Liber .II.Diſt. III. Ca. I.

lis in ſenſualitate ſit peccatuꝫ. non tn̄bc mortale erit ſed tm̄modo venialeſe boſuntas non habet ꝯpletum domiimū ſuper primos motus. qui ſunt ſenſualitatis. vt in illis actibꝰ qui ex imtetio voluntatis ꝓcedunt. ſed hn̄t incis dn̄ium ꝯpletū ſicut eſt in illis actidas qui nō ꝑ imperiū ratōnis ꝓcedūttin voluntas tales motus ſenſuali tars impedite p̄t ⁊ iō ſunt pctā venialiah Dicit̉ aūt talis motus primꝰpttm veniale triplici rōne. Primo. qꝛſouet ad illicitū. Scd̓o qꝛ ſunt quopammō voluntarij non ẜm ſe. qꝛ vt diti eſt non impediunt̉ a voluntate Terro ꝓpter delectatōem annexā. cū enimtet delectatōem ꝯiungit̉ creature.otenebrat̉ ⁊ peiorat̉. ſicut qn̄ ꝯiungitut deo illuīnatur ⁊ meliorat̉. De hoctiplici al̓s duplici motu inordinatomue ꝯcupīa ſic dicit Alanus. Omnisꝯcupiſcibilitas ad ille cebras eſt vitiūfeccato. Omnis em̄ motus ꝯcupīenecebris eſt peccatū ex vitio. Eſt autēcupiſcibilitas ꝓnitas qua quis proms eſt ad peccanduꝫ. Concupīa veroceip̄ſe actus ꝯcupiſcendi. Aliqn̄ autēcupiſcentia ꝓcedit quidā motusmn eſt circa delectatōem ⁊ circa arbitū ſibertatē. vt qn̄ videns homo mulitem pelit nolit mouet̉ in hoc tn̄ nō deciat̉. nec tn̄ talis motus ꝯcupīa ſedcupiſcentiā eſt. non illecebris. ſꝫrimſecebras. ⁊ talis motus vitiū eſtfeccato ſed non eſt peccatū eo ꝙ nōtenes pelle ⁊ nolle. Un̄ omnis vitōrs motus originē habuit a pctō priIrpentis pel a peccato originali. aliovrbero primū motuꝫ ſequit̉ delectaroduē eſt in illecebris ⁊ in ꝯcupiſcentunc enim ꝯcupiſcit homo ⁊ illececolo mouetur. ⁊ talis motus eſt pctm̄an ꝓcedens vitio. hec alanus. Sꝫgendū eſt ſic ꝙ delectatō ſeqn̄s

primum motum ſi ſtatim ei non reſiſtitur ſed incaute in mente voluit̉ eſt peccatum veniale. Si auteꝫ ꝯſenſerimusilli primo motui tunc nos dicimꝰ ſimpliciter peccatū operari. H Eſtaūt ꝯſenſus ꝯpletus in cogitatōne qn̄mora voluntaria in mentis reuolutōeaccidit cogitationi ꝯtinuans cogitationem in ꝓpoſito. ſed declinans in ip̄acogitatōne tanqͣꝫ in finem ꝓpter quemdicit̉ ꝯſenſus in cogitatōem ⁊ delectationem peccatū efficere. qꝛ licet acceſſus ⁊ receſſus cogitationuꝫ in menteſit fortuitus ⁊ delectationis ſubſecutōſit ineuitabilis. tamen in cogitationemorari vſqꝫ ad nimiam reuolutōnem⁊ in delectatione vſqꝫ ad longā oblectatōem eſt in noſtra voluntate. cū poſſimꝰ nos in primo motu auertere mentem a cogitatōe nimia ⁊ delectatione.Unde iheremie d̓r. Uſqꝫ quo morabūtur in te cogitatōnes noxie. Ex hoc ꝙdicit morabunt̉ patet ꝙ nō cogitatioſimpliciter. ſed mora que accidit perꝯſenſum in cogitatione ꝓpter delectationem reprehendit̉ ⁊ damnatur imocogitatio veniens ⁊ impugnans videtur eſſe occaſio meriti. quando ſtatimer reſiſtitur. Unde beatus auguſtinusin de verbis domini. Sunt qui res illicitas obuias cogitationibus ſuis itaprorſus abijciunt. vt nec in ipſis delectentur. Sunt qui delectantur ⁊ nonconſentiunt. in quibus nondum perfecta eſt mors ſꝫ quodammodo inchoata. Si vero delectationi accedat conſenſus. iam eſt mortis damnatio. Dicitur etiam de concupiſcentia ⁊ de motu ſenſualitatis in gloſa magiſtri Nycolai de lyra ſuper illo verbo. Omnisqui viderit mulierem ad concupiſcēdum eam ⁊cͣ. Uidere abſolute mulierem non eſt malum. ſed in quantumex ipſo ſequitur concupiſcentia inte-