Liber .II.Diſt. II. Ca. XII.

pittute regulamur al̓s religamur diuino cultui. Pietas eſt virtus qua parētibo pel potentibꝰ honorem debituꝫ expicemus. non ſolum inveneratōe ſedctiam in exhibitione neceſſariorum.Seueritas eſt virtus qua ꝯmuni vtilitate ſeruata diſtricte agimus in ſupplitus teddendis. vt non relinquamusaliquid de pena debita. Innocētia eſtſualitas mentis onus iuris nō formibans Reuerentia eſt virtus qͣ primisſoſttis vel aliqua prelatione ſublimibus debitū honorificationis culmē expibemus. Hec diuidit̉ in duas ꝑtes.nn beneratōem que eſt virtus quā reuetentiam exhibemus maioribus in cortoris humiliatōe. geſtu. nutu. ⁊ verbotum emiſſiōe. in obedientiā que eſt cāſte iuſſionis effectus. Miſeri cordiaſt pirtus per quā animus in calam itae alterius mouetur. F Et ſciend̓ypictus perducere ſolet hominem adiam eternaꝫ. que virtus maxime eſtvmor dei de quo cetere virtutes procedant. ⁊ etiam virtutes cardinales. q̄am habite fuerint dilectionem dei ⁊timi in mente cuſtodiunt ⁊ ꝯſeruātIſſ de beatus auguſtinus Uirtus ad beram vitam nos perducit. ſed virtuteꝫmpūl eē affirmauerim niſi per ſummūnore dei. Nam ⁊ illud qd̓ virtus quamn partita dicit̉ ex ipſius amore vaquodam affectu d̓r. Eſt enim temretantia amor integꝝ ſeprebēs ei qd̓rat̉. Fortitudo amor facile tolerāsꝯnna ꝓpter id quod amat̉ Iuſticia anor ſoli amato ſeruiens. ⁊ ideo rectedininans. Prudentia amor eoꝝ quiyad iuuat̉ ab eis. quibꝰ impedit̉ ſapacitet eligens. Sed hunc amorē nōoiuſlibet ſed dei eſſe diximus .i. ſumprooni. ſumme. ſapīe. ſumme cōcorde. Eſt etiam caritas ſimplex ⁊ purairē ſpiritu ſancto inſpirata perducit

ad filium per quem cognoſcitur paterOmne aūt officiū temperantie eſt exuere veterem hominem ⁊ in deo renouaxi .i. ꝯtemnere omnes illecebras corporeas ⁊ laudeꝫ popularem. totumqꝫamorem ad diuina ꝯferre. ne ſubijciatſe homo per peccata his rebꝰ mortalibus vite regulā vtroqꝫ teſtamento formatam vt eoꝝ nihil per ſe diligat. nihil appetendum putet. ſed ad vite huius atqꝫ officioꝝ neceſſitatē (quantuꝫſatis eſt) vſurpet vtentis modeſtia nōamantis affectu. ſi em̄ deus eſt ſummūbonum hominis. nihil aliud eſt homini bene viuere qͣꝫ toto corde. tota aīmatota mente deuꝫ diligere. a quo exiſtitvt incorruptus in eo amor cuſtodiat̉.quod eſt temꝑantie. nullis frangat̉ incommodis qd̓ eſt fortitudinis. nullisalijs ſeruiat qd̓ eſt iuſticie vigilet ī diſcernendis rebꝰ. ne fallacia ſubrepat.qd̓ eſt prudentie. hec eſt hominis vnaperfectio qua ſola impetrat̉ vt caritate inveritate perfruat̉. non poteſt autēſeipſum diligere qui deuꝫ diligit. imoille ſolus ſe diligit qui deuꝫ diligit. qꝛſedule agit vt ſummo bono perfruat̉.qd̓ aūt agis tecum agendum eſt cum ꝓximo. ſcꝫ vt ad id bonum ad quod ipſe tendis eum adducas. illud enim eſtvnum bonum quod omnibꝰ tecū tendentibꝰ non ſit anguſtum. Ex qua ſcꝫdilectione ꝓximi naſcunt̉ officia ſocietatis humane. in quibus non erraredifficile eſt Duobꝰ enim modis peccatur in homine. vno ſi ledatur. alio cuꝫpoteſt non adiuuatur. hec auguſtinus.Et ſic patet de quatuor virtutibus cardinalibus.Filius.Upio etiam aliqua ſcire de ꝯſiliis ad que tenētur religioſi factaprofeſſione. anno probationis expirato.Capl̓m XIII. Pa

A. ij.