentionē noſtrā molit̉ maculate.nam gloriam nobis ſuggerendo. nſadnon ꝓfecerit tunc in ipſa actione booꝑis ſtulticiā huius vane glorie ſolcordibꝰ noſtris ingerere. vt poſſit inviciare. ſi aūt nō p̄ualuerit tunc obonū circa finem actionis laborat iprplantare Iſta ꝯmemorat beatus gtes.jͣ. moral̓. exponens illud iob. Ne ſote peccauerint mei ⁊cͣ. ſic dicens. ꝯin cordibꝰ maledicunt cū recta nonꝰoꝑa non rectis noſtris cogitationꝰꝓdiunt. cū bona in aꝑto exeunt. ⁊etiā innoxia in occultis moliunt Hoquippe maledicunt etiam ip̄e menonoſtre ſi de ſe exiſtimāt habere qd̓ ſndeo maledicunt cun ſe ab illo accepſe vires intelligunt. ſed tamen proſꝰneribus propriam laudem quetulꝰSciendum vero eſt ꝙ bona noſtta dtiquus hoſtis tribus modis inſedvt videlicet hoc quod rectum cohominibus agitur. in interni iudicꝰconſpectu vicietur. Aliquando namain bono opere intentionem poſtultꝰomne quod in actione ſequit̉ eum. v.rum mundumqꝫ nō exeat quo hoc.origine perturbat. Aliquando vetoꝰtentionem boni operis viciare nō ẜualet. ſed in ipſa actione ſe quaſi inꝰnere ponit vt cū per propoſitū memſecurior quiſqꝫ ingredit̉ ſubiunctoꝰtenter vitio quaſi ex infidijs permꝰtur. Aliquando vero nec intentioneꝰ