Diſt. III. Ca. .II.Liber .II.

Iblande fouet. que in factum geſſit irrūpere. huius cogitatio etiā ſi aliquo caſu impedita non impleat voluntatē. nihilominus actione criminis ꝯdemnatur a dn̄o. Dicit etiā beatus greg. Cūceproboꝝ mentibꝰ occaſio ꝑpetrandipeccata deeſt. defiderioꝝ cogitationeseoꝝ cordibꝰ nullatenus deſunt. ⁊ cumdiabolū nō ſemꝑ ſequunt̉ in oꝑe ſemper tn̄ ſe illi obligant in cogitatōe. hecgrego. Et qͣꝫuis preuenire prauis cogitationibꝰ non ſit in noſtro arbitrio.tn̄ delectari in ip̄is cuꝫ deliberatione ⁊ꝯſentire ad nrāꝫ ꝑtinet volūtatē Qd̓ ꝓbat yſidorus ſic dicens. Non eſt arbitrij noſtri cogitationis praue ſuggeſtionbꝰ p̄uenixi. iacere aūt in aīmo cogitationem. noſtre attinet voluntati. illd̓ergo ad culpam non redigit̉. iſtud em̄culpe imputet̉. nam cogitationes illicitas occurrere demonū eſt cogitationibꝰ oblectari ꝑuerſis nr̄m eſt. Un̄ deiſeruus iudicio timoris dei eoꝝ tēptamenta a ſeipſo reijcit boniſqꝫ ꝯtra obiectis cogitationibꝰ turpibꝰ a ſe repellit. ideoqꝫ ſi prius praue cogitationi reſiſtamus. in lapſum oꝑis non incurrimus. hec yſido. Q Cōſiderandūaūt nūc eſt ꝙ cogitationū principia extribꝰ ꝓcedunt videlicet ex deo ex diabolo ⁊ ex nobis Ex deo quidē ſunt ſpirituſſancti cū illuſtratione nos viſitare dignat̉ erigens nos ad ſublimiorēꝓfectum ⁊ in quibꝰ vel minus acquiſiuimus vel deſidioſe agentes ſeꝑati ſumus ſaluberrima ꝯpunctione caſtigatvel reſerat nobis celeſtia ſacramēta ⁊ꝓpoſitum noſtrum ad meliores actusvoluntatēqꝫ ꝯuertit. Ex diabolo veronaſcit̉ cogitationū ſeries cū ſubuertere nos tam vitioꝝ delectatione qͣꝫ etiāoccultis conatur inſidijs. ſubtiliſſimacalliditate mala pro bonis fraudulenter oſtentās. ⁊ tranſfigurans ſe nobis

in angelum lucis Ex nobis autem duntur cum eorum que gerimus ver sſimus vel audiuimus naturaliter tecordamur. De quibꝰ dauid dicit. voſus cognouit cogitationes hominuquando vane ſunt. hanc igitur tripatitam rationeꝫ oportet nos obſetuatꝰ⁊ vniuerſas cogitationes que metdoin corde noſtro ſagaci diſcretione dꝰcutere. origines eorum ⁊ cauſas aueꝰreſqꝫ primitus indagantes. vt quaſtꝰeis nos p̄bere debemus ex illorum inerito qui eas ſuggerunt deſiderare toſimus. Et notandum ꝙ omnipotendeus per ſpm̄ſanctum ſuggerit nobꝰbona ⁊ ſancta. Unde ipſe dominus ꝰeuangelio dicit. Paraliticus aut ſtrituſſanctus quem mittet pater in nomine meo ille vos docebit oīa ⁊ ſndbret vobis omnia videlicet que ꝑtineꝰad ſalutem. Nam vnctio dulcis eſagratie docet nos de omnibus. que ſabria iuſta ⁊ ſancta ſunt Malignus abſpiritus guſtum ſue praue dulcediꝑuerſis hoībꝰ propinat. eos ad dibēſa vitia ⁊ peccata inſtigando. Deledicit beatus gregorius. xv. moralꝰabolus guſtum ſue dulcedinis. aſper ſuperbiā. alijs per auaritiam. alaper inuidiam. alijs per fallaciaꝫ. aaper luxuriam porrigit ⁊ ad quanta ꝰtiorum genera ꝑtrahit quaſi dinſcednis ſue potus propinat. nam aliqusin mente ſuperbum per ſuadet. ſt doce quod d̓t quia videri prelatus celeꝰris homo ꝑuerſus appetit̉ duꝫ mentꝰuaricia infundit̉. ſit dulce qd̓ ſodquia per habundantiam neceſſitasꝰtatur. duꝫ aliquid de inuidia ſubsſit dulce quod d̓t. quia peruerſa medum alterum decreſcere viderit ſe ſnorem minime videri putat. Cum ꝰquid de ſallacia perſuadet. ſit duſceſuggerit. quia eo ip̄o quo ceteros ſalꝰ