Liber .II.Diſt. II. Ca. XV.

Qui etiam deſiderat non triſtari ſedfrequenter in aīmo gaudere ſtudeat bene viuere. Un̄ hugo de ſancto victore.Uis nūqͣꝫ eſſe triſtis bene viue. bona vita ſemꝑ gaudiū habet. nec etiā obmittendū eſt bonū opus ꝓpter aliquā negligentiam aut deſidiam noſtrā. ne ꝯtingat mentē in vltimo examine gemere⁊ pro tꝑe inutiliter ſine fructu ſpūaliexpenſo lugere. De hoc beatus bernar.lamentando ſic dicens. O dn̄e deusquot tꝑa effluxerunt in quibꝰ ſine fructu vt aſpicio vixi. qūo corā te ſubſiſtam. qūo ad te leuare potero faciē meam in illo magno ⁊ terribili examine.qn̄ numerari iuſſeris. omnes diesmeos querens fructum meum O dn̄ecur intermiſi vllo tꝑe verſari te in corde meo tota mēti amplecti. in tua dulcedine delectari oīa interiora mea vbitunc erant qn̄ tecū non erant. cū habeat a te omnis creatura quicquid habetdeſiderabile laudabile aut delectabileHec beatus bern̄. T Sed ⁊ hoc notandum ꝙ in oꝑbꝰ bonis quiſqꝫ humilitatem habere debet ⁊ illa attribuere debet gratie diuine. peccata aūt ſibiaſcribere. Unde aug. in libro de ꝟbisdomini. Caue o criſtiane ſuꝑbiā. licetem̄ ſanctoꝝ imitator ſis. totum ſemꝑgratie deputa Quia vt eēt aliquid gratie in te dei non tuū meritū fuit. ip̄iusergo totum deputa pietati ꝙ aūt peccator es tue imquitati aſcribe. Eſto accuſator tuus ⁊ ille erit indultor omneem̄ crimen qd̓ facimus vel pctm̄ eſt noſtre negligentie ⁊ omnis virtus ⁊ ſanctitas dei eſt indulgentie conuerſi addeum. hec auguſti. Magna namqꝫ virtus eſt bona actio cū humilitate. ꝑ hocem̄ reddit̉ homo diuinus. Unde dicitIſaac abbas. Bona oꝑatio eſt humilitas. hominem deū faciens ſuꝑ terraꝫIgit̉ laborādum eſt vt in bonis oꝑbꝰ

que gerimus: humilitatē cordis ſemper habeamus ⁊ cū bona opera noſſtaad noticiam alioꝝ ꝑuenerint glorſamdei ⁊ edificationē ꝓximoꝝ ꝑ hocnbnoſtram vanam gloriam requiramdꝰne meritū noſtꝝ apud deū ꝓptet hmoſtultam vanitatem amittamus. Unobeatus augu. in libro de verbis dominQuiſquis ita vult videri ab hominooꝑa ſua. vt ille glorificet̉ a quo ea quꝰin illo vident̉ accepit. ⁊ ſic ad imſodum bonum idē ip̄i qui vident puoeꝰtur. vere eius lumen lucet corā hoīdqꝛ lux de illo caritatis radiat. non ſptbie fumus euomit̉ ⁊ in eo cauet. ne iſticiā ſuam faciat coram hoībꝰ. vt podeat̉ ab eis. qꝛ nec ſuam deputat̉ ſſtaiuſticiam. hec augu. Bona ergo oꝑaᵈſumma diligentia exerceamus. nehoc qd̓ agimus vanam gloriam tedꝰramus. ſed oīa in gloria dei agetenꝰdeamus vt pro bonis noſtris actiolovitam eternā poſſidere valeamus:FFiliusOſt diuerſoꝝ operū bonoꝝ talꝰinterioꝝ qͣꝫ exteriorum inſortione. nunc etiam de virtutē ꝑſenctꝰtie cupro edoceri.¶ Ca. .XV. Palet. 6Fire debes qpoſtqͣꝫ omniū virtutū adepuquis fuerit ꝑticipium. nondū in imꝰſpectu dei apparet glorioſus. nin vietutum conſummatrix aſſit. videntꝰperſeuerātia. quia nullus omnino motalis quantum cunqꝫ perfectus ſapaꝰdus eſt in vita ſua. niſi prius hocodlꝰinchoatum. bono ⁊ felici fineꝯcludꝰEſt em̄ ꝑſeuerantia finis ac ꝯſūmalivittutum. parū em̄ valet fuiſſe tenoſuꝫ. fuiſſe humilē patientē fuiſſe deꝰꝰ