Liber .II.Diſt. II. Ca. XII.
rius. nec formides vt timidus. namtimidum nō facit niſi rep̄henſibilis vite ꝯſcīa mala. hec ſeneca. Et notandūꝙ fortitudo eſt immobilis inter aduerſa animi laboꝝ ⁊ ꝑiculoꝝ ſuſceptio. q̄nec aduerſitatis incurſu frangit̉. necblandimento ꝓſperitatis eleuat̉. Dequa orit̉ magnanimitas. fiducia. ſecuritas. magnificentia. ꝯſtantia. firmitas. patientia. ꝑſeuerātia. longanimitas. humilitas. manſuetudo. Magnanimitas eſt virtus ſpontanea difficiliūaggreſſio. Fiducia eſt certa ſpes aīmirem inchoatam ad finē ꝑducendi Securitas eſt virtus incommoditates imminentes rei inchoate ad finem ꝑducendi non formidans. Magnificētiaeſt virtus aīmi. arduoꝝ dās ꝯſummationeꝫ Conſtantia eſt ſtabilitas aīmifirmi. ⁊ in ꝓpoſito ꝑſeuerans. Firmitas eſt virtus animi. oīa equauimiterportans. Patientia eſt ꝟtus ⁊ vis animi. ꝯtumeliaꝝ ⁊ oīs aduerſitatis impetus cum tranquillitate ſuſtinens.Perſeuerātia eſt aīmi firmitas in bono ꝓpoſito. vſqꝫ ad cōſūmationē ꝑtingens. Longanimitas eſt ꝟtus qua patiēter vite eterne premiū expectamusHumilitas eſt ꝟtus ꝑ quā animus innullo ſe efferēs. nihil ſibi aſcribēs boni ⁊ exterius abiectuꝫ defert habitum.Manſuetudo eſt virtus animi qua homo ſe tolerabil em̄ alijs reddit. DQuarta virtus cardinalis eſt ip̄a iuſticia. que vt ſit ꝟtus politica. debet mundum iſtum deſpicere. ⁊ ſeruare vnicuiqꝫ quod ſuū eſt .ſ. ſibijpſi. proximo. ⁊deo. Secundo vt eſt ꝟtus purgatoria.ipſa iuſticia eſt ad veram proximi viaꝫconſentire. ⁊ vniuſcuiuſqꝫ virtutis oſficium in ſuo vigore ꝯſeruare. Tercioiuſticia ꝓut eſt virtus purgati animi. ēcum diuina mente ꝑpetuo federe ſociari Exemplaripero iuſticia que in deo
eſt. eſt ꝙ ꝑhenni lege a ſempiterna oberis ſui ꝯſummatione non flectitur. ehis patet ꝙ primus gradus iuſticie veſt virtus politica ab omni iniquitalehoīem cuſtodit ⁊ cū hoībꝰ pacifice couerſari facit. Secundus gradus iuꝰcie vt eſt purgatoria virtus menteꝫ aseterna directe trahit iuſto ordīni tatisnis ꝑfecte ꝯſentit. Tercius gradus lꝰſticie vt eſt virtus purgati animi meꝰtem in eternis figit qꝛ illa cū deo eieꝰno ꝑpetuo federe ſociat. Exempſatiꝰaūt iuſticia. que in deo eſt p̄dictos sdus inchoat. deducit ⁊ ꝑficit. quediꝰnem creaturam ſuam ꝑpetua ⁊ inncibili lege iuſte regit. Ex his aliquaſidpatet qūo ꝑ virtutes ꝓut ſunt poſititꝰhomo ordinat̉ in operationibus ſuꝰquo ad proximum ⁊ per virtutes ptꝰſunt purgatorie ordinat̉ ad ſeipſumꝰvt ſunt virtutes purgati animi ordimꝰtur ad deum quas ꝟtutes exemp̄ſateque in ſolo deo ſunt ꝑficiūt ẜm malu⁊ minus ꝓut operantes in fide ⁊ calte oꝑa lucis eas ꝑfectius vel minusfecte participant. De ꝟtute etiā incie ſic d̓t ſeneca. Iuſticia aūt quid ēꝰſi nature tacita ꝯuentio in adiuioꝫmultoꝝ inuetita inſtitutio non nolꝰconſtitutio ſed diuina lex eſt ⁊ vindlum ſocietatis hūane. Quiſquis isꝰiuſticiam ſectari deſideras timeſdeum. ama deum vt ameris a deo amꝰ1ſbilis eris deo ſi illū in hoc imiterisvelis oībꝰ prodeſſe nulli nocere ⁊ iote virum iuſtū appellabunt omnes ꝯtquenter venerabunt̉ ⁊ diligēt. Ibſoꝰem̄ ſis non ſolum nō nocebis ſed⁊ nioicentes prohibebis. hec ſeneca.Notandum etiā ꝙ iuſtitia eſt ius nvnicuiqꝫ tribuēs. De quā ꝓcedumꝰligio. pietas. ſeueritas. innocetiauerentia. ⁊ miſericordia. Religio dꝰvirtus quedam ſuperioris vite. q.