Diſt. III. Ca. l.XLiber .II.

rior ⁊ iſta ꝯcupiſcentia ſic procedit qꝛprimo ex aſpectu mulieris cauſat̉ ꝯcupiſcentia in appetitu ſenſitiuo. qui d̓rſenſualitas ⁊ preuenit actum rōnis. ⁊ſic non eſt etiam peccatum veniale necmortale. qꝛ talis motus ſenſualitatisnon eſt in poteſtate homīs ⁊ ꝑ ꝯn̄s nōpeccatum ſed retentio huius ꝯcupiſcentie poſtqͣꝫ ꝯcepta eſt bene eſt peccatum. Unde d̓t beatus auguſtinus. Nōeſt in poteſtate noſtra quatenus viſisnon tangamur ſed eſt in poteſtate noſtra ea reſpūere vel acceptare ⁊ ſic patꝫꝙ predictus motus ſenſualitatis noneſt peccatuꝫ ſed eſt materia exercendevirtutis. ſi ei reſiſtat̉ ꝑ rōnem. ſi aūt teneat̉ ꝑ delectationem moroſam abſqꝯſenſu. tunc eſt peccatum veniale. ſi autem ſequat̉ ꝯſenſus in aīmo tūc eſt peccatum mortale etiam anteqͣꝫ exprimatur facto vel ſigno ⁊ ideo de tali ꝯcupiſcentia que eſt ꝯſenſus d̓t ſaluator. iaꝫmechatus eſt eam in corde ſuo. hec gloſa. Unde cū pulſamur ꝑ illicitos motus ſiue ſint naturales ſiue ſenſuales fiue ſint ex ſuggeſtionibꝰ diabolicis procedentes repugnandū eſt illis. ⁊ nonꝯſentiendum ne in noſtro mortali corpore ꝓpter talē ꝯſenſum regnet peccatum De hoc beatus grego. xxj. moral̓.ſic d̓t. Habere me poſſeſſorem excelſorum conditorrennuit. ſi mens mea ante ꝯſpectū illius in infimis deſiderijstabeſcit Sed ſciendum eſt aliud eē qd̓aīmus de temptatione carnis patituraliud vero cū pꝯſenſum delectatōnibꝰobligat̉. plerūqꝫ em̄ cogitatiōe prauapulſat̉ ſed renitit̉. plerumqꝫ aūt cū ꝑuerſum quid ꝯſpicit hoc intra ſemetipſum etiaꝫ ꝑ deſideriū voluit. ⁊ nimirum mētem nequaqͣꝫ cogitatio immūda inquinat cum eam pulſat ſed cumhāc ſibi per delectationem ſubiugat.I Hinc etiaꝫ p̄dicator egregius

d̓i Temptatio vos non apprehendat iiſi humana Humana quippe temptaloeſt. qua plerūqꝫ in cogitatione tansmur etiam nolentes. qꝛ nonnunqꝫ incita ad aīm veriūt. hoc vtiqꝫ ex nobiꝰipſis ex hūanitatis corruptibilis podere habemus. iaꝫ vero demonica eſiꝰnon humana temptatio. cū ad hoc acarnis corruptibilitas ſuggerit ꝑ toſenſum. ſe anmus aſtringit. Hinc ſisrum d̓t. Non regnet peccatū in vemiamortali corpore. Peccatum quippeꝰmortali corpore nō eſſe ſed regnate ſhibuit qꝛ in carne corruptibili non rognare poteſt ſed nō eſſe nō poteſt. hoip̄m namqꝫ ei de peccato temptati ſꝫcatum eſt. quo qꝛ qͣꝫdiu viuimus plecte omnimode nō caremus. ſancta pedicatio que hoc expellere plene nō ptuit ei de noſtri cordis habitaculo legnum tulit. vt appetitus illicitus ⁊ nplerumqꝫ bonis noſtris cogitationoocculte ſe quaſi fur inſerit ſaltem n̄gredit̉ non dominet̉. Hec greg. Pocti namqꝫ cū carnis inordinatos mnstus in ſemetipſis ꝯſurgere ſentiut dꝰriliter refiſtūt qꝛ temptationū monanon ꝯſuetudo ſuccumbere ſed bene ꝰgendo reſiſtere nouerunt. De taſiblꝰidē beatus gre. xxvj. moral̓. exponeꝰillud dictū Reges in ſolio collocatꝰternū ſic ait Bn̄ ſcī viri reges vtꝰꝰqꝛ p̄lati cūctis motibꝰ carnis mō ſurie appetitum frenant. modo auaticꝰeſtum tꝑant. modo gloriam elatioliꝰinclinant. vel ſuggeſtiones linoris oruunt. modo ignem furoris extinsReges ſunt ergo. qꝛ temptationirum motibꝰ non ꝯſentiendo ſuccdꝰre ſed regendo preeſſe nouerūt. qꝛ ſstur ab hac poteſtate regiminis ad deſtatē tranſeunt retributionis dicatcte Reges in ſolio collocat in et etſemerip ſos en̄i regendo adteſblꝰ