Liber .II.Diſt. III. Ca .I.

Liber .II.perpetrat̉. beemoth iſte prius illicitaſuggerens linguā exerit. poſt ad delectationē ꝑtrahens dentē figit. ad extremū ꝟo ꝑ ꝯſenſioneꝫ poſſidens caudāſtringit. Hinc eſt ꝙ nōnulli peccata lōgo vſu ꝑpetrata in ſemetip̄is ip̄i reprehendūt atqꝫ hec ex iudicio fugiūt. ſedvitare opere nec decertantes poſſunt.qꝛ dū beemoth iſtius caput non ꝯterit̉plerūqꝫ cauda ⁊ nolentes ligant̉. quiꝯtra eos cedri more induruit. qꝛ a blāda voluptate exordij vſqꝫ ad violentiāretentionis excreuit. Dicat̉ ergo ſtringit caudā ſuaꝫ quaſi cedrum. vt tantoquiſquis dꝫ initia temptationis fugere. quāto finē eius intelligit citius ſolui non poſſe. hec greg. E Notandūetiā ꝙ īpetus diaboli in principio valde eſt ad toleranduꝫ grauius. ſi ꝟo ſtatim ei viriliter reſiſtat̉ efficit̉ debilis.⁊ quanto plus ꝑ reſiſtentiā repellitur.tanto magis eius vires debilitant̉. dehoc criſoſto. ſic d̓t. In primis grauis ēimpetus diaboli ⁊ intolerabilis. queꝫſi quis forti aīo ſuſtinuerit. eū in ſcd̓oiuueniet infirmiorem. quāto em̄ plusꝑcuſſus fuerit. tanto magis frigeſcit ⁊deficit. hec criſoſto. Uigilandum itaqeſt ꝯtra antiquū hoſtem ⁊ cū omni ſtudio eius prauis ſuggeſtionibꝰ reſiſtendū. qꝛ ſicut ꝯtra ꝯſentientes eſt fortisvt leo. ita contra reſiſtētes eſt debilisvt formica. Quod beatus greg. v. moral̓. tangit ſic dicens. Omne pctm̄ hoſtis antiquus ſuadet ſed nos eius ſua ſionibꝰ ꝯſentiēdo ꝑpetramus. ātiquusem̄ hoſtis nos ad culpam ſine noſtra volūtate nō rapit. qꝛ ille qd̓ male nobisſuggerit nos ſeqn̄do ex volūtate ꝓpriaīpleuimus. Si em̄ prime ſuggeſtionimaligni ſpūs nō reſiſtit̉. repēte totusad interna cordis dū non ſentit̉ illabitur Antiquus em̄ hoſtis ſicut ꝯtra ꝯſentientes fortis eſt. ita cōtra reſiſtentes

debilis. Si em̄ eius ſuggeſtōibꝰ andiſus prebet̉. quaſi leo tolerari nequatbp̄t. Si aūt ei reſiſtit̉. qͣſi formica atierit̉. alijs gͦ leo. alijs formica. qꝛ crudꝰlitatē illius carnales vix tolerant. iritales ꝟo illius firmitatem virtutꝰꝰpede calcant Facile quippe inimicoreſiſtit̉. ſi non ei vel in multis lapſibꝰ veelin vno diu ꝯſentiat̉. Si vero eius ſiſionibꝰ ara ſubeſſe ꝯſueuerit. quantoſei crebrius ſubijcit. tanto eū ſibi venerabilem facit. vt ei reluctari non halat. qꝛ nimirum malignus aduerſatibꝰcontra hanc ex praua conſuetudine suictam quaſi more gigantis pugnaDe hoc etiam yſidorus ſic dicit. Soenim ſuggeſtiones diaboli non tecelrit. in eius infidias minime trāſit. īfacile in ꝯſequenti oꝑe repellit. ſima oblectamenta ip̄ius reſpuunt. dꝰbolus em̄ eſt ſerpens lubricus. cuius ꝰcapiti id eſt prime ſuggeſtioni nō telꝰſtit̉. totus in interna labit̉. Tēptatonū diabolicaꝝ initia fragilia ſunt. qdſi non cauent̉ ſed ꝑ vſum in ꝯſuctuoꝰnem tranſeunt. in nouiſſimis fortusꝯualeſcūt. ita vt aūt nūqͣꝫ aut cū diꝰcultate vincant̉. hec yſidorus.Notandum etiam ꝙ duplex eſt in nobis principiū motiuū operans p̄clꝰvnū qd̓ operat̉ in nobis nolentibꝰprimus motus fomitis. quem quidꝰdoctor appellat ꝯcupiſcentiam ſibe ꝰſiderium ſiue languorē nature. ⁊ ntꝰille motus operet̉ peccatum in nobꝰſtimulando. ⁊ nos non operemut coſentiendo. nos tamen etiam illudmur oꝑari licet nolentes. ex eo ꝙ ifomes alquo incipit primus motuscupiſcentie eſt languor nature ntē ſꝰaliene. hec aūt iniquitas non eſt cuꝑſonalis ſed pene noſtre nobis orisnaliter inflicte. Scd̓o primus molꝰoperans peccatū eſt in ſenſualitate ⁊ a