¶ LiberDiſt. II. Ca. XII..II.
culpatio illa ſiquidē adulatōe. iſta malignitate ſuſpecta eſt. Si prudens eſtanimus tuus tribꝰ temporibꝰ diſpenſetur. p̄ſentia ordina. futura prouide.ter ita recordare. Nā qui de futuro nōpremeditatur. in omnia incautus incidit Propone animo tuo mala futura ⁊bona vt illa ſuſtinere poſſis iſta moderari nō ſemper ſis in actu. ſed interdūanimo tuo requiem dato. ſed ⁊ ip̄a reqͥes plena ſit ſapientie ſtudijs ⁊ cogitacionibꝰ bonis. nā prudens nūquām ocio marcet. animū aliqn̄ remiſſum nūquat diſſolutuꝫ habet non te moueatauctoritas dicētiſ nec quis ſꝫ qͥd dicatattendito. nec qͣꝫ multis ſed qualibusplaceas cogita. Hec Seneca. Notandum etiam ꝙ prudentia eſt bonarumrerū ⁊ malaꝝ vtrarūqꝫ diſcretio cū fuga mali ⁊ electione boni. de qua procedit circumſpectio docilitas ⁊ cautio.Circumſpectio eſt cautela contrarioꝝvicioꝝ qua fugimus auariciaꝫ ⁊ cauemus prodigalitatem. Docilitas ē potentia erudiendi hoc ordine. vt priuste poſtea alioſ īſtruaſ. Caucio ē prudētia diſcernēdi vicia virtutū ſpēꝫ p̄carētia. X Uel al̓r dici pōt ꝙ prudētia ī ſex diuiditur ſcꝫ in cogitatiōeꝫſentiuꝫ. Unde ꝑ ſapiētem dicit̉ Precedent palpebre tue greſſus tuos ideſtcōſilia tua facta preueniāt. In memoriam preteritorum. Un̄ Ezechiel̓ Recogitabotibi omnes annos meos ⁊c̄In prouidentiam futurorum vn̄ Boecius Non ſufficit intuerī qd̓ factū eſtante oculos. prudentia rerum ex itusmetitur. In circūſpectionē ꝯtrarioꝝUn̄ ꝓuerbioꝝ. Eſt via que videt̉ homini recta. nouiſſima vero illius ducūt ad mortem In cohibitōꝫ peccatorum. vn̄ paulus. Caſtigo corpus meūet in ſeruitutem redigo. In exercitationem virtutū Un̄ per ſapiētē dicitur
Quodcūqꝫ poteſt manus tua facetenſtanter operare. ASxciſidſcardinalis eſt temꝑantia cuius ppꝰꝰvirtus politica eſt nihil appetere ptiꝰtendum. in nullo legeꝫ moderationꝰexcedere. ſub iugo rationis cupio lꝰtem domare. Temperantia ꝓut eſt ꝰtus purgatoria cuius eſt omnia temꝰre in quantū natura patitur que corris vſus requirit. Temperantia ꝑvirtus purgati aīmi eſt terrenas coruiſditates nō ſolū reprimere ſed pemiuꝰobliuiſci. Temperantia vero exempꝰris que in deo eſt ſic eſt ꝙ in ſe ꝑpalꝰꝰintentione conuerſa eſt. Ex his pꝰꝙ primus gradus temperantie tvirtus politica hominem ab excendefectu cuſtodit. qꝛ ei mediū vitiutꝰin omni tēpore vel oꝑe oſtendit. Aeºdus gradus tēnātie eſt vt virtus ẜgatoria q̄ mentē ad eterna ꝑfecte diꝰgit qꝛ omnē ſuꝑfluitatem rerū grabociū firmiter excludit. Terciꝰ grabꝰtꝑantie ē vt virtus purgati ammiteꝫ in eternis figit quia concupi ſcetꝰomnis inordinati concupiſcibimꝰnitus extinguit. Exemplaris autēˢeꝑancia que ī deo eſt p̄dictos gradꝰtemꝑancie inchoat deducit perdodꝰperficit. quia omni creaturē nomdeaetiam virtute temperātie Seneca lopondus et menſuram tribuit. ſdicit. Continentiam ſi diligis citcdcide ſuperflua ⁊ in artum deſidetia cſtringet. conſidera recum. quātum ꝰtura poſcat. non quantum cupio nꝰꝰexpetat. palatum tuum fames excunon ſapores. nec ad voluptatem ſꝫ rꝰcibum accedas. nec preſentibus eꝰcijs inherebis nec deſiderabis abſeꝰtes. Si continentiam diligis. ibivfugito an̄qͣꝫ accidāt nec quēquā dlꝰverberis pluſqͣꝫ te. omnia toletabuꝰp̄ter turpitudinē crede. a ꝟbis qbos