Liber .II.Diſt. II. Ca. XV.

rum ⁊ ꝯtinentem. deum dilexiſſe. ⁊ cetetas virtutes habuiſſe niſi adeſſet perſeuerantia. Cū enim oēs virtutes curtant̉. ſola ꝑſeuerantia accipit brauiū.qe nō ille qui inceꝑit. ſed qui ꝑſeueraretit in bonis operibꝰ hic erit ſaluus.an dicit hugo. Inchoata virtus nonpdeſt niſi ad finem ꝓducat̉ Et ideo ꝑſeuerantia valde nccāria nobis ē vt indono qd̓ per dei grām recte inchoamꝰꝯſtanter vſqꝫ ad finē ꝑſeueremus. hecpugo. Ipſa namqꝫ ꝑſeuerātia virtuseit multū laudabilis. qꝛ eſt nutrix adretitū. ꝯſtantie filia. ⁊ ꝓpugnaculumanctitatis. fine quo nemo poterit deūAſdete. De cuius etiā ꝯmendatōe beatus ber. d̓t. Perſeuerantia eſt vnica redis filia. finis virtutū. earūqꝫ ꝯſummaro. totius boni repoſitoriū. ⁊ virtus ſire qua nullus videbit deū. abſqꝫ victotra em̄ nec qui pugnat victoriam. necpalinā victor ꝯſequit̉. vigor eſt viriū.rattix ad meritum. mediatrix ad premū. ſoror patīe. ꝯſtantie filia. amicavacis. amiciciaꝝ nodus. vnanimitare pinculū. ſanctitatis ꝓpugnaculuꝫ.oſſe per ſeuerantiā nec obſequiū mercuē hꝫ. nec beneficium grām. nec lauem fortitudo. ſola ē cui eternitas redoſiut vel potius que eternitati hominēcadit. dicente dn̄o. Qui ꝑſeuerauet pſqꝫ in finē ſaluus erit. hec bernar.Sebet ergo homo ſe in bono ꝯtinuareinceſſanter noua prioribꝰ ſuꝑaddecne ꝯtingat eū in bonis ac virtuoſiscet ſonibꝰ torpeſcere ⁊ deficere. Un̄ berrus ber. Hequaqͣꝫ ſufficit ſemel vel ſeando̓ oꝑari qd̓ bonū eſt niſi inceſſantaddas nouū prioribꝰ. alioquin iare marceſcit flos primi operis. atqꝫreo pirtus ⁊ vigor in breui terminat̉mno alijs atqꝫ alijs ſubiectis pietatisretibꝰ ꝯtinue reparent̉. Hec bern̄.INec debet aliquis ꝓpter verba

deriſoria vel quecūqꝫ alia bonū opusobmittere. nā ſunt nōnulli qui aliquaagere ꝓponunt. ſed cū ab alijs deridentur. ꝓtinus ab intentione bona quamꝓpoſuerūt reſiliunt. Unde beatus grego. Sepe namqꝫ aliqua agenda bonaꝓponimus. ſꝫ ſi vnus ꝯtra nos leuiſſimus ſermo irridentis eruꝑit. ab intētione actōnis noſtre fracti protinus ⁊ꝯfuſi diſcedimus. hec gregorius. Etſciendum ꝙ incipientibꝰ bona operapremium ꝓmittit̉. ſed ſolum ꝑſeuerātibus datur. qꝛ in vanum opus bonuꝫagit̉ ſi ante finem vite deſerat̉. Undeyſidorus. Inchoantibꝰ premiū ꝓmittitur. perſeuerantibꝰ dat̉. tunc placetdeo ꝯuerſatio noſtra quando bonū qd̓inchoamus perſeuerāti fine implemꝰ.Unum quemqꝫ deus de fine nō de preter ita vita iudicabit. Uirtus ergo boin operis ꝑſeuerantia eſt. incaſſum qͥppe bonū agitur ſi ante terminū vite deſerat̉. hec yfidorus. Notandū ꝙ virtus ꝑſeuerantie in bono eternitatis hꝫſimilitudinē per quam tanqͣꝫ per nr̄meternū mercabimus eternū dei. qꝛ eterna vita perſeueranti in bono eſt penetrabilis. Teſte ſeneca qui d̓t In excelſo eſt vita beata. ſed perſeueranti penetrabilis eſt. Et ſciendū ꝙ ꝟa ⁊ efficaxper ſeuerantia in ſuis ſemper debet exexcitijs augeri. creſcere ⁊ ꝓficere. quiavel ſi affectus de uotionis vel operis effectus remittit̉ vel ex negligentia attenuat̉. paulatim deficere incipit donecpenitus extinguat̉. Unde apoſtolus.Non coronabit̉ niſi qui legitime certauerit. vocans legitimū certamen noſtri ꝓfectus ꝯtinuū incremētū. Dicitetiā beatus bern̄. Nulla vnqͣꝫ ſeruū deinon dico dies ſed nec hora inueniat niſi in exercitij labore. A Sed adhoc faciendum. quattuor ſunt nobisneceſſaria bona. ſcilicet oꝑatio. inter