Diſt. III. Ca. II.Liber.II.

mmagines cutpium actionum a quibꝰmitotiens ꝓcedit ad opus. De hocrrapion abdas in collatōne parꝝ ſicpicit. Puritatis ſtudentibꝰ plurimuꝫAſctt. vt carnaliū paſſionū ipſas maccelas ſibi primitus ſubtrahāt. quibꝰtoteſt vel occaſio vel recordatio earunem paſſionū egrotanti adhuc aūt geretati. nam corpori ne ꝯcupiſcentia īrectū temptet ꝓrumpere neceſſarionoles ⁊ materie illiciens ſubtrahenAt eſt. hec ſerapion V. Ad has auIn occaſiōes euadendas max ime valeda ſeculi. qꝛ ꝯuerſari in mundo ⁊re ſine anime periculo ſatis raruꝫ eſt.yſidoro qui dicit. Satis raruꝫ eſtfulſquis inter ſeculi voluptates poa bitijs maneat illibatus. in quien non cito implicet̉. aliquandottahat̉. nec em̄ poteſt eſſe ſecurusin periculo fuerit ꝓximus. hec yſido.Notandū eſt etiam de cogitaonibꝰ illicitis ꝙ cogitatōes peruerſon ſolum generant̉ ex ſenſibꝰ corAls. perumētiā nonnunqͣꝫ oriunt̉ exdeſtionibꝰ dyabolicis vel ꝓpria neprdentia. quocunqꝫ tn̄ modo oriunt̉.geſt eis reſiſtendū. ⁊ diligenti cubet vnuſquiſqꝫ cogitatōes ſuas dicrere. ⁊ ad primū motū malas reſte. ⁊ bonas approbare ⁊ ſuſciꝑede criſoſt. exhortando dicit. Eſt turmū atqꝫ perfectiſſimū vt aſſueſcatnus ſollicitus ſꝑ ⁊ peruigili cuſtopiſcernere cogitatōes ſuas ad prianimi motū approbare vel improſu id cogitet. vt vel bonas cogitaalat. vel ſtatim malas extinguatenaqꝫ fons eſt boni vel origo pect. ibi maxime oportet obſeruareperū vbi naſci ſolet. ſtatimqꝫ ad prir temptationis al̓s cogitatōnis fatmalū anteqͣꝫ creſcat reſtrīgeredam adhuc eſt in cogitatiōe. hec

criſo. Mēs enim que ſtatim repugnatillecebroſe cogitationi non cito rapit̉in ꝑuerſam delectatōnem. Un̄ richardus de ſancto victore. Mens que ſtatīrepugnat ⁊ reſtringit illecebroſam cogitatōem non facile rapit̉ in prauā delectatōem ſicut ⁊ culpa que ꝓhibet̉ ante prauū ꝯſenſum uunqͣꝫ trāſit in actūHec richardus. Unde cum aliquis ꝑillicitam cogitatōem pulſat̉ non permittat eam in corde ſuo creſcere. ſꝫ viriliter reſiſtat ⁊ a domicilio mētis ſueſtatim cum ſentit̉ debet reijcere eā Unde beatus iheronimus. Nolo vt finascogitatōem creſcere. dum ꝑuus eſt hoſtis interfice. nequicia elidat̉ in ſemīeEt yſidorus. Cuꝫ tetit illat cogitatiocum tibi aliquid ſuggerat illicitū. nōibi teneas animum. calca ſerpentis caput. calca praue cogitationis initium.eſt em̄ periculum in mora. hec yſidorꝰ.Quia qui cogitationi male in principio non reſiſtit. facilius poſtmodū ipſa praua cogitatio ad ꝯſenſum peccati⁊ ad opus peruerſum adducit. Undebeatus origenes. Duꝫ enim cogitatiomala in initijs ē facile p̄t abijci a cordenā ſi freqn̄r iteret̉ ⁊ diu ꝑmaneat adducit animā ſine dubio ad ꝯſenſum. ⁊poſt ꝯſenſum intra cor ſuum ꝯfirmatūcertuꝫ eſt qꝛ ad peccati tendat effectūdū in initijs eſt ⁊ puſilla ergo capi debet ⁊ abijci. ne ſi adulta fuerit ⁊ inueterata iam non poſſit expelli. hec origen̄P Et notandū ꝙ in illa ſolūmōcogitatione que ſuggeſtionibꝰ prauisꝯſentit eſt peccatum. nam ꝑuerſa corda non ſolum peccato ꝯſentiunt. ſed ⁊facto ſi occurreret oportunitas perficere illicitum ꝯcupiſcunt: ⁊ tales iaꝫ reide crimīe in ꝯſpectu ſui ꝯditoris tenētur. Unde beatus iheronimus. In illatm̄ cogitatione peccatuꝫ eſt que ſuggeſtionibꝰ ꝯſenſum dedit. que malū ſuū

B. ij.